WoW! Wouter over het Web

Schreef ik een paar dagen geleden dat nummerboek.com, volgens mij de beste omgekeerd zoekendienst voor Nederlandse telefoonnummers, het al een tijdje niet meer deed. Vandaag liet @avanelk weten dat nummerboek.com het weer doet.

Labels: omgekeerd zoeken, personenzoekers, telefoonnummers

Gisteren verbaasde ik me over de wat eenzijdige berichtgeving van zowel ZBdigitaal en de Informatie Professional over de aangekondigde mogelijke samenwerking van de beroemde Bibliothèque nationale de France en het bibliotheekprogramma van Google Books. En vanochtend repte de Volkskrant er ook al over.

Het is natuurlijk een hele stap dat de grootste (?) Franse bibliotheek misschien gaat samenwerken met het Google Books programma om de auteursrechtenvrije werken te gaan digitaliseren. Maar het is zeker geen unicum voor een Franse bibliotheek, laat staan een voornamelijk Franstalige bibliotheek. Iets meer dan een jaar geleden kondigde de gemeentebibliotheek van Lyon al aan dat die ging samenwerken met het Google Books programma. Het ging daarbij om zo'n half miljoen boeken. Daarnaast vermoed ik dat de universiteitsbibliotheek van Lausanne -ook een Google Books partner- een aanzienlijke collectie auteursrechtenvrije Franse werken in haar bezit heeft.

Toch werden deze eerdere Franse geörienteerde inbrengen in het Google Books programma niet opgemerkt door normaal toch scherpe bibliotheeknieuws volgers en brengers. Vanochtend kreeg ik pas door hoe dat kan gebeuren. Wanneer je in Nederland op zoek gaat naar de lijst van bibliotheken die deelnemmen in het Google Books programma kom je op een Nederlandstalige pagina uit: http://www.google.com/googlebooks/partners.html. In eerste instantie lastig om daar vanaf te komen en in Engelstalige equivalent te vinden. Even zoeken in Google en naar de cache pagina kijken bevestigde mij dat de Nederlandstalige lijst afweek van de Engelstalige lijst. Dit soort eigenwijs gedrag van Google leidt bij mijn tot flink wat irritatie. Waarom krijg ik met de .com url een Nederlandse pagina en niet de Engelse? Waarom beslist Google voor mij dat het beter is om de Nederlandse lijst voor de neus te houden en niet de Engelse? Ergernis alom dus. Google is best leuk, maar op zijn tijd bijzonder irritant.

Labels: BNF, Digitaliseren, GBS, Google books, Laussanne, Lyon

Eigenlijk mag je niet op vakantie gaan zo lijkt het soms. Ik kan niet helemaal nagaan of het inderdaad tijdens mijn vakantie was, maar in elk geval zijn er heel wat veranderingen in telefoonnummer informatieland door gevoerd terwijl ik even niet keek sinds mijn laatste post over dit onderwerp. De vertrouwde telefoongids, is samengegaan met de Goudengids. De Goudengids lijkt nog te bestaan als aparte zoekingang, maar het personentelefoongidszusje van de Goudengids, de Nationale telefoongids, wordt tegenwoordig al direct doorverwezen naar www.detelefoongids.nl.

Wanneer ik de sites zo bekijk, vermoed ik dat straks de Goudengids ook naar de www.detelefoongids.nl gaat doorverwijzen. Maar echt zeker weten doe ik dat natuurlijk niet. Saillant detail daaraan vind ik daarbij dat bij de telefoongids, Bing als algemene zoekmachine wordt aangeboden terwijl dit bij de Goudengids nog steeds Ask is. Daar zitten vast dikke contracten achter en dus redenen om het nog even te laten zoals het is.

Wat ik niet snap is dat de organisatie met al deze nieuwe sites er niet voor gekozen heeft om http://telefoongids.nl als hun hoofddomein in te richten en daar een frisse start te maken. Tegenwoordig beshikken ze wel over dat domein, maar alles wordt nog steeds doorgestuurd naar www.detelefoondgids.nl. Natuurlijk heeft die site nog een grote bekendheid, maar het is en blijft een onhandige URL. Volgens mij ben je veel linkbaarder wanneer je voor korte maar duidelijke URL's kiest. Dus zonde www en zonder het totaal overbodige lidwoord de in de URL.

