WoW! Wouter over het Web

Het diepe of onzichtbare Web is ondertussen een begrip dat nog geen tien jaar oud is, maar helaas lijkt de aandacht voor het onderwerp de laatste jaren eerder af dan toe te nemen. Het heilige geloof dat met Google alles te vinden is wordt bij iedere zoekactie verder versterkt wanneer binnen een fractie van een seconde de volgende tienduizenden resultaten op je computerscherm prijken.

Inderdaad zal het diepe Web, sinds Bergman in 2001 voor het eerst de problematiek grondig onderzocht en beschreef, wat minder diep geworden zijn. Ook Google doet er alles aan om de schatten van het diepe Web boven water te krijgen. Sinds vorig jaar indexeert de grote G daarom flash files en ook de externe content van flash files, is het druk bezig om tekst te herkennen in grafische files –ze zijn dus vooral aan het OCR-en van gescande files van snelle en slordige digitaliseringsprojecten- en ze zijn bovenal aan de slag gegaan het invullen van webformulieren om informatie uit databases te trekken, te ontleden en te indexeren.

Google is daar vorig jaar mee begonnen en zal ongetwijfeld voortvarend mee aan de slag zijn gegaan. Maar kunnen we daarom binnenkort verwachten dat Google gaat verklaren dat het probleem van het Diepe Web of Onzichtbare Web opgelost is? Nee. Helaas niet. Het Sociale Web zorgt er juist weer voor dat het Diepe Web op andere plekken juist weer dieper wordt, of onzichtbaarder.

Een social bookmarking website als delicious bijvoorbeeld. Goed voor miljoenen door vrijwilligers geannoteerde websites, wordt door Google of amper geïndexeerd. Het meest populaire sociale netwerk van Nederland: Hyves met bijna 9 miljoen leden, is sinds februari dit jaar slechts deels voor Google toegankelijk. Krabbels, tips en dat soort dingen worden door Google nog niet of slechts zeer spaarzaam geïndexeerd. Een site als Flickr passeerde vorig jaar november de 3 miljard opgeslagen foto’s. Slechts een fractie daarvan is te vinden met Google of de Google image search. En er zijn zoveel verschillende social software sites. Maar allemaal slecht of matig geindexeerd door de gangbare zoekmachines.

Kortom het Diepe Web is here to stay with us. We kunnen daarom beter leren om met gevorderde zoektechnieken en veel bronnenkennis die informatie boven water te krijgen.

Literatuur
Bergman, K.T. (2001). The deep web : surfacing hidden value. The Journal of Electronic Publishing 7(1). http://dx.doi.org/10.3998/3336451.0007.104

Labels: Diepe Web, Social Web, Web 2.0

In cursussen over Web 2.0 die ik regelmatig geef, hoor ik menig cursist kreunen en steunen wanneer ze voor weer een andere toepassing een nieuw account aan moeten maken, een gebruikersnaam moeten verzinnen en opnieuw een password uit de hoge hoed moeten toveren.

openID providers
OpenID belooft hiervoor de oplossing te zijn, maar vanmiddag werd ik daar weer Gallisch van. Ik heb voor twitterfeed gebruik gemaakt van mijn Technorati openID account. Maar helaas geeft de openID server van technorati al een paar dagen niet thuis. Op Technorati mopperde ik al eerder maar wanneer dit ook verkeerd gaat, kan je echt tegen problemen aanlopen.

Een ander openID account dat ik bleek te hebben zat bij myvidoop. Ging misschien goed toen ik het aanmaakte maar nu we een eind verder in de tijd zijn, lijk ik wel visueel gehandicapt. Zelfs na het resetten van mijn account daar, en weer nieuwe plaatjes kiezen, kon ik me al niet meer herinneren wat ik had gekozen. Plaatjes categorieën kiezen en onthouden lijkt mij niet te liggen. Dat gebruik ik dus ook maar niet meer.

