WoW! Wouter over het Web

Het Spoetnik programma van de UBA is alweer een halfjaar afgelopen. En nu wordt een een halve dag georganiseerd om een te laten bezinken hoeveel ruimtestof er door het spoetnikprogramma is opgedwarreld. Ik heb de aantallen niet meer precies bij de hand, maar ik denk dat er nog steeds ruim honderd Spoetnik blogs in Google Reader zweven. Geduldig wacht ik op een teken van hun aankomst, misschien dat er op enig moment een volgende Spoetnikker zijn doel bereikt en met zenden begint. Ruimtereizen nemen wel eens een ruim tijdsbeslag.

Met plezier lees ik trouw een aantal overgebleven spoetnik blogs. Ik volg ze denk ik vrijwel allemaal. Ik vind het blog onderdeel in elk geval succesvol. Zeker waneer je de 100-10-1 regel in oogschouw neemt. Met de blogs van Laika, Een beetje adjunct, Brughagedis, De bibliotheker, Uba blog Nederlands is het rendement van het Spoetnik programma toch behoorlijk. Ik hoop maar dat het tienvoud hiervan in elk geval blogs serieus is gaan nemen en misschien wel enkelen volgt. Of soms zelfs wel eens een commentaar geeft.

Ik heb in elk geval genoten van de tijd dat Spoetnik draaide, de energie spatte er van af. Zelfs ver weg, van moederschip Spoetnik was de vibratie waarneembaar. Een mooie tijd van spelen en experimenteren. Van zelf rijker worden door de ervaringen die je opdoet.

Maar wat blijft er van over? Welke ideeën en ervaringen die je hebt opgedaan, kun je overbrengen naar de UBA naar je eigen werkomgeving om daar dingen beter en efficiënter te kunnen? Of te kunnen? Punt. Wat voor dingen ben je tegengekomen op deze reis? Die je gezien hebt? Wat zou je ook in jouw bibliotheek willen beginnen, en welk drempels kom je tegen die je weerhouden? Ik vraag dit omdat ik vanavond in dit kader geïnspireerd werd door Monique Verweijmeren zij schreef naar aanleiding van een presentatie van Gerard over bibliotheek 2.0 op haar blog:

De interesse is er wel, veel bibliotheken laten hun medewerkers bijvoorbeeld het 23 dingen traject volgen maar in d periode daarna zie je toch relatief weinig dat zaken echt opgepakt en doorgezet worden. En zoals Gerard in andere woorden aangeeft, gooi geen roeiboten los als je niet van plan bent om te gaan roeien, dat levert alleen maar het bekende gevoel op van iets aangeraakt te hebben maar er niet mee verder te kunnen, één bonk frustratie bij de koplopers,het weer wegzakken van kennis bij de volgers, en de kont tegen de kribbers kunnen zeggen: 'zie je wel dat het toch niks oplevert'.

Het zijn hele relevante vragen die zeker wel gesteld zullen zijn bij de evaluatie van het programma, en bij en keuze voor een vervolgtraject. Ik denk dat het Spoetnik vooral heeft aangetoond dat het een enorm positieve sfeer heeft kunnen creëren binnen je organisatie. Die sfeer vastouden is natuurlijk een hele kunst, maar zou het plezier in het werken zo ten goede komen.

Als laatste voorbeeld van nog niet geheel geinternaliseerd Web 2.0 denken is de aankondiging op de Spoetnik blog zelf. De links in de Spoetnik blog naar de namen van de presenteerders overmorgen lopen voor een buitenstaander allemaal dood in jullie eigen wiki. Ik zou dat anders hebben opgelost als volgt door te linken naar hun publieke LinkedIn pagina's Alice Doek, Robin van Schijndel en Pascal Braak. Zelfs voor de afgeschermde profielen geeft LinkedIn voor niet geregristreerden nog iets meer soelaas.

Labels: 23 dingen, Bibliotheek 2.0, Spoetnik, UBA