Tegelijkertijd is er in het wereldje van omgekeerd zoeken ook een en ander veranderd. Nummerboek werkt niet meer. Omgekeerd zoeken biedt geen eigen dienst meer aan en het telefoonarchief is uit de lucht gehaald. Blijft alleen Nummerzoeker met gevonden.cc nog over, naast het iets mindere zoek op nummer.

Blijft alleen nog zoeken naar een oplossing voor mobiele telefoonnummers, dat is tijdens mijn vakantie niet opgelost. Da's nou ook jammer.

Plaatje: Kennislink

Labels: NAW gegevens, omgekeerd zoeken, personenzoekers, telefoonnummers

Eric Hennekam heeft wat op zijn geweten. Gisteren berichte hij op zijn blog en op het Archief forum over de kwaliteit van de Bing 3D luchtfoto's. Op zich niets nieuws onder de zon, want Bing is de opvolger van Live en allemaal nog steeds in handen van Microsoft. Live maps, of Live Maps 3D kwam in januari van dit jaar (2009) met een hele mooie set aan zeer gedetailleerde luchtfoto's van 44 steden in Nederland. Dat heet nu allemaal Bing Maps of Bing Maps 3D.

Eigenlijk een heel simpel bericht dat Eric plaatste, met weinig nieuwswaarde wanneer je een en ander in de gaten houdt. Misschien dat zijn opmerking over de auto's die hij kon tellen op de marinierskazerne in Doorn een kleine nieuwswaarde had. Eric had even wat rondgekeken wat er naast zijn achtertuin allemaal nog meer te zien was in Doorn. Zijn bericht werd opgepikt door GeenStijl. En sindsdien ging het een eigen leven leiden. Aardig om te zien, maar toch verbazingwekkend.

Omroep Brabant keek ook in de achtertuin rond, en ontwaarde vliegtuigen op Volkel. Wanneer je echter goed kijkt zie je dat die plaatsen wel gecamoufleerd zijn, alleen is het met een heel fijn raster gedaan, waardoor je in grote lijnen de dingen nog wel kunt herkennen. Zo zie je in Doorn inderdaad voertuigen, maar wanneer je inzoomt blijken ze toch echt wel bewerkt te zijn. Zo zijn ook de contouren van F16's op Volkel zijn zichtbaar, maar de details niet.



Maar inderdaad zitten er wel fouten bij sommige foto's. Wanneer je in Den Helder gaat kijken dan zijn de details van een fregat keurig weggecamoufleerd in de gedetailleerde luchtfoto's. Schakel je echter over naar Bird eye view dan zijn ze ineens vergeten om de details in de foto's te camoufleren. We zien allerhande details en onderzeeboten van alle kanten in beeld gebracht. Nog mooier wordt het wanneer je gebruik maakt van Bing Maps 3D, dan kan je nog verder inzoomen dan in Bing Maps. Dan zie je een onderzeeër zoals in het bovenste plaatje.

In het geval van Ede gaat het wel goed daar zijn zowel de luchtfoto's als de 3D foto's keurig netjes gerasterd. Wil je verder onderzoeken waar Bing wel of niet goed gerasterd heeft, kijk dan eens op deze oude lijst van MarketingFacts uit 2006 waar alle gecamoufleerde plekken in Nederland in Google Earth geinventariseerd zijn. Misschien dat een onderzoeksjournalist een die moeite neemt, want iedereen heeft het maar over het voorbeeld van Volkel -dat gerasterd is- en niemand komt verder met orginele voorbeelden.

Labels: Bing Maps, bing maps 3D, defensie, luchtfoto's, Nederland

Google Latitude heb ik al een tijdje actief op mijn Gphone, maar veel deed ik er niet mee. Totdat ik mij bedacht dat het handig is voor het thuisfront om te zien wanneer ik een rondje fiets waar ik ben. We bespreken dat altijd even van te voren, maar dat kan handiger en preciezer bedacht ik me. Even snel instellen voordat ik een rondje ging fietsen. Maar Google Latitude gaf een paar dagen geleden nog niet thuis. Dankzij Raymond's tip via Twitter kwam ik tot een werkende oplossing. Je moet het via een gadget op iGoogle instellen.

Bovenstaand plaatje is trouwens meestal de locatie die latitude aangeeft. Een afwijking van ongeveer 6 km, omdat ik meestal de GPS functie op mijn telefoon niet ingeschakeld heb. Dat slurpt namelijk de zwakke batterijen helemaal snel leeg. In dat geval moet de telefoon mij op basis van GSM (waarmee de politie boeven opspoort) traceren. Alleen als ik ga sporten en myTracks gebruik is de locatie behoorlijk, soms indrukwekkend, nauwkeurig.