Als alternatief gebruik ik redelijk succesvol tegenwoordig ClaimID. Ik lijk dat te kunnen onthouden.

Twitterfeed met Twitter
Trouwens nog een consequentie van veranderingen in inlogcodes die ik niet eerder doorzien had is de combinatie van Twitterfeed en Twitter. Ik gebruik Twitterfeed om automatisch blogposts, favorieten etc. door te posten naar mijn Twitter account, en vandaar uit weer naar mijn Hyves en Facebook accounts (RSS is hiervoor de Haarlemmerolie van het Web). Echter ik verwissel wel eens van Twitter inlogcodes, omdat je die voor allerhande -leuke- Twitter toepassingen moet opgeven. Soms lijkt dat een beetje riskant, dus regelmatig wisselen kan geen kwaad zo dacht ik. 

Labels: openID, Passwords, Technorati, Web 2.0

We hadden ernstige panne met onze oude bus, en zijn op zoek gegaan naar een nieuwe. Het is weer wat prijziger dan je zou willen, maar wat wielen voor en gezin met zes personen en wat bagage komt niet goedkoop.

Nog wel even een nieuwe verzekeringspolis afsluiten. De maatschappij waar de oude bus verzekerd was, werd als eerste geprobeerd op zaterdag. Maar de module om een premieberekening te doen lag er op dat moment uit. Even bellen om te vragen hoe dat zat, maar dat kon ik maar beter laten. Een uiterst aardig telefoniste liet mij weten dat ik van maandag tot en met zaterdag tijdens kantooruren door kon geven dat de module op het Web eruit lag en eventuele vragen over een nieuwe polis konden dan ook beantwoord worden. Maar zij ging daar niet over. De telefoondienst op zaterdag is duidelijk voor andere zaken.

Komt maandag, een andere verzekeringpolis van zaterdag nog een keer gecontroleerd. De oude verzekering nagelopen want de Web module deed het ondertussen weer. Wat blijkt de oude verzekeringsmaatschappij komt er gunstig uit. Daarna nog een keer Independer getest, maar de oude verzekeringsmaatschappij is nog steeds de beste. Dus maar eens contact opnemen met de vertrouwde verzekeringsmaatschappij. Tijdens het koken van de fussili was ik daar mee bezig –ook huisvaders kunnen mulitasken– maar wie schetst mijn verbazing dat die oude vertrouwde verzekeringsmaatschappij-man niet bij zijn spullen kan. Onze spullen that is. Die man zit dus niet op kantoor, en kan niet bij de gegevens en we moeten alle NAW gegevens weer opgeven. Alle gegevens van de oude verzekering. Kortom 2 minuten gaande dat interview begon ik te informeren hoe dat nu eigenlijk zat. Hij gaf ruiterlijk toe dat morgen tijdens kantooruren het allemaal sneller kon, maar dat hij met mij op dat moment gerust een verzekering kon afsluiten alleen duurde het wel langer.

Afijn de fussili was ondertussen gaar. Morgen doe ik wel weer een nieuwe poging.

O ja, wat de link is met bibliotheek 2.0, zo deze blog ergens over moet gaan? Ach we denken soms dat "het bedrijfsleven" het allemaal voor elkaar heeft en dat bibliotheken mijlenver achterlopen. Nu moeten we niet meteen gaan dutten, maar soms is het gat minder groot dan we weleens denken. Maar het nieuwe werken is nog niet overal gearriveerd.

Labels: nieuwe werken, Web 2.0

Labels: aod09, Avans onderwijsdag 2009, Bibliotheek 2.0, Onderwijs, Web 2.0

Vandaag mocht ik wederom met een keynote de studiedag Web 2.0 bij de UBU aftrappen. Het publiek was wat confuus want juist voor de start van deze studiedag, tijdens een gezamenlijk ontbijt om de festiviteiten rond het 425 jarig bestaan van de UBU luister bij te zetten, had Bas Savenije zijn benoeming als bibliothecaris van de KB bij het aanwezige personeel aangekondigd.

