WoW! Wouter over het Web

Vandaag kwam de Telegraaf met een verhaal over de cijfers van Comscore over het marktaandeel van zoekmachines in Japan. In het tweede deel van het artikel in de Telegraaf gaat de journalist in de fout. Hij of zij schrijft:

Waarom Yahoo zo populair is in het land van de rijzende zon, vermeldt het rapport niet. Het is op zijn minst opvallend, gezien de dominante positie van Google wereldwijd. In de Verenigde Staten was Google in dezelfde maand namelijk goed voor een marktaandeel van 62,9 procent, tegenover Yahoo's 20,2 procent.

Maar in het geval van Japan is de vergelijking met de rest van de wereld misschien niet helemaal terecht. Wanneer je kijkt naar China, dan  zie je dat daar Baidu nog steeds de populairste zoekmachine is (dat was daar ooit Google). Terwijl in het nabij gelegen Zuid Korea Naver de meest populaire zoekmachine is. Ook in Rusland hebben ze het niet zo op Google, daar is Яндексde de meest populaire zoekmachine.

Echt verbaasd ben ik daarom niet over de cijfers van Comscore over de zoekmachine markt in Japan. Dat de cijfers die ik zo snel even opduikel over andere landen niet de allerlaatste zullen zijn, geef ik meteen toe. Maar ze bevestigen het beeld dat de zoekmachinemarkt in het Oosten anders in elkaar zit dan de rest van de wereld.

Labels: China, Japan, Marktaandeel, Rusland, zoekmachines, Zuid Korea

De commissie Calff heeft het werk er opzitten. Het rapport 'Innovatie met effect' is net gepubliceerd. Ik heb het nog niet echt gelezen, slechts schuin. Het leest een beetje lastig vanaf scherm met 4 kollomen. Er zit een hoop in zag ik. Een voorbeeldje:

Een van de belangrijkste doelgroepen van bibliotheken zijn kinderen en jongeren tot 18 jaar. Bijna de helft van de OB-leden valt in deze categorie. Toch is de digitale dienstverlening daar niet op ingericht. De websites van bibliotheken richten zich doorgaans exclusief op volwassenen en bieden in het beste geval toegang tot de eigen catalogus met trefwoorden die geen aansluiting vinden bij de belevingswereld van kinderen en jongeren.

Maar daar gaat het mij hier niet om. Ik vond de literatuurlijst het allermooiste aan het rapport. Daar staat gewoon Bibliotheek 2.0 - kennisnetwerk voor en door kenniswerkers, http://bibliotheek20.ning.com, tussen allerlei andere bronnen.

Deze vermelding is een hele mooie pluim voor de bibliotheek 2.0 ning, en voor Edwin die het oprichtte. Josje, als voorzitter van de commissie, bedankt voor deze erkenning.

Literatuur
Adviescommissie Bibliotheekinnovatie (2008). Innovatie met effect. http://www.minocw.nl/documenten/Bieb%20innovatie.pdf

Labels: Bibliotheek 2.0, Innovatie, Ning

Phil Bradley heeft recentelijk zijn I want to... pagina's weer fors uitgebreid. Op deze pagina's heeft Phil meer dan 1000 Web 2.0 tools verzameld en handig bij elkaar gezet in 21 hoofdrubrieken en meer dan 90 subrubrieken. Hij is uiteindelijk van origine een bibliothecaris.

Echt een handige verzameling Web 2.0 tools die je uitdaagt de mogelijkheden weer verder te verkennen.

Aanrader!

Labels: Lifehacking, Tools, Web 2.0

Het Spoetnik programma van de UBA is alweer een halfjaar afgelopen. En nu wordt een een halve dag georganiseerd om een te laten bezinken hoeveel ruimtestof er door het spoetnikprogramma is opgedwarreld. Ik heb de aantallen niet meer precies bij de hand, maar ik denk dat er nog steeds ruim honderd Spoetnik blogs in Google Reader zweven. Geduldig wacht ik op een teken van hun aankomst, misschien dat er op enig moment een volgende Spoetnikker zijn doel bereikt en met zenden begint. Ruimtereizen nemen wel eens een ruim tijdsbeslag.

Met plezier lees ik trouw een aantal overgebleven spoetnik blogs. Ik volg ze denk ik vrijwel allemaal. Ik vind het blog onderdeel in elk geval succesvol. Zeker waneer je de 100-10-1 regel in oogschouw neemt. Met de blogs van Laika, Een beetje adjunct, Brughagedis, De bibliotheker, Uba blog Nederlands is het rendement van het Spoetnik programma toch behoorlijk. Ik hoop maar dat het tienvoud hiervan in elk geval blogs serieus is gaan nemen en misschien wel enkelen volgt. Of soms zelfs wel eens een commentaar geeft.

Ik heb in elk geval genoten van de tijd dat Spoetnik draaide, de energie spatte er van af. Zelfs ver weg, van moederschip Spoetnik was de vibratie waarneembaar. Een mooie tijd van spelen en experimenteren. Van zelf rijker worden door de ervaringen die je opdoet.

