WoW! Wouter over het Web

In de bibliotheekwereld wordt heel wat samengewerkt. Gemeenschappelijk catalogiseren is een van die projecten -of continue programma's- dat in bibliotheken van alle rangen en standen plaats vindt. Maar wanneer iedereen zijn steentje er aan bijdraagt is op het laatst onduidlijk wie de uiteindelijke zeggeschap heeft over het gezamelijke product. In dit geval dus de verzamelde titelbeschrijvingen. Je mag dat gerust je eigen catalogus noemen.

Wat mag je nu eigenlijk als bibliotheek met die eigen catalogus nu wel of niet? Het is een vraag die morgen precies een jaar geleden bediscusieerd werd op de Bibliotheek 2.0 Ning. Toen is er eigenlijk nooit een afdoende antwoord op deze vraag gekomen. Wel is het een feit dat de Zeeuwsche bibliotheek tot op heden nog steeds hun titelbeschrijvingen niet in LibraryThing ter beschikking voor derden hebben. Of dit nu hangt op de rechtenkwestie of op technische limiteringen is verder niet duidelijk.

Het is mooi om te zien dat bijna een jaar later die discussie ineens weer actueel werd op diezelfde bibliotheek 2.0 ning. Er is de afgelopen drie weken heel wat gebrainstormd over het nut van één biblioteek catalogus in Nederland. Ook in deze discusse kwam de rechtenvraag weer om de hoek kijken. Wat zo mooi is van deze vastgelegde discussies is dat je makkelijk naar de vorige kunt verwijzen, en van daaruit weer verder kunt komen. Vanavond kwam Josje Calff met een heel duidelijk antwoord over de rechtenkwestie van de titelbeschrijvingen in je eigen catalogus:

"... Inmiddels begrijp ik ook dat bibliotheken die een bepaald boek bezitten, en dus aan de titelbeschrijving hun eigen "holdinggegevens" hebben toegevoegd, zeggenschap over deze titel hebben - ongeacht de mate waarin ze zelf aan de titelbeschrijving hebben meegewerkt.
Elke bibliotheek, bijvoorbeeld een UB, kan dan ook zijn eigen catalogus in WorldCat beschikbaar maken, zonder dat daarvoor afkoopsommen aan derden betaald hoeven te worden. Dit geldt echter niet voor de GGC-database als geheel: die is eigendom van OCLC."

Lees even voor UB, ook OB. Lees voor WorldCat ook even Librarything en Open Library. Kortom, bibliotheek Nederland verspreid uw gegevens. Laat het grote delen en ontlenen beginnen.

Totdat er vandaag zich een derde discussie over deze zaak ontspon. Alweer op de Bibliotheek 2.0 Ning. Edwin wijst op een presentatie waarin Karen Calhoun (van OCLC) de knuppel in het hoenderhok gooit. Hoe deze presentatie precies geinterpreteerd moet worden is nog niet duidelijk. Lukas Koster wijst al op een Amerikaanse blogpost waarop deze bijdrage van Calhoun bediscusieerd wordt. Maar gelukkig voor de OB's, betreft dit OCLC, en niet direct NBD Biblion.

Vanavond hou ik het maar even op de laatste bijdrage van Josje Calff aan deze discussie, waarvan ik vermoed dat het om de NBD titelgegevens gaat. Ik zou wel graag zien waar dit nu precies is vastgelegd.

Prangend om te constateren dat de vraag over de rechten, intelectueel eigendom, database recht, van de catalogus veel stof doet opwaaien, maar eigenlijk niemand precies lijkt te weten hoe het zit. Of dat er vanuit Pica (OCLC Leiden) of NBD Biblion in discussies als deze duidelijkheid wordt gegeven door mee te doen. Zou niemand daar dan de blogosphere of ning monitoren over war er over hen gezegd wordt.

Labels: catalogus, NBD, OCLC, titelbeschrijvingen

Vind meer foto's zoals deze op Bibliotheek 2.0

Een prachtige prent gepost door Rosemie Callewaert op de bibliotheek 2.0 Ning. Prachtig is in deze natuurlijk een beladen term.

Labels: Waarheen

Een heel leuk berichtje passeerde mijn radar. Alle Nederlandse bibliobloggers gefeliciteerd met het heugelijke feit dat we met zijn 100en zijn. Deze felicitaties zij afkomstig van onze Oosterburen. De makers van Netbib.de

Edlef, unser herzlichen dank.

Labels: Biblioblogosphere

Vandaag stond er een mooi stuk in de Volkskrant kennis bijlage over het werk van Eveline Crone (slordigheidje van de VK in de juiste naam), naar aanleiding van haar nieuwe boek: "Het puberende brein".