In elk geval, voor mijn een hele eer om teruggevraagd te worden om weer een keynote te geven over Bibliotheek 2.0. De presentatie van vandaag hierbij:


Ik moet de links op mijn wiki nog wat verder fatsoeneren, maar de belangrijkste verwijzingen naar Bibliotheek 2.0 ontwikkelingen staan hier al wel een en ander op een rijtje.

Labels: 23 dingen, Bibliotheek 2.0, GBS, LT, Mobiel, RSS, TicTOC, Web 2.0

Vandaag had de afdeling speciale bibliotheken van de NVB hun Nieuwjaarsbijeenkomst. Ik had de eer om een verhaal te mogen presenteren over de mogelijkheden en kansen die Web 2.0 voor speciale bibliotheken biedt. Daarnaast hield internetstrateeg Ray van den Bel een goed verhaal over online netwerken. Ik denk dat de twee verhalen elkaar aanvulden en op sommige punten nuanceerden.

Pas achteraf realiseerde ik me dat in mijn verhaal het netwerk van de bibliotheek 2.0 ning een mooie rol speelt. Ik verwees ook nog naar de erkenning die de Ning van commissie Calff had gekregen. Ray daarentegen, trouwens ook lid van diezelfde Ning, kraakte de bibliotheek 2.0 Ning ter plaatste af. In zijn ogen werd er te weinig gehaald uit de mogelijkheden die het Ning platform biedt. Niemand die dit verder in de discussie verder ter tafel bracht, maar toen ik terugfietste van het station naar huis kwam deze tegenstelling in me op. Mijn visie is echter dat de binnen de groep echt actief op Ning is, die behoefte aan veel meer nog niet zo gevoeld wordt. Maar Ray, initiatieven om de Bibliotheek 2.0 verder te verbeteren worden natuurlijk altijd wel gewaardeerd.

Een discussie die wel gevoerd werd ging over je on-line identiteiten. Ray was een grote voorstander om werk en privé netwerken uit elkaar te houden. Deelnemers uit de zaal wezen mijns inziens terecht op het feit dat in de realiteit werk en privé juist steeds meer met elkaar verweven raken en daardoor ook professionele en privénetwerken. Ik vond het zelf nogal een extreem standpunt van Ray. Ik denk dat je alleen maar oprecht en authentiek kunt overkomen, wanneer je online profielen en je werkelijke profielen met elkaar overeenkomen. Een scheiding tussen professionele netwerken en privénetwerken lijkt mij daarom zeer lastig aan te brengen. Zon niet, onmogelijk. Marina schreef dat al eens eerder zoveel mooier op: "Bij mensen die over de grenzen van hun vak/label heen bloggen, twitteren, netwerken, kijken, kan het zomaar zo zijn dat de "blogger" op een gegeven moment samenvalt met de mens. Als je dan kijkt, dan kun je getuige zijn van het zien van iemands essentie. En iets dat mooier en waardevoller is dan dat kan ik me gewoonweg niet voorstellen." In die zin verwees ze ook nog naar een hele relevante post van Jan over "Ken U zelf"

Ik vond het een leuke middag. Kreeg zinnige vragen na afloop van mijn presentatie met suggesties voor lekkere praktische problemen. De (iets aangepaste presentatie) staat al on-line. De bijbehorende links en verwijzingen zet ik morgen op mijn wiki. 

Labels: Bibliotheek 2.0, netwerken, online identiteiten, Speciale bibliotheken, Web 2.0

Dit filmpje in navolging van Edwin, Blogparty, Erwin Blom, Pierre en vele anderen die een met hele sympatieke posts op hun blog plaatsten ter ondersteuning van het waardeloze bericht dat Willem Karsenberg gisteren op zijn blog moest zetten. Er kwamen daar al veel steunbetuigingen. Gelukkig maar. Update Dingen lijken te veranderen.

