21 maart 2008
Van de GGC naar WorldCat
Sinds de aankondiging van de Google Books API zijn wij in Wageningen (en Leiden) heel wat wijzer geworden over de relatie tussen de GGC en WorldCat. Peter had het voortouw genomen om met OCLC verder te onderzoeken hoe we onze pre-ISBN boeken naar de Google Books API konden linken. Hij heeft over het uiteindelijke resultaat op zijn blog verslag gedaan.
Toch is er nog een detail in de uitwisseling met OCLC dat niet onvermeld mag blijven. Iedereen kan in feite zoeken met een PICA productie nummer (PPN) in Worldcat. De syntax is supereenvoudig.
http://worldcat.org/search?q=NLGGC+ppn
Bijvoorbeeld:
http://worldcat.org/search?q=NLGGC+29353490X
Is dit nuttig zullen sommigen zich afvragen?
Stel je nu eens voor dat je als bibliotheek wel een boek in bezit hebt, maar alle exemplaren zijn uitgeleend. Zou het dan niet handig zijn dat je op basis van worldcat toont in welke dichtsbijzijnde bibliotheek er ook een exemplaar aanwezig is. Ik ben altijd onder de indruk van die sortering op afstand in WorldCat. Ik klik altijd met plezier naar de verste bibliotheek. Gewoon omdat het zo'n mooie sortering is.
Ondertussen bouwen ze in Leiden voor ons een tooltje waar wij een PPN tegenaan kunnen gooien dat een OCLC nummer teruggeeft. Dat OCLC nummer stoppen wij vervolgens weer in de Google Books API, die dan op zijn beurt weer een plaatje, fulltext of partial fulltext teruggeeft. Vooral met de oudere boeken uit onze collectie hopen we natuurlijk op een aanzienlijke toename van succesvolle fulltext links.
Dit zijn nu eens kanten van Web 2.0 voor bibliotheken die naar mijn smaak te vaak onderbelicht blijven. Je haalt iets uit het een, stop het in het ander en krijgt er weer wat voor terug, allemaal om de gebruiker ten dienste te zijn. Allemaal mogelijk omdat we op grote hopen gestructureerde metadat zitten te zitten. Nu is de kans aangebroken om daar gebruik van te maken.
Maar wanneer we een boek in onze catalogus hebben dan hebben we toch het papieren exemplaar riep iemand nog, onze opwinding niet begrijpend. Helaas staat ons papieren exemplaar veilig in het magazijn, en kost een kwartier om op te duikelen. Onze gebruikers zitten elders op de campus, en willen snel even wat checken. Voor dat soort gebruik en gebruikers bouw je dit soort diensten.
Het verhaal gaat door
Worldcat is een dienst die zich steeds verder ontwikkeld. Het mooie van die ontwikkeling is dat bibliotheken overal ter wereld daar aan meewerken en OCLC faciliteert dat proces. Ik zie WorldCat zich verder ontwikkelen tot een resource waar we straks meer metadata van gaan harvesten. In het hierboeven omschreven geval gaat het nog om een nummer uit WorldCat om de FTXT bij Google Books op te kunnen halen. Straks gaan we de samenvattingen en inhoudsopgave vanuit WorldCat ophalen. Dat zijn niet de standaard metadata waar we ons in de bibliografische controle mee bezig houden, maar in de praktijk wel uiterst nuttig blijken. Een stap verder zijn natuurlijk de recensies en trefwoorden (tags) die toegekend worden door allerlei gebruikers. Waar ook ter wereld! Nu kan dat al bij LibraryThing, maar voor een toegepaste wetenschappelijke bibliotheek zie ik meer heil in WorldCat voor dit soort dingen. Dit is eigenlijk wat Robin Murray van OCLC al een tijdje loopt te verkondigen. We moeten dan alleen verder gaan kijken hoe we onze additionele gegevens -afgezien van de exemplaar gegevens- weer kunnen terugploegen in WorldCat. De GGC is daar op dit moment nog niet op berekend maar moet volgens mij evolueren tot een soort tool om die lokale data te globaliseren.