Een van de vragen en het antwoord wil ik hier even herhalen:

Een positief geluid dat je over pubers hoort, is dat ze veel beter kunnen multitasken dan volwassenen: msn'en, telefoneren, tv kijken, ze kunnen het allemaal tegelijk.
'Dat is een mythe. Pubers wekken misschien de indruk dat ze dat allemaal heel goed tegelijk kunnen, maar onze data laten dat niet zien. Multitasken vereist een heel goed werkgeheugen, en juist dat is bij pubers nog in ontwikkeling. Je moet informatie in én uit je hoofd kunnen houden; je moet, anders gezegd, informatie goed kunnen filteren. Want alleen dan kun je doelgericht en efficiënt een opdracht uitvoeren.
'Om goed te kunnen filteren, heb je een adequaat functionerend inhibitiesysteem nodig: je moet op tijd kunnen remmen en stoppen, op tijd bepalen welke informatie relevant is en welke niet. Dit inhibitiesysteem verbetert in de loop van de tijd. Jongeren van achttien kunnen veel beter informatie filteren dan kinderen van twaalf. Maar hoe dat tijdverloop er uitziet, weten we nog niet precies.

Het deed me even denken aan de verhalen van Prensky over digital natives en digital imigrants. Ik zie het thuis ook gebeuren. Mijn eerste brugpieper, die het liefst midden in de woonkamer, met een muziekje op, zij broertjes en zusjes op de Wii volgend, en een televisie op de achtergrond zijn huiswerk doet. Volgens Prensky is hij anders. Bij Crone leer ik dat het een fabel is.

Toch maar gewoon mijn ouderlijke instincten volgen?
In elk geval het boek van Crone maar eens lenen bij de bibliotheek (Helaas nog niet in WorldCat te vinden). Dus maar kopen met een recent gescoorde boekenbon....

Labels: digital natives, hersenen, pubers

Een zinnetje viel me op tijdens het lezen van de reconstructie van het oplossen van de crises rond Fortis in de Volkskrant deze ochtend.

Wellink belt, zoals hij gewoon is te doen, lang en uitvoerig met zijn nieuwste model iPhone. Helaas, om de haverklap is de batterij leeg. De telefoon, die aan de andere kant van de kamer in een oplader zit, gaat heel vaak.

De president van de Nederlandse bank is tijdens de crises dus gewoon niet bereikbaar omdat de batterijen steeds leeg zijn. Een paar maanden geleden is de bekende internet journalist Henk van Ess al met een oplossing voor het probleem gekomen met zijn bedrijfje 3g juice. Zou wat voor de topman van de Nederlandse Bank zijn.

Ik wacht nog even tot de Gphone er is, en de batterijen er van getest zijn.

Labels: batterijen, iPhone

Op dit moment zijn er op de bibliotheek 2.0 ning twee hele leuke discussies gaande, aangezwengeld door Josje Calff. Advies? en Één OB-catalogus?. Twee discussies die in elkaars verlengde liggen.

Wat ik nog mis in die discussies, is dat er aan mogelijkheden en kansen liggen voor bibliotheken om met LibraryThing aan de slag te gaan. De eerste gedachte is natuurlijk dat alle titelbeschrijvingen van de Nederlandse openbare bibliotheken ook aan LibraryThing toegevoegd moeten worden, maar dat lijkt op databaserecht problemen te stuiten. NBD Biblion lijkt te zitten op dat recht. Een klein jaar geleden werd dat all een besproken. Maar het hoeft niet zo groot. Maak het gewoon op titelniveau mogelijk om een titel vanuit de catalogus aan je persoonlijke LT toe te voegen. Net zoals je een print opdracht kan geven, of zoals in de meeste academische bibliotheken je een titel naar EndNote over kan halen. Het gaat om titel per titel, of een klein setje op zijn hoogst, dus om eigen gebruik. Daar kan toch niemand bezwaren tegen maken. Technisch niet moeilijk, maar ik weet geen OB catalogus die dat nu al mogelijk maakt.

Wanneer een bibliotheek nu eens heel voorzichtig begint met zijn aanwinsten in LT in te voeren, dan zijn er hele mooi aanwinsten planken te maken met LT. Vele malen mooier dan de platte lijsten uit bijvoorbeeld Bicat. Ik kan me ook voorstellen dat bij leesactiviteiten in de bibliotheek LT ingezet wordt, je zou je klanten zelfs kunnen aanbieden dat op basis van hun leengegevens hun LT zich vult. Natuurlijk, privacy. Je doet het alleen maar wanneer de klant het wil. Maar laat het niet na, het aan te bieden voor hen die het wel zouden willen. Ik heb een keer een boek geleend, een groenige kaft, maar welke was dat ook alweer? Je kijkt even in je eigen LT en je hebt het weer gevonden.