In dezelfde week dat de minister Plasterk van onderwijs de wereld naar Web 2.0 zo open zet door wiki's en soortgelijke systemen te promoten in het onderwijs. In zo'n week komt de move van het Drenthe college om YouTube en Hyves te verbieden op de school toch wel heel vreemd over. Niet van deze wereld.

Wel lekker om Pink Floyd weer eens terug te horen op dit YouTube filmpje.

Labels: hyves, Onderwijs, Web 2.0, YouTube

Phil Bradley heeft recentelijk zijn I want to... pagina's weer fors uitgebreid. Op deze pagina's heeft Phil meer dan 1000 Web 2.0 tools verzameld en handig bij elkaar gezet in 21 hoofdrubrieken en meer dan 90 subrubrieken. Hij is uiteindelijk van origine een bibliothecaris.

Echt een handige verzameling Web 2.0 tools die je uitdaagt de mogelijkheden weer verder te verkennen.

Aanrader!

Labels: Lifehacking, Tools, Web 2.0

Vanmiddag mocht ik voor onze afdeling communicatie een presentatie geven over het monitoren van je organisatie in de web omgeving. Tot nu toe werd een knipselkrant geproduceerd met behulp van Lexis Nexis Publisher. Deze module hangt weer samen met het bibliotheek UKB abonnement op Lexis Nexis Academic. Vandaar dat we als bibliotheek mochten aanschuiven bij communicatie om eens te zien wat de mogelijkheden waren.

Mij was gevraagd om te laten zien wat er zo al mogelijk is met bestaande onlines tools als Google News, Blogsearch en dat soort bronnen, en dan de RSS feeds die je kan genereren van deze bronnen. We hadden ons zelf meer tijd voor de presentatie gerekend dan we uiteindelijk konden krijgen. Ik denk dat ik hier en daar wat te snel ging. Ik raakte in elk geval niet de juiste snaar met mijn publiek toen ik inventariseerde dat slechts een handvol van de aanwezigen een blog als MarketingFacts volgt. "Ik lees de Adformatie eens per week, en dan ben ik helemaal op de hoogte". Voor mij was de vraag bedoeld om een inschatting te maken van Web 2.0 bekendheid. Maar zo bleek, daar hadden ze vorige week een workshop over gehad. Ik kon dus heel snel de eerste slides overslaan.

Nadat ik allerlei voorbeelden had laten zien van wat er allemaal zoal mogelijk is met nieuwsbronnen op het Web en feeds, kwam de vraag naar voren of ze dit nu allemaal voor zichzelf moesten gaan doen. Hoeveel tijd dat wel niet ging kosten? Je raakte hier aan de spanning over de vraag wat je voor jezelf moet regelen, of er voor de groep van communicatiemedewerkers als geheel geregeld moet worden. Of dat ook niet kon? Ik merkte zelf ook wel dat die vraag me ook al tijdens het maken van de presentatie bekroop. Sommige feeds wil je gebruiken om gegevens te genereren puur om een cijfermatig beeld voor de impact te krijgen. Soms wil je specifiekere feeds, en niet de eindeloze herhalingen van een en hetzelfde persbericht door ieder lokaal sufferdje in de uitgestrekte Mid West. Maar het kan allemaal, en volgens mijn ook best wel in een geïntegreerde aanpak. Ik zie hier een grote rol weggelegd voor een Netvibes Universe specifiek voor de afdeling Communicatie. Je zou dan eigenlijk eens met meer tijd met een paar van mensen van die afdeling om de tafel moeten gaan zitten om te zien hoe ze het nu zelf het liefst zouden willen werken.