We gaan vooruit met dit soort ontwikkelingen. Het is slechts stapje voor stapje, maar de neuzen lijken de goede kant op te staan. Mogen we het bibliotheek 2.0 noemen?
Toch is er nog een detail in de uitwisseling met OCLC dat niet onvermeld mag blijven. Iedereen kan in feite zoeken met een PICA productie nummer (PPN) in Worldcat. De syntax is supereenvoudig.
http://worldcat.org/search?q=NLGGC+ppn
Bijvoorbeeld:
http://worldcat.org/search?q=NLGGC+29353490X
Is dit nuttig zullen sommigen zich afvragen?
Stel je nu eens voor dat je als bibliotheek wel een boek in bezit hebt, maar alle exemplaren zijn uitgeleend. Zou het dan niet handig zijn dat je op basis van worldcat toont in welke dichtsbijzijnde bibliotheek er ook een exemplaar aanwezig is. Ik ben altijd onder de indruk van die sortering op afstand in WorldCat. Ik klik altijd met plezier naar de verste bibliotheek. Gewoon omdat het zo'n mooie sortering is.
Ondertussen bouwen ze in Leiden voor ons een tooltje waar wij een PPN tegenaan kunnen gooien dat een OCLC nummer teruggeeft. Dat OCLC nummer stoppen wij vervolgens weer in de Google Books API, die dan op zijn beurt weer een plaatje, fulltext of partial fulltext teruggeeft. Vooral met de oudere boeken uit onze collectie hopen we natuurlijk op een aanzienlijke toename van succesvolle fulltext links.
Dit zijn nu eens kanten van Web 2.0 voor bibliotheken die naar mijn smaak te vaak onderbelicht blijven. Je haalt iets uit het een, stop het in het ander en krijgt er weer wat voor terug, allemaal om de gebruiker ten dienste te zijn. Allemaal mogelijk omdat we op grote hopen gestructureerde metadat zitten te zitten. Nu is de kans aangebroken om daar gebruik van te maken.
Maar wanneer we een boek in onze catalogus hebben dan hebben we toch het papieren exemplaar riep iemand nog, onze opwinding niet begrijpend. Helaas staat ons papieren exemplaar veilig in het magazijn, en kost een kwartier om op te duikelen. Onze gebruikers zitten elders op de campus, en willen snel even wat checken. Voor dat soort gebruik en gebruikers bouw je dit soort diensten.
Het verhaal gaat door
Worldcat is een dienst die zich steeds verder ontwikkeld. Het mooie van die ontwikkeling is dat bibliotheken overal ter wereld daar aan meewerken en OCLC faciliteert dat proces. Ik zie WorldCat zich verder ontwikkelen tot een resource waar we straks meer metadata van gaan harvesten. In het hierboeven omschreven geval gaat het nog om een nummer uit WorldCat om de FTXT bij Google Books op te kunnen halen. Straks gaan we de samenvattingen en inhoudsopgave vanuit WorldCat ophalen. Dat zijn niet de standaard metadata waar we ons in de bibliografische controle mee bezig houden, maar in de praktijk wel uiterst nuttig blijken. Een stap verder zijn natuurlijk de recensies en trefwoorden (tags) die toegekend worden door allerlei gebruikers. Waar ook ter wereld! Nu kan dat al bij LibraryThing, maar voor een toegepaste wetenschappelijke bibliotheek zie ik meer heil in WorldCat voor dit soort dingen. Dit is eigenlijk wat Robin Murray van OCLC al een tijdje loopt te verkondigen. We moeten dan alleen verder gaan kijken hoe we onze additionele gegevens -afgezien van de exemplaar gegevens- weer kunnen terugploegen in WorldCat. De GGC is daar op dit moment nog niet op berekend maar moet volgens mij evolueren tot een soort tool om die lokale data te globaliseren.
We gaan vooruit met dit soort ontwikkelingen. Het is slechts stapje voor stapje, maar de neuzen lijken de goede kant op te staan. Mogen we het bibliotheek 2.0 noemen?
Labels: Bibliotheek 2.0, GGC, Google books, OCLC, Web 2.0
