WoW! Wouter over het Web

Collega Sieverts wil het maar niet met mijn pleidooi eens zijn dat het verstandig is voor bibliotheken om hun waren met Google en soortgelijke zoekmachines doorzoekbaar te maken. Hoewel hij lijkt voor een type zoekactie een uitzondering te willen maken. Zijn pleidooi ligt misschien iets anders voor de zogenaamde "known item" zoekacties, zoals hijzelf aangeeft. Wanneer ik naar de log files van onze catalogus kijk valt het juist op hoeveel van dit soort zoeken naar de bekende weg plaats vindt. Zo gauw iemand een regeltje met 6 titelwoorden in een zoekmachine klopt, wordt de zin al zo specifiek dat de kansen van catalogusrecords om boven komen te drijven alweer behoorlijk toenemen. Als het dan ook nog eens om rapportliteratuur gaat dat niet in de reguliere boekhandel te krijgen is, dan nemen de kansen nog meer toe. Afijn, zo kan je dit naar hele specifieke gevallen toe redeneren, maar dat wil ik hier niet doen. Mij gaat het om het principe dat Google de favoriete zoekingang is van veruit de meeste mensen en onze studenten en onderzoekers zijn in wezen ook mensen. Dus wil je gevonden worden dan moet je in Google zitten.

Mijn redenering werd van de week weer kracht bijgezet door een grote wetenschappelijke uitgever. Wij werden door Wiley geattendeerd op het feit dat tot hun schande de gebruiksstatistieken van de elektronisch tijdschriften en boeken over mei en juni zwaar zouden tegenvallen omdat de indexeerregels van Google waren veranderd.

"Google excluded all Wiley InterScience content from its search results. As Google is a key driver of users to content this had a significant impact on usage of our journals in May and June 2009".

Het is een geluid dat mij niet onbekend voorkomt. Op het oude platform van BioOne werden er nog statistieken verstrekt over de herkomst van bezoekers die artikelen downloaden. Daar bleek dat van onze gebruikers 76% gebruik maakte van Google om tot die tijdschriften te komen. Met de nieuwe opzet van het BioOne platform kan ik deze getallen helaas niet meer actualiseren. Wel is het zo dat ik soortgelijke geluiden ook al eens bij Elsevier te horen heb gekregen, hoewel je het daar ook niet via de gebruikersstatistieken zelf kunt bekijken.

Ik denk dat het belangrijk is om te leren dat uitgevers er duidelijk baat bij hebben dat hun inhoud terug te vinden is in Google. Wat voor uitgevers geldt, geldt mijns inziens ook voor bibliotheken. Vervolgens kunnen we natuurlijk bakkeleien over de vraag of dat dan in de gewone Google moet zijn, Google Scholar of Google Books. Moeten bibliotheken het eigen kracht doen of via een koepel organisaties zoals OCLC met zijn vlaggenschip Worldcat? Het zijn allemaal keuzes en opties waar wel over nagedacht dient te worden. En een passende strategie voor ontwikkeld dient te worden. Niets doen op dit vlak is geen optie.

Overigens de veranderde indexeerregels van Google hebben ook ons ernstig parten gespeeld. We zijn teruggezet van zo'n 700,000 items een paar maanden terug naar ruim 400,000 op dit moment. Even ter geruststelling van Eric, het zijn juist de kale catalogusrecords die gewipt zijn. Onze documentatierecords, dissertaties en WUR publicaties zitten er nog netjes in. Toch eens zien of we in de toekomst dingen kunnen verbeteren zodat we wel weer naar de 800,000 items in Google door kunnen groeien.

Labels: bibliotheken, Google, Indexeren, SEO