Mijn idee om ook eens wat (positeive) krantenberichten over jezelf op je eigen website te zetten kwam in elk geval niet over. "Dat hebben we al. Op intranet" was het antwoord. "Nee, ik bedoel op internet". Was mijn weerwoord. "Ja, op intranet". Was het antwoord weer. Mijn idee om een paar van die berichten met behulp van een feed automatisch op je Website op Internet te plaatsen heb ik verder maar laten varen. Maar deze gedachte is de vader van de twee blogposts met alleen maar feeds van gisteren.

Ik denk dat er nog wel wat aan contacten uit deze presentatie gaat voortvloeien. Ik denk dat er een aantal communicatiemedewerkers zijn die geïnteresseerd zijn om dit soort tools op zijn minst voor eigen gebruik willen inzetten. Misschien dat ik ze verder kan helpen.

Na mijn presentatie volgde een presentatie van Meltwater. Zij hebben een prachtige out of the box oplossing om je organisatie in de on-line wereld te monitoren. Zowel nationaal als internationaal. Onder de motorkap zit een soort Google News, alleen claimen ze veel meer bronnen. Ze stoppen er zelfs ook blogs in, alleen niet zoveel natuurlijk. En ze bewaren hun data wat langer dan Google in Google News doet. Twee jaar in vergelijking tot 3 maanden. Maar ik was vooral onder de indruk van de mogelijkheden van het systeem om feeds te herpubliceren en nieuwsbrieven te genereren en te distribueren en rapportages te maken. Ik vond het echt een mooi product.

Zo'n mooi product dat het voor de afdeling communicatie nog heel moeilijk zal zijn om er niet voor te zwichten. Of gaat er straks gewerkt worden aan de zelfredzaamheid van de de medewerkers met Web 2.0 tools? Zodat deze op basis van persoonlijk kennismanagement straks aan de slag gaan.

Labels: Communicatie, Marketing, Wageningen UR, Web 2.0

Sinds april van dit jaar werken Dymphie en ondergetekende aan een Wiki met daarop een vrijwel complete verzameling biblioblogs en bibliotheekblogs. In juli hebben we ongeveer 18 veranderingen mogen vastleggen in de biblioblogosphere en microblogoshpere.

Omdat we verslingerd zjin aan het bibliotheekvak en houden van verzamelen zijn we verder gegaan met het vastleggen van bibliotheekuitingen op het Web 2.0 gebied. Zo hebben we nu ook pagina's met social bookmarking sites, movies, fotos, presentaties en wikis, van, door en voor bibliotheken, bibliotheekmedewerkers en hun gebruikers. Het is een schat aan voorbeelden en inspiratie voor bibliotheken en bibliotheekmedewerkers die het Web 2.0 pad willen verkennen.

De nieuwste pagina's zijn verre van compleet en wij houden ons dan ook van harte aanbevolen voor suggesties en aanvullingen. Dat is nog niet helemaal 2.0 geregeld, we willen eerst de wiki goed op poten zetten. Stuur daarom een mailtje naar nl.biblioblogs@gmail.com met je suggesties.

In de tweede helft van augustus gaan we eens goed op zoek naar de blijvende sporen die 23 dingen op de Nederlandse Biblioblogosphere heeft achtergelaten. Staat jouw blog nog niet in de proeftuin, maar blog je na het behalen van je certificaat dappper door? Laat het ons weten!

Labels: Biblioblogosphere, Biblioblogs, Bibliotheek 2.0, Web 2.0

Beste Martijn,

Bij een van je vorige interim klussen mocht ik je ook al eens ongevraagd van advies voorzien. Toen was het de InformatieProfessional, nu betreft het de Resource. Beide zijn bladen die mij aan het hart gaan. Beide bladen hebben ook overeenkomsten in die zin dat ze nog sterk op de papieren uitgave georiënteerd zijn, ook al is er een ondersteunende website. Helaas voor de InformatieProfessional is het daar nog steeds niet goed gekomen.