Maar wat blijft er van over? Welke ideeën en ervaringen die je hebt opgedaan, kun je overbrengen naar de UBA naar je eigen werkomgeving om daar dingen beter en efficiënter te kunnen? Of te kunnen? Punt. Wat voor dingen ben je tegengekomen op deze reis? Die je gezien hebt? Wat zou je ook in jouw bibliotheek willen beginnen, en welk drempels kom je tegen die je weerhouden? Ik vraag dit omdat ik vanavond in dit kader geïnspireerd werd door Monique Verweijmeren zij schreef naar aanleiding van een presentatie van Gerard over bibliotheek 2.0 op haar blog:

De interesse is er wel, veel bibliotheken laten hun medewerkers bijvoorbeeld het 23 dingen traject volgen maar in d periode daarna zie je toch relatief weinig dat zaken echt opgepakt en doorgezet worden. En zoals Gerard in andere woorden aangeeft, gooi geen roeiboten los als je niet van plan bent om te gaan roeien, dat levert alleen maar het bekende gevoel op van iets aangeraakt te hebben maar er niet mee verder te kunnen, één bonk frustratie bij de koplopers,het weer wegzakken van kennis bij de volgers, en de kont tegen de kribbers kunnen zeggen: 'zie je wel dat het toch niks oplevert'.

Het zijn hele relevante vragen die zeker wel gesteld zullen zijn bij de evaluatie van het programma, en bij en keuze voor een vervolgtraject. Ik denk dat het Spoetnik vooral heeft aangetoond dat het een enorm positieve sfeer heeft kunnen creëren binnen je organisatie. Die sfeer vastouden is natuurlijk een hele kunst, maar zou het plezier in het werken zo ten goede komen.

Als laatste voorbeeld van nog niet geheel geinternaliseerd Web 2.0 denken is de aankondiging op de Spoetnik blog zelf. De links in de Spoetnik blog naar de namen van de presenteerders overmorgen lopen voor een buitenstaander allemaal dood in jullie eigen wiki. Ik zou dat anders hebben opgelost als volgt door te linken naar hun publieke LinkedIn pagina's Alice Doek, Robin van Schijndel en Pascal Braak. Zelfs voor de afgeschermde profielen geeft LinkedIn voor niet geregristreerden nog iets meer soelaas.

Labels: 23 dingen, Bibliotheek 2.0, Spoetnik, UBA

Toen ik in 2000 bij de bibliotheek kwam werken, ben ik meteen lid geworden van de NVB. Ik ben altijd lid geweest van beroepsverenigingen, een beetje omdat het erbij hoort. Zo'n beroepsvereniging opgezet is om ondermeer op te komen voor de belangen van de groep. Een vereniging die meedenkt over scholing en opleiding, de toekomst van de beroepsgroep, belangen vertegenwoordigt aan tafels waar gewone leden niet aanschuiven. Zo ben ik ook lid van een vakbond, omdat die veel beter over mijn salaris kunnen onderhandelen dan ik datzelf kan.

Ik vind het belangrijk dat mijn beroepsvereniging goed functioneert, maar soms vind ik dat het helaas wat minder gaat dan ik wel zou willen. Meestal betreft dat de communicatie. Voor de hand liggende voorbeelden daarvan zijn de stormvloed aan aankondigingen voor de OCN 2006 en de complete stilte voor de OCN 2008. Een ander voorbeeld is de complete onaangekondigde overhaul van de NVB website de dag na de OCN 2006. Allemaal zaakjes die de communicatie betreffen en voor gewone leden zoals ik waarneembaar zijn.

In de aanloop naar de OCN stapten ook twee bestuursleden op. Gebrek aan communicatie speelt hier ook een belangrijke rol. Opstappende bestuurslid van der Mey laat in de IP nog optekenen "Ik heb er verschillende keren vragen over gesteld, maar nooit antwoord gekregen". Na dit opstappen volgt er een mailing van de NVB dat het met de OCN allemaal wel goed gaat en dat we vooral allemaal moeten komen. Of het goed is gekomen met dat OCN congres is tot op dit moment nog niet duidelijk. Wanneer je naar de bijgestelde jaarrekening voor 2008 valt voor mij niet op maken wat nu precies de winst of het verlies van dat evenement is. Maar ik ben dan ook geen accountant. Wel ben ik verbaasd dat de verwachting is dat dit jaar met verlies afgesloten lijkt te worden. Dat in een jaar dat er juist vanwege zo'n groot congres wat meer armslag zou moeten ontstaan.

Wanneer is zelf kijk naar mijn ervaring tijdens de afgelopen OCN heb ik slecht twee observaties. Ik vraag me werkelijk af of de beoogde aantallen bezoekers om quitte te draaien gehaald zijn. Zo druk was het de eerste dag dat ik er was nu ook weer niet. Als tweede observatie betreft de organisatie omtrent het congres, terwijl wij onze hele programmering en eisen over zalen rond hadden was de daadwerkelijk organisatie daarvan een aanfluiting. Zo bleek het ondermeer onmogelijk om het happe.ning programma in het echte programma opgenomen te krijgen. Dat moesten we zelf maar communiceren.