Wat ik wel eigenaardig vind is dat deze Google gadget wel werkt in Firefox en Internet Explorer, maar wanneer je het wilt gebruiken in Google Chrome het gadget niet thuis geeft. Overigens werkt de Google Latitude pagina nu wel, maar is het eigenlijk alleen een reclame folder. Wil je het in werking zien naast je Gphone, of sinds kort ook iPhone, dan moet je gebruik maken van de gadgets binnen iGoogle -maar nog niet in Chrome dus-.

Het gebruik dat ik voor ogen had staat nog niet in het korte lijstje van latitude toepassingen. Misschien dat Google deze suggestie ook nog gaat opnemen.

Labels: chrome, Google latitude

Collega Sieverts wil het maar niet met mijn pleidooi eens zijn dat het verstandig is voor bibliotheken om hun waren met Google en soortgelijke zoekmachines doorzoekbaar te maken. Hoewel hij lijkt voor een type zoekactie een uitzondering te willen maken. Zijn pleidooi ligt misschien iets anders voor de zogenaamde "known item" zoekacties, zoals hijzelf aangeeft. Wanneer ik naar de log files van onze catalogus kijk valt het juist op hoeveel van dit soort zoeken naar de bekende weg plaats vindt. Zo gauw iemand een regeltje met 6 titelwoorden in een zoekmachine klopt, wordt de zin al zo specifiek dat de kansen van catalogusrecords om boven komen te drijven alweer behoorlijk toenemen. Als het dan ook nog eens om rapportliteratuur gaat dat niet in de reguliere boekhandel te krijgen is, dan nemen de kansen nog meer toe. Afijn, zo kan je dit naar hele specifieke gevallen toe redeneren, maar dat wil ik hier niet doen. Mij gaat het om het principe dat Google de favoriete zoekingang is van veruit de meeste mensen en onze studenten en onderzoekers zijn in wezen ook mensen. Dus wil je gevonden worden dan moet je in Google zitten.

Mijn redenering werd van de week weer kracht bijgezet door een grote wetenschappelijke uitgever. Wij werden door Wiley geattendeerd op het feit dat tot hun schande de gebruiksstatistieken van de elektronisch tijdschriften en boeken over mei en juni zwaar zouden tegenvallen omdat de indexeerregels van Google waren veranderd.

"Google excluded all Wiley InterScience content from its search results. As Google is a key driver of users to content this had a significant impact on usage of our journals in May and June 2009".

Het is een geluid dat mij niet onbekend voorkomt. Op het oude platform van BioOne werden er nog statistieken verstrekt over de herkomst van bezoekers die artikelen downloaden. Daar bleek dat van onze gebruikers 76% gebruik maakte van Google om tot die tijdschriften te komen. Met de nieuwe opzet van het BioOne platform kan ik deze getallen helaas niet meer actualiseren. Wel is het zo dat ik soortgelijke geluiden ook al eens bij Elsevier te horen heb gekregen, hoewel je het daar ook niet via de gebruikersstatistieken zelf kunt bekijken.

Ik denk dat het belangrijk is om te leren dat uitgevers er duidelijk baat bij hebben dat hun inhoud terug te vinden is in Google. Wat voor uitgevers geldt, geldt mijns inziens ook voor bibliotheken. Vervolgens kunnen we natuurlijk bakkeleien over de vraag of dat dan in de gewone Google moet zijn, Google Scholar of Google Books. Moeten bibliotheken het eigen kracht doen of via een koepel organisaties zoals OCLC met zijn vlaggenschip Worldcat? Het zijn allemaal keuzes en opties waar wel over nagedacht dient te worden. En een passende strategie voor ontwikkeld dient te worden. Niets doen op dit vlak is geen optie.

Overigens de veranderde indexeerregels van Google hebben ook ons ernstig parten gespeeld. We zijn teruggezet van zo'n 700,000 items een paar maanden terug naar ruim 400,000 op dit moment. Even ter geruststelling van Eric, het zijn juist de kale catalogusrecords die gewipt zijn. Onze documentatierecords, dissertaties en WUR publicaties zitten er nog netjes in. Toch eens zien of we in de toekomst dingen kunnen verbeteren zodat we wel weer naar de 800,000 items in Google door kunnen groeien.

Labels: bibliotheken, Google, Indexeren, SEO