Misschien is er nog een tweede grote overeenkomst. Dat is de sterk emotionele band tussen het blad en zijn lezers. De aangekondigde veranderingen voor Cereales en Resource gaven aanleiding tot veel emotionele en gedegen reacties bij gelauwerde onderzoekers, maar ook bij onze grote roerganger. Kortom er licht een prachtige kans in het verschiet om een blad te maken voor een trouwe community. Die community nog beter voeden en ruimte bieden daar gaat het mij natuurlijk in deze open brief om.

Jij mag nu aan de slag om een redactie samen te stellen. Maar voordat je daar daadwerkelijk mee aan de slag gaat ga je natuurlijk na wat voor blad er moet komen. Ik mag wel kort door de bocht stellen wanneer is de discussie samenvat dat de Wageningse gemeenschap niet zit te wachten op een Hemelse glossy. Wat dat betreft was het lezersonderzoek erg positief over de bestaande formule. Misschien sluit duidelijker gerecycled papier nog wel beter aan op de Wageningse missie en imago, dan full colour high glossy op extra gebleekt papier.

Met de papieren uitgave was in feite helemaal niets mis. Over de jaren waren ze er juist in geslaagd het blad een goede populair wetenschappelijke inhoud te geven. Toch ontbrak er mijns inziens wat aan de formule als geheel, en dat was afstemming met de website. De website is tot op de dag van vandaag alleen een elektronisch archief van de artikelen die in de loop van de tijd op papier waren verschenen. Wat dat betreft was de redactie nog een echte krantenredactie in de papieren wereld. Mijns inziens is het elektronisch archief de parel in kroon van uitgeverij Cereales.

Het nieuwe blad kan een doorstart maken wanneer er ook goed nagedacht wordt over de balans tussen de papieren uitgave en de online uitgave. Dit stelt eisen aan het systeem dat gebruikt gaat worden om een nieuw blad te maken. Dat stelt ook eisen aan de redacteuren die ook sterke webredactionele vaardigheden moeten hebben. Een artikel is niet meer af wanneer het gedrukt wordt. Een artikel wordt eerst elektronisch beschikmaar gemaakt. Een artikel linkt naar relevante bronnen, en zal vervolgens elders gelinkt worden. De website kan samen met het gedrukte tijdschrift een enorme traffic generator worden voor de Website van de WUR.

Voor de gegenereerde traffic moeten het blad en website dan wel ook de juiste mogelijkheden hebben om de aantrekkelijk te zijn voor de bezoekers. Een elektronisch forum, gebruikersblogs, commentaar mogelijkheden. Opslaan, bewaren, makkelijk doorsturen naar del.icio.us of Connotea, Hyves en Facebook zijn natuurlijk essentieel. Omdat allemaal succesvol te maken heb je dus ook goede community moderators nodig. Wat dat betreft gaf Erwin Blom laatst een opsomming van de sterke punten van het Viva Forum. Niet dat we een Viva willen, maar wel zo’n levendige website erbij.

Martijn ik wens je heel veel succes met het formeren van de redactie voor Resource 2.0

Labels: Cereales, Resource, Wageningen UR, Web 2.0

Aart Zeeman verwijst op een Beetje Adjunct naar de discussie op Librarian.be over het bloggen door directieleden van bibliotheken. In zijn post geeft hij een prachtig antwoord op de vraag waarom bloggen door het management goed voor de organisatie zou zijn:

Het kan echter wel bijdragen aan grotere openheid over zaken waar het management zich mee bezighoudt, al dan niet web 2.0-gerelateerd, en daarmee aan een cultuur waarin medewerkers bereid zijn mee te denken, mee te veranderen in plaats van zich in te graven in vaste gewoontes en vertrouwde routines.

Dit geeft volgens mij de essentie weer waarom bloggen door het management goed is voor organisaties. Bibliotheek of niet. Bloggen hoort bij een open transparante ondernemingscultuur.