Ik verbaas me dan ook wederom dat de NVB niet van zich laat horen in de kanalen waar er duidelijk over de huidige situatie gespeculeerd en gediscussieerd wordt. Zolang de discussie slechts mondjesmaat gevoerd wordt lijkt de voorzitter er garen bij te spinnen. Maar helemaal gerust op de stilte van het buereau aan de Nieuwe Gracht ben ik niet. Wanneer de voorzitter van de NVB in de IP laat optekenen "De penningmeester, secretaris en ik hebben prioriteit gelegd bij het fundament voor de bedrijfsvoering. Dit proces kost nu nog enkele maanden en is dan voltooid." Dan, vraag je je af wat daar dan allemaal nog meer aan de hand is. Een ziekte van de directeur een niet werkende ledenadministratie en boekhouding worden in het artikel genoemd. Maar een niet werkende (nieuwe) website, en (nieuwe) webshop kan ik zelf ook nog wel opsommen. Allemaal samen met de eerder genoemde gebrekkige communicatie maakt dat ik er helemaal gerust op ben.

Marcel van Buijtenen vat dat gevoel goed samen: "Mijn verontrusting aangaande het schrijven van de huidige secretaris van de NVB op het topscherm NVBonline neemt danig toe, op het moment dat ik lees dat de NVB nog niet helemaal de problemen van de laatste jaren te boven is.Waar ik nu tegelijk moet vaststellen dat ik vooralsnog via geen enkel NVB-kanaal van welke problemen dan ook in kennis ben gesteld. Derhalve ondersteun ik bij dezen de genoemde uitgangspunten, omdat ik in alle oprechtheid van mening ben dat er niets aan de hand is of juist heel veel."

NVB Quo vadis?

Labels: bestuur, Communicatie, NVB

Alle wetenschappelijke bibliotheken werken tegenwoordig wel met een link resolver om vanuit de biliografische bronnen direct te kunnen doorklikken naar de fulltext van de gevonden artikelen. Prachtige dienst, maar het werkt alleen maar voor die dingen waar je recht op hebt.

Google Scholar gaat tegenwoordig een stapje verder. Ook daar helpt de link resolver met het vinden van het juiste artikel (wordt trouwens niet in dit plaatje getoond, want ik zit niet op mijn werkplek), maar Google Scholar doet nog meer. Google geeft tegenwoordig ook heel duidelijk aan dat ze een voor iedereen toegankelijke kopie hebben gevonden van het gezochte artikel. Let voortaan op die kleine groene driehoekjes. In dit geval wordt je doorgelinkt naar het exemplaar in de repository van de Universiteit Utrecht. Het hoeven lang niet altijd repositories te zijn. De exemplaren kunnen zich ook op Auteurs hompages bevinden of allerlei andere plekken op het Web.

Dit maakt Google Scholar toch weer een heel aantrekkelijke zoekmachine.

Hattip: Google Operating System

Labels: Google Scholar, Open Access

Ondertussen zijn de volgende twee powerpoints alweer in te zien op Slideshare:

Van Rosemie Callewaert:


en van Elco van Staveren:

Let op beide slideshows bevatten nogal wat overgangen, en dat gaat in Slideshare niet vlekkeloos. Dat wil zeggen dat het uiteindelijk beeld er in een keer staat.

Labels: catalogus 2.0, Fobid, Slideshare

De bibliotheek kantelt. Niet te verwarren met de banken want die vallen om. Het kantelen slaat op het digitaliseren van de collecties. Elco van Staveren zijn presentatie gaat over het toegankelijk maken van de KB collectie.

Volgens Elco staan we aan het begin van het ontstaan van de digitale bibliotheek vergelijkbaar met de eerste auto's die meer op koetsen leen dan huidige auto's. Hij geeft zelf aan dat hij ook niet helemaal gelukkig is met de huidige website van de KB.

Uit klanten gebruikersonderzoek komen heel veel aanwijzingen voor de verbetering van de KB website. Ze hebben daarom een klantenportfolio ontwikkeld. De KB is er voor toevallige bezoekers, Wetenschappelijke onderzoekers en Cultureel wetenschappelijk geïnteresseerden. Voor de eerste groep gaan ze een algemene zoekfunctie voor de volledig KB bieden. De tweede een "mijn bibliotheek" omgeving met open en geliciënseerde bronnen, en voor de laatste groep vooral de KB specials.

Sinds maart 2008 zit er daarom een algemene zoekfunctie op de homepage. In beta. Dat laatste is voor de KB een grote stap. Via deze algemene zoekfunctie op de homepage leren ze de volgende dingen

Voorzichtige conclusies
• Meeste gebruikers op afstand
• Meeste doorklik naar lenen
• 10% klikt door naar een online boekhandel
• Gebruikers lezen niet maar beginnen meteen met zoeken

In januari gaat wordt het simpele zoekscherm uitgebreid met klikboxjes om in elk geval materialen aan te geven waar naar gezocht kan worden. Waaronder ook vacatures en de website zelf. Dit alles met doel om relevantere resultaten te kunnen geven.