Bedenk eens wat een service je kan bieden wanneer je als bibliotheek van een gebruiker weet wat hij gelezen heeft, niet alleen uit de bibliotheek, maar ook thuis. LT suggereert titels, met een druk op de knop besteld hij die bij de bibliotheek. De zoek en boek knop in LibraryThing? Waarom niet? Jammer dat Tim Spalding net weer uit Nederland weg is.

Ik kan zo nog wat meer bedenken. Maar Ritanila ben ik mede schatplichtig. Zij heeft al vaker en krachtig over de kansen die LT voor bibliotheken biedt geblogd. Wat ik in elk geval ga doen, mijn zoon helpen om de Koning van Katoren, Brief voor de Koning, Oorlogswinter etc. die hij heeft geleend van de bieb, en moet lezen voor Nederlands in zijn eigen LT te zetten. Nu zie ik hem steeds alles bijhouden op een lijstje, maar hij kent LT helemaal niet, net zo min als de juffrouw Nederlands. Die werkt nog lekker met lijstjes en stimuleert de kinderen niet om dit soort handige tools te gebruiken, maar moppert later wel wanneer ze onvolledige titelbeschrijvingen krijgt van de leerlingen. Dat laatste ga ik mijn zoon dus maar besparen.

Labels: bibliotheken, LibraryThing

Gisteren waren we met het hele gezin op stap om een bezoekje aan pake en beppe af te leggen. De familie bezuinigt dan niet op wat er allemaal mee gaat. Drie fietsen, vier paar skeelers, sportkleren, boeken om te lezen een auto vol dus. Gelukkig rijden we zeer milieu onbeust in een klein busje.

Toch werd er in mijn ogen een zekere limiet bereikt. De oudste wilde naast zijn leesboek, en twee huiswerkboeken, ook nog eens een boek met tekenvoorbeelden meenemen, terwijl we die dag ook nog zouden MTB'en. Dat tekenboek kon mijns inziens wel thuis blijven.

Het kwam me op wat gesputter te staan (de echte pubertijd is nog niet begonnen), maar hij ging akkoord. Even later zag ik hem in de weer met zijn mobiele telefoon en dat boek dat thuis moest blijven. Hij legde even de tekenvoorbeelden van de Spitfire vast, zodat hij die wel bij zich had zonder het boek.

Ik had het niet bedacht. Was wel verbaasd over zijn eigen inventiviteit.

Kopietjes voor eigen gebruik is trouwens ook nog eens volkomen legaal ;)

Labels: mediavaardigheid

Las net op OA news dat in de Verenigde Staten een nieuwe bibliotheekblog is gestart. In the library with the lead pipe. Bijzonder eraan is dat de blog een zogenaamde peer reviewed blog is. Peer review, kennen we tot nu toe vooral bij wetenschappelijke tijdschriften. Ik was het nog niet eerder bij blogs tegengekomen.

De makers, of redacteuren, van het Weblog hebben voor zichzelf een hoog ambitie niveau gesteld, en willen elke week met een peer reviewed post komen.

Ik vind het wel mooi om te zien, dat hier een weblog ingezet wordt om een soort wetenschappelijk tijdschrift te maken. Ik ben benieuwd of ze met deze aanpak het ook volhouden. Zelf zijn ze optimistisch, dat moet natuurlijk ook wel, en reppen ze van twee keer per week publiceren in plaats van een keer.

Maar als bijdrager an dit blog, wanneer je voor peer review kiest, zal je waarschijnlijk ook wel een echt wetenschappelijk tijdschrift overwegen. Zeker in de Verenigde Staten waar publicaties in tijdschriften vaak meetellen in beoordelingen en promoties. Hoe dit zich verhoudt tot weblogs is een on-ontgonnen land en zal zich naar de toekomst nog volledig moeten bewijzen.

In elk geval is de eerste post een recensie van hoog niveau, en is het een experiment om in de gaten te houden.

Labels: Biblioblogs, peer review, tijdschriften

Stond ik vorige week nog te vertellen tijdens de OCN2008 dat er nu 95 actieve bibliobloggers zijn. Mailde Dee'tje mij vanavond dat de teller nu alweer op 99 staat. "Wat 99???"
"Wat doen we met de honderste?"
"Eerst maar eens nachtje over slapen, en dan iets ludieks verzinnen"
Maar dat nachtje komt helemaal niet. De honderste biblioblogger is er al!

Het is:
Biepbietmanifesto

Een biblioblogger die er al veel eerder actief was, maar ondertussen in een diepe winterslaap gesukkeld. Maar ondertussen heeft hij een nieuw domein ingericht, zijn oude postings oververhuisd, en een nieuw begin gemaakt.

Lees eens zijn prachtige verslag van de OCN 2008. Over de passie-onisten. Maar hij bleef niet alleen op de Happening rondhangen, hij heeft ook verder rondgekeken. Hij was ondermeer getuige van

...een bijeenkomst geweest over de toekomst van de ‘bibliotheekopleiding’ en daar werd ik niet vrolijk van. In een van de presentaties werd pardoes, onder een stortvloed aan citaten, Ons Vak even te grave gedragen.