Labels: Bibliotheek 2.0, Bloggen, Organisaties, Web 2.0

Korte tijd geleden mocht ik een op een middag over Web 2.0 en Bibliotheek 2.0 een inleiding geven bij de Universiteitsbibliotheek Nijmegen. Hoewel ik het eerder een inleiding mocht geven over Bibliotheek 2.0 bij collega universiteitsbibliotheken in Groningen en Utrecht, is het voor mij iedere keer weer een verassing om dit te mogen doen. Om te zien hoe de zaal het oppikt en af te wachten wat de terugkoppeling is.

In Nijmegen liep het erg goed, vond ik zelf. Vandaag publiceerde Harrie Knippenberg een mooi verslag over deze bibliotheek 2.0 middag waar ook presentaties door de eigen mensen de verdiende aandacht krijgen.

Ik hoop dat we binnenkort in elk geval kunnen gaan meelezen met enkele Nijmeegse biblioblogs.

Mijn presentatie en de bijbehorende links zijn terug te lezen op mijn wiki.

Labels: Bibliotheek 2.0, Nijmegen, Web 2.0

1989 zal voor de meesten mensen in de zaal in het geheugen gegrift staan als het jaar van de val van de Berlijnse muur. Enkelen van U zullen nog precies weten wat ze deden op de avond van de 9e november 1989 toen de Oost-Berlijners met open armen door West-Berlijners werden ontvangen. Het was live op televisie!

1989 zal niet bij iedereen synoniem zijn met het jaar waarin Tim Berners-Lee het voorstel schreef voor wat later uitgroeide tot het World Wide Web. Met het World Wide Web werd het Internet toegankelijk voor de grote massa. En de massa omarmde het Web op grote schaal.

Wanneer we nu even gebruik maken van onze time warp techniek en ons 500 jaar teleporteren dan kunnen we getuige zijn van de discussie over het canon van de geschiedenis van de Europese Republiek. Waar de boekdrukkunst het canon van de Nederlandse geschiedenis net niet haalde, daar zal het jaar 1989 wel bijgezet worden in het geschiedeniscanon van 2508. Het geesteskind van Sir Tim Berners-Lee wordt dan erkend als het startschot voor een complete omwenteling waarop wij informatie assimileren. Zoals de boekdrukkunst 500 jaar geleden een enorme revolutie betekende voor de verspreiding van informatie heeft de uitvinding van het WWW enorme repercussies voor onze samenleving. Zeker voor hen die beroepsmatig informatie verwerken.

Alleen wij lijken het ons nog niet te realiseren dat wij getuige zijn van een informatierevolutie. Hoewel, sommigen willen best wel erkennen dat Web 1.0 enkele goede zaken met zich mee heeft gebracht. Elektronische tijdschriften in wetenschappelijke bibliotheken zijn daar een voorbeeld van. Maar wel een typisch voorbeeld van het “read” only Web. Het wetenschappelijke bedrijf gaat voort langs de reeds gebaande paden en het papier wordt thans zo nauwkeurig mogelijk nagebootst als PDF document. Mateloos populair wanneer we ons in de gebruiksstatistieken van elektronische bibliotheken verdiepen. Overigens is het een misvatting dat PDF staat voor Portable Document Format. Met alle beklemmende DRM software vandien is het beter om te spreken van Paper Document Format.

De populariteit die Web 1.0 zich thans mag verheugen aan de Beta-faculteiten van de universiteit verspreid zich langzaam verder en lijkt, met de invoering van eerste grote contracten voor elektronische boeken, zich ook uit te strekken naar de Alfa-faculteiten.