Resultaten worden dan getoond in verschillende tabbladen per materiaalsoort, met daarnaast mogelijkheden om verder gaan met clusters.

Elco geeft een duidelijke sneer naar de commerciële bibliotheek systeemontwikkelaars die duidelijk te veel achterlopen bij de huidige ontwikkelingen op ICT en Web 2.0 gebied. Hij grijpt daarvoor ook terug op de presentatie van Marshall Breeding tijdens Ticer.

Voor de tweede groep gebruikers staan de woorden Share, Discover, Gather en Share centraal. –Note to myself: presentatie op Ticer van university of Minnesota Libraries, nakijken- Op dit moment wordt er van metalib gebruik gemaakt om deze gebruikers te bedienen, maar met widgets en personalisatie. Voor deze groep moet nog een hoop gebeuren.

Voor de derde groep hebben ze de KB specials. Elco gaat vervolgens in op de digitale bibliotheek Nederland. Samenwerking is daarvoor geboden. Authenticatie is daarvoor het toverwoord. Hij stipt als voorbeeld de samenwerking van de ZB en de KB even aan.

Er klinkt op het laatst muziek in mijn oren. Hij pleit voor het digitaal materiaal uit elkaars collecties wederzijds goed toegankelijk te maken. Dat onze bibliotheek op een makkelijke manier de digitale collectie van de KB in een zoekactie kan meenemen, en andersom.

Mooi verhaal Elco.

Labels: digital biblitheek, Elco van Staveren, Fobid, KB 2.0

Op de titelsheet staat voor mij nieuw, maar prachtig woord: catalograaf, ik denk dat wij dat catalogiseerder noemen.

Rosemie Callewaert neemt ons mee naar het zoeken in zoeken.bibliotheek.be. Ze geeft aan wat er allemaal ingeladen is in de zoekmachine. Onder andere gegevens van ongeveer 15 miljoen krantenartikelen. Door materiaal te taggen wordt een selectie hiervan vrij toegankelijk voor de gebruikers gemaakt.

Wat FRBR is dat was tijdens de vorige FOBID lezing al eens verteld door Luc Lannoy. Rosemie gaat in op de presentatie van de resultaten na het zoeken in zoeken.bibliotheek.be. Ik vind het er nog steeds erg mooi uitzien.

Onderwijl laat ze zien dat voor het ferberizen van de catalogus ze zijn gaan afwijken van ISBD regels om koppeling naar andere taalversies mogelijk te maken. Ook voor luister cd's van boeken wordt er een beetje gesmokkeld om een unieke frbr key mogelijk te maken. Voor artikelen over een werk wordt er gebruik gemaakt van speciale frbr keys.

Een van de mogelijkheden is dat ze nu de recensie van een boek via de werksleutel ook op andere edities van het boeken kunnen tonen.

Wanneer ze gaan meten aan hun catalogus dan zien ze dat 83% van de boektitels uniek is. In de muziek is deze verhouding totaal anders. Mooi zijn ook lijstjes die ze kunnen maken van de meest populaire boeken qua bezit in de Vlaamse bibliotheken.

Goede presentatie. Hoewel een tikkeltje technisch om live snel te kunnen bloggen.

Ik denk dat de presentatie later wel op haar slideshare terecht komt.

Labels: catalogus 2.0, Fobid, frbr, rosemie callewaert

In 2005 begonnen ze bij de OBA te denken over hun nieuwe elektronsiche omgeving. Weg van Vubis op naar nieuwe dingen. In 2006 gingen ze live met elektronische bronnen Aquabrowser.

Wat ik nog niet wist is dat leden van de OBA al wel al thuistoegang hebben tot elektronische kranten en andere bestanden als Keesings historisch archief. Ik ben benieuwd hoeveel Amsterdammers zich dat realiseren.

In samenwerking met muziekweb hebben ze het mogelijk gemaakt dat muziek op title track niveau doorzoekbaar is. Maar ook mooi is dat je vanuit de bibliotheek items op het uitbureau terecht komt waar je kaartjes voor voorstellingen en concerten kunt bestellen. Ook kun je vanuit de catalogus doorschakelen naar Fab-channel.

Bij de OBA doen ze extra moeite om de toegankelijkheid voor slechtzienden te vergroten, door soepele letter vergroting en voorlezen van bronnen. Wat dit betreft heeft OBA sinds kort certificering voor gehandicapten. Een oranje mannetje volgens Rob het maximale wat ze kunnen halen.

Sinds kort hebben ze natuurlijk myDiscoveries van Serial Solutions geïmplementeerd. Een mooie toepassing die ze hebben bedacht van de persoonlijke lijstjes is dat ze lijstje van prijswinnaars van literatuurprijswinnaars zodat je in je catalogus iets nieuws creëert.

Tot mijn grote verbazing laat Rob zien dat ze in Amsterdam ook LT in de catalogus geïntegreerd hebben. Mooi OBA! -alleen kan ik geen voorbeelden vinden-.

