WoW! Wouter over het Web

Een hele tijd geleden schreef Walt Crawford eens een lang verhaal over "When life trumps blogging". Een aanrader om eens op te zoeken. Soms overkomt het je.
Ik had een poos geleden al eens over de Groningse ranglijst van universiteiten willen schrijven. Guus kondigde die al eens op zijn blog aan. Sinds een week of twee zie ik op de site van het CWTS dat daar ook een website over de "Leiden ranking" gebouwd worden. Eerst was er slechts een word document, daarna linkte het word document naar enkele PDF-jes met daar de verschillende rankings (wetenschappers kunnen het natuurlijk nooit met een ranglijst af, er zijn altijd mitsen en maren voor de guru's van de bibliometrie, dus maar liefst vijf rankings, dan houd je iedereen tevreden. Of toch niet?) Toen ik laatst even keek, was een en ander al weer omgezet naar html. Verschillende universiteitskranten hebben er al over geschreven. Maar ik nog niet.
Ik had graag over de laatste aflevering van de IP willen schrijven. Twee verhalen over de lange staart –waarin dankzij voortreffelijk redactiewerk niet naar elkaar wordt verwezen -maar dat terzijde. Jan houdt een gloedvol betoog over de lange staart, prima. Ik denk dat bibliotheken ook eens beter naar de voorbeelden van Amazon, Google Book Search of voor mij part toch maar Bol.com moeten kijken. Jan haalt Lorcan Dempsey er nog bij die het in dit verband graag over intentional data heeft. Ik mag hem graag quoten met "making data work harder" ook een belangrijk aspect van biebtweepuntnul. Een paar pagina's later recenseert Hans van der Laan in diezelfde IP hetzelfde boek, en zet hij Anderson vervolgens in de hoek omdat Wal Mart miljarden heeft geïnvesteerd in hun distributie netwerk. Even een andere orde van grootte dan de diensten van alle bibliotheken bij elkaar. Moeten we het dan inderdaad maar bij het grof vuil zetten? Ik denk dat van der Laan het nog niet helemaal snapt. Bibliotheken weten natuurlijk allang wat de long tail is. Alleen noemde we dat voorheen de 80/20 regel, het Pareto principe, Bradford law of scattering, of de wet van verminderde meer opbrengst. Het sterke punt van Anderson is dat hij in zijn originele Wired artikel een van bovengenoemde verdelingen heeft gebruikt om het succes van Amazon te verklaren, alleen heeft hij met de gebruikelijke "Wired" pooha er een lekker bekkende quote voor gevonden. Zie daar de "long tail". Het succes van het Wired artikel -dat was een goed verhaal- verder uitmelken en er vervolgens een boek overschrijven is wel erg Amerikaans. Daar kan je wat van vinden, maar de wet kenden we eigenlijk allang –althans diegene die ooit eens een gebruiksanalyse van hun collectie hebben gemaakt- wat we er verder met de inzichten van de lange staart kunnen doen, en ook beter die staart kunnen benutten leren van Amazon. Voor een echt goede afgewogen recensie van het boek van Anderson verwijs ik beide heren overigens graag naar een van de voorgaande nummers van Cites & Insights. Ik had er eigenlijk eerder over moeten bloggen.
Ook heb ik in de laatste IP genoten van het artikel van Doorenbosch en Veen. Ik had hun lezing over dit onderwerp tijdens de OCN op dit blog al eens bejubeld, en ik ben blij dat ze het nu eens in de IP voor het voetlicht brengen. Hoewel het een erg technisch verhaal lijkt, is het zo Web 2.0. Het illustreert een vaak vergeten component van library 2.0, dat onze gebruikers onze data willen gebruiken, en dat we onze gebruikers daartoe in staat moeten stellen. En dat we beter in staat moeten zijn om rijkere applicaties te bouwen, dat kan alleen maar wanneer we beter data met elkaar kunnen delen, en onze eigen data hergebruiken. Daar gaat het verhaal van de KB over. Ik had er graag verder over geblogd.
Ondertussen wordt er in Groningen gepleit om de catalogus juist te versoberen en slechts te beperken tot bibliothecair administratieve doeleinden. Onderwerpsontsluiting, catalogusverrijking? Niet in Groningen zo lijkt het. Daar hebben ze wel heel letterlijk hun oren laten hangen naar de onderzoeker die stelde "Burn the catalog". Karen Coyle heeft trouwens prachtige verslagen geschreven over de publieke zitting van de LOC groep die gaat over "the future of bibliographic control". Daar aan de andere kant van de wereld, in het zonnige California, waar Google optrad als gastheer, mocht mijnheer "Burn the catalog" zijn verhaal ook vertellen. Ik had de verhalen van California graag in verband gebracht met de schaarse –maar zeer onthutsende- blogverslagen van de EUSIDIC conferentie in Roskilde. Het lijkt er op dat de nationale bibliotheken, in elk geval de bibliothecarissen in Europa nog wat straatlengten achterlopen met de discussies die plaatsvinden in de blogosfeer. Wordt toch eens tijd om ze naar een zomerkampje in Tilburg te sturen.
Dat ondertussen het lijstje met biblioblogs aan de linkerzijde aangegroeid is, daar had ik ook nog over willen bloggen. Net zoals het feit dat ik goed op streek was met mijn 2007 overzicht van de biblioblogosfeer.
Dat Google een tijdje dit blog niet meer kon vinden, en er nog steeds een beetje vreemd tegen aankijkt, met dramatische bezoekersaantallen tot gevolg, daar ben ik ook niet aan toe gekomen. Er was even een korte oprisping op dit blog –in aantallen posts en bezoekers- toen ik twee keer achter elkaar naar Utrecht moest. Even lekker live geblogd, dat beviel hartstikke goed. Voor herhaling vatbaar. Misschien op de NVB-dag? Wie doet daar aan mee? Vervolgens nog een verslag van de consortiumdag van ISI. En daarna werd het weer stil.
Sinds februari word ik voor het werk opgeslorpt door een heel erg grote klus en gaat de uitviering mank aan ICT ondersteuning. Er gaat daarom ook heel wat avondwerk in zitten. Maar daar leek nu een einde aan te komen. De weekenden ben ik nog steeds druk met het bouwen van ons nieuwe terras. Dat gaat niet hard met alleen de weekenden om te besteden, maar het vordert gestaag. Eindelijk leek er weer wat meer tijd om aan mijn turfje op het Web te besteden. Het leek even, want afgelopen zaterdag werd bij een van mijn kereltjes een geperforeerde blindedarm verwijderd. Helaas is sinds afgelopen zondag zijn hele darmstelsel van slag en lossen wij –mijn vrouw en ik- elkaar af aan de rand van een ziekenhuisbed. In dit soort gevallen neemt het leven het even over.
Maar ik kom weer terug!

Labels: Dutch