Welcome back Dappere Bas.

Trouwen nog een mooi nieuwtje over de biblioblog wiki, die is nu ook met dank aan Rob Coers op het supersimpele adres www.biblioblogs.nl te vinden.

Labels: Biblioblogosphere, Biblioblogs, OCN2008

Op dit blog schreef ik al eens eerder over de in mijn ogen prachtige potentie van de rubriek "wat lever je weer in?" van de Bibliotheek 's Hertogenbosch. Op sommige van deze stukje worden ook commentaren geschreven door andere gebruikers. Er ontstaat zomaar communicatie op die Website. Zo mooi. Zo 2.0

Alleen aan het openstellen van je site voor dit soort dingen kleven wel nadelen. Misbruik is er een van. Een oogje in het zeil houden is daarom wel verstandig en ingrijpen wanneer het nodig. Is dat echt nodig dan? In 's Hertogenbosch wel. Daar hebben ze al een hele poos een enorm spam probleem en het lijkt maar niet op te houden. Ik heb ze een hele tijd terug er al eens op gewezen. Maar tot op heden lijkt er niets te gebeuren. Althans, niet afdoende. Ik vind het zeer storend, zeker omdat je deze praktijken dus ook bij leestips voor de jeugd tegenkomt.

Kom 's Hertogenbosch, gooi dicht die commentaarmogelijkheden. Poets de spam weg en kies voor een betere spamfighter strategiën. Hier moet echt betere beveiliging op, al was het maar tijdelijk. Overweeg eens het gebruik van recaptcha in plaats van de huidige captcha, dan help je ook nog eens mee aan het tekst-herkennen van digitale teksten. Maar vooraleerst, werk die spam weg.

Ik weet het uit eigen ervaring. Er zijn nu eenmaal de donkere kanten van het Web die af en toe de kop opsteken. Maar laat je hierdoor niet uit het veld slaan. Ga na deze episode door op de ingeslagen weg, de voordelen zijn groter dan de nadelen.

Labels: Den Bosch, OB, spam

Labels: Biblioblogosphere, Biblioblogs, OCN, OCN2008

Vanmiddag mocht ik mijn bijdrage leveren aan de OCN2008 in de vorm van een sessie tijdens de track van de bibliotheek20happening. In de uitgebreide lunchpauze werd ik al geattendeerd door Guus, beter bekend als digiCMB, dat de programering van de zalen niet helemaal juist was.

Op naar boven dus om een oplossing te zoeken voor het zalenprobleem. Mensen van de RAI erbij, de NVB en Michel Wesseling. Die zich zeer verantwoordelijk voelde maar het totaal niet was. Deze problemen had hij juist niet bij onze track gezien. Mogelijkheden onderzoeken, programma bekijken. Ik zou mijn presentatie in zaal 1b mogen doen. Alleen tijdens die middagpauze kon ik het niet even testen hoe het werkte omdat er een vergadering gaande was in die zaal. Maar ach, laptops en beamers, dat zou anno 2008 geen problemen meer geven. Toch?

Dom als ik was, woonde ik het eerste deel van de presentatie van Guus bij. Die deed het overigens geweldig goed. Volle bak. Na afloop nam ik ongeveer de helft van zijn mensen –onze track- mee naar mijn zaal.

Even laptop aansluiten, en beginnen. Helaas. Het deed het niet. Laptop opnieuw starten, met een ervaren multimedia man van de RAI erbij. Beamer opnieuw starten, resolutie laag zetten, derde keer proberen, weer wat veranderen, maar er kwam geen licht uit de beamer. Het publiek was geweldig, die bleven geduldig zitten en toonden begrip, maar ondertussen kreeg ik het wel warm. Een tweede laptop erbij gehaald, die van Dymphie, ook die kreeg de laptop niet aangestuurd, -terwijl de man van de RAI maar zei: “daarnet deed die het nog…..” Helaas nu niet. Na ruim tien minuten vergeefs pogen, ging Moqub ondertussen Guus maar vragen of het mogelijk was om de presentatie en zijn workshop in dezelfde zaal te combineren.

Guus vond het geen bezwaar. Wij met alle dertig/veertig(?) toehoorders dus terug naar die zaal. Terwijl Guus achterin zijn workshop gaf, stond ik voorin de zaal toe te spreken over de toestand van de biblioblogosphere. Wat een toestand het was. Soms wil je wel eens relaxter aan je presentatie beginnen dan dit.

Afijn, ondanks de hiccups toch veel positieve geluiden gehoord en gelezen op het web. De presentatie staat ondertussen op mijn slideshare.

Labels: Biblioblogosphere, OCN, OCN2008, presenteren