Helemaal mooi om te zien dat het gebruik van de laatste 2.0 snufjes begint aan te slaan, zo blijkt uit de gepresenteerde gebruikscijfers. Het loopt geen storm, maar het pikt wel op.

Leuke vraag in de discussie, wat zijn de plannen van de OBA? Vooral samenwerking met andere culturele instelling in Amsterdam. Video van hun eigen activiteiten integreren in hun catalogus is het belangrijkste voorbeeld.

Labels: Aquabrowser, Fobid, OBA

De presentatie van Fons Bouthoorn heeft denk ik het meeste los gemaakt in de wandelgangen.

Mensen die zeggen "en Fons denkt dat er nog geen centrale Nederlandse catalogus is" tot Fons die mij toevertrouwde dat er mensen zijn die denken dat er al één Nederlandse catalogus is.

Andere saillante opmerking: "Meer service en dienstvelening voor hetzelfde geld? Dan hebben we jarenlang teveel betaald".

Mijn visie op dit alles is dat ik denk dat er goed is dat de reus in Leiden wakker geschud wordt. Dat we graag dingen verder willen met Worlcat en snel een beetje. Concurrentie heeft ook zijn functies.

Labels: catalogus, Fobid, NCC

O wee, een prachtige Schots accent. Lijkt mijn achilleshiel te worden deze ochtend. Op dit grappige geluid dreig ik weg te dwalen. Maar Gillian Hanlon presenteert een verhaal over web 2.0 initiatieven bij Schotse bibliotheken. Het initiatief is te vinden op de Scottish libraries across the Internet shared website, Slainte 2.0, .

Interesant is dat ze uitlegt dat in dit project er gewerkt wordt aan regels voor gebruikers voor het taggen. Instructies voor iets dat in het wezen van zijn aard intuïtief, en persoonlijk moet zijn en leidt tot folksonomies. Iets dat tegenovergesteld is aan inhoudelijke onstluiting met thesauri. Maar het verhaal gaat verder, ze praat inderdaad over het ontwikkelen van regels voor taggen. Tag in meervoud en niet enkelvoud. Gebruik kleine letter geen hoofdletters. Dat soort flauwe dingen.

Ze laat de fotostream van de library of scotland zien, waarin –oh hoe ernstig- de tags war naast wars voorkomen. En wwi, ww1 worldwar1 en worldwari naast elkaar voorkomen omdat die vervelende gebruikers dit aan hun mooie foto's toevoegen. Afschuwelijke toestanden in het oog van een bibliothecaris. Eigenlijk kunnen we maar beter die hele fotostream afsluiten. Gillian wil dus dolgraag afspraken maken over het toekennen van tags. In de praktijk komen er ook wel eens vragen over richtlijnen voor het taggen.

Ik ben helemaal verbaasd over dit verhaal. Ik val van mijn stoel. Ik ga wat anders doen.

Lunch bijvoorbeeld.

Labels: Fobid, slainte, tagging

De nieuwe catalogus zit in een spanningsveld omdat zowel de makers als de gebruikers van de catalogus data aanleveren. Amazon en LibraryThing (LT) zijn voorbeelden van catalogi die dit probleem goed opgelost hebben.

Menno neemt ons mee naar de voorbeelden van LibraryThing. Eigenlijk zou zijn oproep moeten zijn "kom op, ga er eens naar toe. Sluit je aan en speel er mee". Na het bombardement van feiten en cjifers over LT, gaat hij in op de LT implementatie van LT.

20% van totale UB bezit komt in LT voor, maar 75% van de opgevraagde boeken bevat LT informatie. Vooral oudere boeken, die nog geen isbn hebben worden niet gematched. Menno was echter plezierig verrast door het hoge percentage van boeken dat opgevraagd wordt en LT informatie bevat.

Hij toont vervolgens hoe Librarything in de catlogus van de UBU is geïmplementeerd. Het kostte hen trouwens maar US$ 1000,00 omdat mogelijk te maken voor het eerste jaar.

De keerzijde van de implementatie van LT in de catalogus is dat je een grip meer hebt op de gegevens. De kwaliteit is ook niet altijd gewaarborgd. Soms lopen links dood. Toch geeft Menno aan dat jij denkt dat de gebruikers daar verder niet over malen.

Als nieuwtje van LT laat hij zien dat in de UBU catalogus gebruikers reviews via de catalogus aan LT kunnen toevoegen.

Labels: Fobid, LibraryThing, menno rasch, UBU

De spiegel van de spiegel van het heelal is een mooie beeldspraak voor het wezen van de catalogus. Wanneer ik er over nadenk, vind ik hem steeds mooier.

De catalogus is slechts een hulpmiddel. De gebruikers van de catalogus, voor wie we hem maken zijn zeer divers. De catalogus is geen eindstation, de gebruiker moet gaan handelen na het raadplegen van de catalogus. Hij gaat een boek halen, of een link volgen.

