WoW! Wouter over het Web

Vanaf de allereerste keer dat de informatieprofessional van het jaar verkiezing werd uitgeschreven, vorig jaar dus, heb ik geschreven dat ik het een goed initiatief vond. Ik schreef eerder "Een goed initiatief! Belangrijk om erkenning te geven aan hen die het toekomt. Leuk om een collega in het zonnetje te zetten."
Alleen was ik wel zeer kritisch over de procedure die gevolgd werd. Jezelf voordragen vond ik niet chique. En uiteindelijk door middel van stemmen per SMS de uiteindelijke winnaar kiezen, daar ben ik ook niet helemaal weg van. Niet dat ik tegen publieksprijzen ben. Echt niet. Maar dan moet dit stemmen door een breder publiek gebeuren, liefst de hele beroepsgroep in plaats van dat relatief kleine groepje mensen dat die ochtend aanwezig is op de OCN of NVB dag. Daar denk ik nog steeds zo over. Alleen...., ik zit er nu middenin.

Daarom moet me hier allereerst van het hart dat ik me beslist niet zelf heb voorgedragen. Een tijdje terug vroeg mijn directe leidinggevende of hij mijn voordracht voor deze verkiezing definitief mocht maken. Hij was er blijkbaar al een tijdje mee bezig, en de eennalaatste rond lag in het verschiet. Ik was even overvallen, maar vond het wel een mooi compliment dat hij vond dat ik voor deze prijs in aanmerking kwam. Ik had natuurlijk meteen mijn kritische post van vorig jaar op het netvlies. Ik dacht op dat moment trouwens dat zelfvoordracht voor de verkieizing uit het hele proces was weggeschreven, maar daar heb ik mij op dat moment in vergist en zei Ja. Ik wist dat ik dan nog door een selectieronde van een vakjury heen moest zien te komen en dan misschien, heel misschien, nog die gewraakte SMS ronde voor een zaal met publiek.

Had ik er dan toch maar van af moeten zien?
Ik dacht toen aan het argument dat ik vorig jaar gebruikte om Jan Klerk te steunen. Een stem op Jan * was in mijn ogen ook een beetje een stem voor dat kleine groepje collega bloggers die staand op hun zelfgecreëerde zeepkist niet te bang zijn om voor hun mening uit te komen, nieuwe dingen onderzoeken, dingen aan de kaak te stellen, actief collegae informeren, nieuwe trends oppikken, het debat aangaan en dat soort dingen. Zo zie ik dat nu nog steeds. In dit geval is een stem op mij, een stem op een steeds sterker wordende groep van informatieprofessionals die zelf aan het onderzoeken zijn gegaan, of verenigd op de Bibliotheek 2.o Ning openlijk discussieren over het belang van de nieuwe ontwikkelingen op het Web en de betekenis daarvan voor de bibliotheek, mediatheek of informatiecentrum. Ik las gisteren toevallig het stuk van Gerard nog eens terug terug over de biblioblogosphere in Nederland waarin hij besluit met een mooi zin:

Next to the internet, there is of course still the ‘old media’. In the offline world library bloggers are now being noticed. For instance, in InformatieProfessional, which is considered to be the leading journal for librarians in the Netherlands, more and more articles written by library bloggers appear. Also, at congresses you will find a lot of library bloggers in the audience now. Even better, they are on stage, giving workshops and presentations about social software, web 2.0, library 2.0 and more.

Daar sta ik dan naast twee andere minstens zo goed gekwalificeerde kandidaten. Ik vind de informatie over de kandidaten op de Prissma pagina nog steeds aan de summiere kant. Lezers van van mijn blog kunnen zich enigszins een beeld vormen van mijn ideeën en wat ik doe. Voor de andere twee kandidaten zal dat heel wat meer moeite kosten. We krijgen straks in de Reehorst nog een zeer korte ronde om iets van ons zelf te laten zien. Mijn ervaring van vorig jaar is dat dat toch wat weinig is om je een objectief beeld van de kandidaten te vormen. Dat blijf ik jammer vinden. Dan gaat het toch een beetje op die gewraakte idols verkiezing lijken.

Tot slot roep ik jullie allemaal op, wanneer je komende donderdag naar de NVB dag in de Reehorst gaat, je mobieltje mee te nemen. En dan geldt het plaatje wat Michael Stephens gisteren zijn blog mee sierde zeker niet. Kortom stem op mij ;)

Labels: Gouden Prissma, Prissma, verkiezing