Traditioneel zijn drie punten voor de catalogus van belang
1. Data
2. Functionaliteit
3. Flexibiliteit

Data, de catalogus is geen kaart meer. Er kunnen steeds meer dingen, boekomslagen, samenvatting en meer van dat soort dingen. De catalogus wordt daardoor steeds flexibeler. Er komt dus een steeds groter keuze probleem op de gebruiker af.

Functionaliteit en flexibiliteit, de catalogus wordt steeds flexibeler en de sky is the limit. Maar op de achtergrond, en dat moet vooral op de achtergrond blijven, liggen rigide standaarden en afspraken die metadata standaardiseren. Op basis van die metadata liggen kansen om veel dingen mogelijk te maken. Je kunt dus veel dingen tegelijk kan doen.

Dan komt Fons met voor mij iets nieuws, en dat is het voornemen dat NBD Biblion gaat bouwen aan één centrale catalogus voor Nederland. De planning is dat er in het voorjaar 2009 al een beta versie beschikbaar komt. Een catalogus die gaat samenwerken met Worldcat, open is voor input van gebruikers. Het financiële plaatje is ook duidelijk, want de bouwstenen zijn er eigenlijk al. Het wordt een catalogus die meer kan voor hetzelfde geld!

De zal was er doodstil van geworden. Niemand durfde meer wat te vragen.

Labels: catalogus 2.0, centrale nederlandse catalogus, Fobid, NBD-Biblion

Gerard Bierens mag vandaag na de opening door Anja Smit de reeks lezingen openen met een vogelvlucht langs de mooiste ideeën van catalogi op het Web. Gelukkig voor mij als blogger staat zijn presentatie al online.

De presentatie komt wat moeizaam opgang, omdat op het moment supreme de batterij leeg blijkt te zijn. Maar goed. Hij begint met een hele mooie beeldspraak over onze visie op de catalogus, als een degelijke stoere auto versus het beeld van de klanten die de cataogus zien als een soort scootmobiel. Wat we zouden willen is een moderne catalogus met de laatste technologie aan boord, waar je zeker mee gezien mag worden en die gemakkelijk bedient kan worden door de klanten.

De inmiddels klassieke quote is die van Roy tentant "You can put lipstick on a pig but is still very much a pig". Na wat lapmiddel voorbeelden, laat hij zien hoe de digital vitrine van "Amazon window shop" er uitziet. Een prachtige visuele etalage van producten waar ook voorgelezen wordt wat je ziet.

Omdat we verder moeten kijken dan alleen onze traditionele catalogi is het vooral belangrijk om verder te kijken dan alleen bibliotheken. Bijvoorbeeld de interfaces van MTVmusic.com waar music discovery een hele belangrijke rol speelt. Of zoals Flickr omgaat met metadata.

Prangend voorbeeld is zijn lijstje van geleende boeken bij de OB Eindhoven waar je in feite niet zo veel aan hebt (zijn slide 27), maar liever heb je iets verrijkt met covers, en indelingen die relevant zijn zoals reeds gelezen of nog willen lezen (slide 28). Hij gaat door naar living social waar je je hele lifestream kan delen, eigenlijk moeten bibliotheken dat ook faciliteren wanneer gebruikers dat zouden willen.

Ander voorbeeld in zjin lezing over van catalogus 2.0 is de presentatie is hetzelfde boek bij de OBA en bij de university library of Virginia.

Gerard is duidelijk gefascineerd door Worldcat en laat aan het eind nog even de Bibliotheek 2.0 ning zien waar net een leuk discussie over één OB catalogus is gevoerd. Deze werd aangesticht door Josje Calff.

Labels: catalogus 2.0, Fobid, gerard bierens

Vanmiddag mocht ik voor onze afdeling communicatie een presentatie geven over het monitoren van je organisatie in de web omgeving. Tot nu toe werd een knipselkrant geproduceerd met behulp van Lexis Nexis Publisher. Deze module hangt weer samen met het bibliotheek UKB abonnement op Lexis Nexis Academic. Vandaar dat we als bibliotheek mochten aanschuiven bij communicatie om eens te zien wat de mogelijkheden waren.

Mij was gevraagd om te laten zien wat er zo al mogelijk is met bestaande onlines tools als Google News, Blogsearch en dat soort bronnen, en dan de RSS feeds die je kan genereren van deze bronnen. We hadden ons zelf meer tijd voor de presentatie gerekend dan we uiteindelijk konden krijgen. Ik denk dat ik hier en daar wat te snel ging. Ik raakte in elk geval niet de juiste snaar met mijn publiek toen ik inventariseerde dat slechts een handvol van de aanwezigen een blog als MarketingFacts volgt. "Ik lees de Adformatie eens per week, en dan ben ik helemaal op de hoogte". Voor mij was de vraag bedoeld om een inschatting te maken van Web 2.0 bekendheid. Maar zo bleek, daar hadden ze vorige week een workshop over gehad. Ik kon dus heel snel de eerste slides overslaan.

Nadat ik allerlei voorbeelden had laten zien van wat er allemaal zoal mogelijk is met nieuwsbronnen op het Web en feeds, kwam de vraag naar voren of ze dit nu allemaal voor zichzelf moesten gaan doen. Hoeveel tijd dat wel niet ging kosten? Je raakte hier aan de spanning over de vraag wat je voor jezelf moet regelen, of er voor de groep van communicatiemedewerkers als geheel geregeld moet worden. Of dat ook niet kon? Ik merkte zelf ook wel dat die vraag me ook al tijdens het maken van de presentatie bekroop. Sommige feeds wil je gebruiken om gegevens te genereren puur om een cijfermatig beeld voor de impact te krijgen. Soms wil je specifiekere feeds, en niet de eindeloze herhalingen van een en hetzelfde persbericht door ieder lokaal sufferdje in de uitgestrekte Mid West. Maar het kan allemaal, en volgens mijn ook best wel in een geïntegreerde aanpak. Ik zie hier een grote rol weggelegd voor een Netvibes Universe specifiek voor de afdeling Communicatie. Je zou dan eigenlijk eens met meer tijd met een paar van mensen van die afdeling om de tafel moeten gaan zitten om te zien hoe ze het nu zelf het liefst zouden willen werken.

Mijn idee om ook eens wat (positeive) krantenberichten over jezelf op je eigen website te zetten kwam in elk geval niet over. "Dat hebben we al. Op intranet" was het antwoord. "Nee, ik bedoel op internet". Was mijn weerwoord. "Ja, op intranet". Was het antwoord weer. Mijn idee om een paar van die berichten met behulp van een feed automatisch op je Website op Internet te plaatsen heb ik verder maar laten varen. Maar deze gedachte is de vader van de twee blogposts met alleen maar feeds van gisteren.

Ik denk dat er nog wel wat aan contacten uit deze presentatie gaat voortvloeien. Ik denk dat er een aantal communicatiemedewerkers zijn die geïnteresseerd zijn om dit soort tools op zijn minst voor eigen gebruik willen inzetten. Misschien dat ik ze verder kan helpen.

Na mijn presentatie volgde een presentatie van Meltwater. Zij hebben een prachtige out of the box oplossing om je organisatie in de on-line wereld te monitoren. Zowel nationaal als internationaal. Onder de motorkap zit een soort Google News, alleen claimen ze veel meer bronnen. Ze stoppen er zelfs ook blogs in, alleen niet zoveel natuurlijk. En ze bewaren hun data wat langer dan Google in Google News doet. Twee jaar in vergelijking tot 3 maanden. Maar ik was vooral onder de indruk van de mogelijkheden van het systeem om feeds te herpubliceren en nieuwsbrieven te genereren en te distribueren en rapportages te maken. Ik vond het echt een mooi product.

Zo'n mooi product dat het voor de afdeling communicatie nog heel moeilijk zal zijn om er niet voor te zwichten. Of gaat er straks gewerkt worden aan de zelfredzaamheid van de de medewerkers met Web 2.0 tools? Zodat deze op basis van persoonlijk kennismanagement straks aan de slag gaan.

Labels: Communicatie, Marketing, Wageningen UR, Web 2.0

Ik had het nog niet eerder ontdekt, maar Google Reader vertaalt ook feeds naar je standaard taal. Dat blijkt bij mij Engels te zijn. Maar deze Poolse Google nieuwsberichten zo in de reader vertaald te krijgen vind ik wel een mooie dienst. Chique!

Hiervoor gooide ik dit soort feeds door Yahoo! Pipes, maar die heeft wat minder taal opties dan Google Reader. Zo kan je toch mooi de internationale impact in de populaire press van Wageningen UR in de gaten houden.

Labels: Google reader

Het zoeken naar het adres van een persoon is een zeer populaire zoekvraag. Waar we vroeger alleen beschikten over de telefoongids voor het achterhalen van adressen en telefoonnummers van personen zijn er op het Web tal van mogelijkheden om feiten en adresgegevens van personen na te trekken. Tegenwoordig kan je vaak makkelijk achterhalen wanneer je over een adres, postcode of telefoonnummer beschikt wie er woont. Dit laatste kan met de verschillende tools voor omgekeerd zoeken.

Daarnaast zijn er met de opkomst van de social networking sites een hele reeks aan mogelijkheden bijgekomen om meer te weten te komen over personen, dan alleen hun contactgegevens. Via vrienden en bekenden kan je vaak ook verder komen om meer over een persoon te weten komen.

Adresgegevens en telefoonnummers achterhalen
Klassieke bronnen zijn de telefoongids en de goudengids. Vroeger op papier en thans natuurlijk op het Web. Voor het zoeken naar personen heeft de Gouden gids een zusje, namelijk de nationaletelefoongids.nl. Deze heeft als voordeel over de detelefoongids.nl van de KPN dat er voor een naam door het hele land gezocht kan worden. Dit heeft enkel zin voor namen die minder bekend zijn, maar in een enkel geval kun je er je voordeel mee doen.

Wat men zich wel moet realiseren met de telefoongidsen is dat steeds meer mensen hun vaste KPN abonnement opgezegd hebben en slechts over een mobiele telefoonnummer beschikken. Deze zijn meestal niet opgenomen in de reguliere telefoongidsen. Daarnaast beschikken meer dan een miljoen mensen over een zogenaamd geheimnummer. Dat is niet alleen meer voorbehouden aan artsen of ministers.

Omgekeerd zoeken
Soms heb je alleen een telefoonnummer, of adres en weet niet wie of wat daar bij hoort. Verschillende tools voor omgekeerd zoeken bieden dan uitkomst, nummerboek of omgekeerd zoeken. De laatse is weer gebaseerd op de gegevens van www.telefoonarchief.nl. Deze laatste heeft een wat ouderwetse presentatie van resultaten, maar biedt wel op een pagina maximaal 400 resultaten. Nadeel van deze bronnen is wel dat ze vaak op oudere gegevens zijn gebaseerd, maar de KPN laat dit soort hacks niet toe.

Voor het zoeken naar 06 nummers, omgekeerd dan wel gewoon, bestaat nog geen goede zoekmachine. Wanneer je bijvoorbeeld in de 06gids zoek naar het mobiele nummer van Jansen in Amsterdam, dan worden er slechts 2 vermelding gevonden.

Sociale netwerken
In Nederland is Hyves met meer dan 5 miljoen deelnemers veruit het bekendste sociale netwerk. Populair onder de jeugd maar thans probeert iedereen aan te haken bij dit netwerk. Jan Peter Balkenende en Wouter Bos behoorden bij de vorige verkiezingen tot de meest populaire hyvers. Naast Hyves zijn er een aantal grote internationale sociale netwerken. Voorbeelden hiervan zijn MySpace, LinkedIn of Facebook. Daarnaast zijn er ook een grote verzameling aan kleinere gespecialiseerde sociale netwerken. Voorbeelden daarvan zijn Sugababes en Superdudes en Kaboem voor tieners. Er zijn ook Nederlandse netwerken voor jongere kinderen, zoals Kindertent, of de meidensite Qurlie.

Omdit soort sociale netwerken in een keer af te zoeken zijn er aantal gespecialiseerde zoekmachines.

WieOwie http://www.wieowie.nl
De zoekmachines van Wieowie doorzoekt op dit moment Hyves, Linkedin, Schoolbank.nl, YouTube, Google, de nationale telefoongids, Faceboook, MySpace, Netlog en Xing. De site is opgezet door Centroid Media. Met deze zoekmachine richt Centroidmedia zich op de HRM markt, maar voor journalisten een tool om in een klap meer gegevens boven tafel te krijgen. Nadeel van WieOwie is dat je in de vrije versie maar 15 zoekacties per dag mag uitvoeren.

Pipl http://www.pipl.com
Een vergelijkbare personenzoekmachine als WieOwie is Pipl uit de Verenigde. Pipl lijkt de meeste bronnen van WieOwie ook te doorzoeken plus nog een aantal meer. Het vormt een aanvulling op WieOwie.

Internet adressbook http://www.internetaddressbook.com
Is een soortgelijke site als WieOwie en ook van Nederlandse signatuur. Het Internet adressboek doorzoekt een langere lijst aan sociale netwerken maar is minder sterk in het achterhalen van e-mail adressen en telefoonnummers zoals WieOwie

ZoomInfo http://www.zoominfo.com
ZoomInfo is een zoekmachine voor personen en bedrijven. In de index voor personen zaten in November 2008 ruim 44 miljoen namen. De personenzoekmachine werkt het nauw samen met de social networking site Xing en heeft een sterk Amerikaans profiel.

Meer informatie:
Marcus. P. Zillman, Finding people http://findingpeople.blogspot.com
Wanneer je een lange lijst aan personenzoekers wilt hebben. Meestal Amerikaans georiënteerd van zeer verschillende kwaliteit.

Update: Een bijgewerkte versie van deze post is te vinden op mijn wiki

Labels: Diepe Web, NAW gegevens, personenzoekers

Vandaag moest ik even aan mijn cursusmateriaal werken over zoeken op het diepe Web. Wieowie is sinds kort een leuke zoekmachine die onder andere de nationale telefoongids ook meeneemt wanneer je zoekt naar persoonsgegevens van iemand. Vandaag probeerde ik WieOwie even op mijn werk te gebruiken. Maar wie schetst mijn verbazing toen ik bovenstaande mededeling kreeg. Het IP adres waar ze naar refereren is het IP adres van de firewall van de universiteit. Daar werken een paar duizend mensen, en evenzoveel studenten. Tja, dan is 15x gebruiken wel heel weinig. Maakt zo'n product in elk geval niet populair hier.

Wat ga ik dus in mijn komende cursussen gebruiken als alternatief? Pipl.com doet een soortgelijke service, zelfs wat beter, alleen niet de nationale telefoongids. Of anders het Internet adressbook deze laatste is in tegenstelling tot Pipl en het .com adres doen vermoeden een Nederlands initiatief.

Daaaag WieOwie

Labels: Diepe Web, Internet Adressbook, personenzoekers, pipl, Wieowie