Een essentieel onderdeel van de eerste concepten voor het WWW idee was ook de mogelijkheid om elders te kunnen schrijven en te herschrijven. Het heeft vijftien jaar moeten duren voordat recht gedaan werd aan het schrijfdeel van de WWW-standaard met de komst van simpele schrijftools èn goedkope geheugenruimte èn alomtegenwoordige internettoegang. Het is de tweede Tim in dit verhaal, Tim 2.0, oftewel Tim O’Reilly die de mogelijkheden van het Writable Web voor ons expliciet voor het voetlicht bracht. Hij noemde het Web 2.0. Soms wordt de kreet Web 2.0 afgedaan als een geniale marketing vondst. Die het natuurlijk ook is, maar laten we dan wel wezen en toegeven dat het een term is die ons heeft doen beseffen dat het op het Web om meer draait dan alleen het beschikbaar stellen van informatie in elektronische vorm. Het gaat om schrijven, verrijken, toevoegen, becommentariëren, strepen, verwijzen, verbeteren, verbinden en voortborduren op informatie. Dit geldt niet alleen voor tekst, maar natuurlijk ook voor beeld en geluid. Het liefst alles in de mix.

Opeens ligt er een heel scala aan mogelijkheden open voor de gebruikers en producenten van elektronische informatie. We zijn inmiddels omgedoopt naar prosumers.

Mijn eerder genoemde wetenschappers die al gretig gebruik maken van de elektronische tijdschriften beseffen nog maar ten dele dat het onderliggende papier gebaseerde communicatiemodel zijn beste tijd gehad heeft. Dat ook voor de wetenschap het nieuwe communicatiemodel een directe schrijfcomponent bevat. Niet slechts een letter to the editor die een paar maanden later gepubliceerd wordt. Nee direct, reageren wordt de standaard. Daar waar de schrijver stopt met schrijven, gaat het artikel verder met het commentaar, annotaties, verwijzingen, verbeteringen, track-backs en nieuw toegevoegde data.

En de bibliotheek?
Voor de bibliotheek zijn er prachtige tijden aangebroken. We hebben niet meer alleen te maken met het beschikbaar stellen van informatie voor onze gebruikers van buiten naar binnen. We moeten ook de vruchten van de arbeid van onze gebruikers beschikbaar stellen aan de buitenwereld. Er komt een tegengestelde informatiestroom bij. Na een paar iteraties van dit soort communicatie hebben we een complete discussie. De discussie die plaats vindt moeten we vastleggen en beschikbaar stellen. Het communicatieproces als het ware faciliteren en archiveren. Dit alles natuurlijk op basis van standaards en afspraken die hergebruik mogelijk maken. Het werkterrein zal zich ook verdiepen naar de onderliggende datasets. We doen dat niet alleen. Een collectie hebben ook nooit alleen gebouwd. Dat doen we samen met onze gebruikers en leveranciers. Dat doen we met nieuwe tools en technieken die thans nog niet in ons pakket zitten maar er wel onverwijld in moeten komen.
Kortom, Web 2.0 stelt nieuwe eisen aan de bibliotheek en daarmee aan de mensen die in de bibliotheek werken. Het vak verandert, en snel ook. Wanneer we nu niet het Web op gaan om te verkennen wat voor mogelijkheden er allemaal voorhanden zijn en wat we daarvan kunnen gebruiken om ons nieuwe werk beter te doen, dan laten we een gouden kans liggen.

En dat mogen we met zijn allen niet laten gebeuren. Kortom grijp deze kans die bibliotheek 2.0 heet!

Labels: Bibliotheek 2.0, IK0527, TUVK08, Web 2.0

Vandaag mocht ik een presentatie geven over de meer praktische toepassingen die tot nu toe gerealiseerd zijn met al die mooie Web 2.o mogelijkheden in de medische bibliotheek. Ik heb goed mijn best gedaan mijn polstok iets te overstrekken door ook Zorg 2.0 in mijn presentatie te noemen maar het verhaal over het virtuele ziekenhuis in de laatste Intermediair was te uitnodigend om te laten liggen.

Ik heb daarna vooral praktische voorbeelden aangedragen van toepassingen die lijken te werken. Voor mij blijft RSS het mooiste product uit de ruif van toepassingen om je op te concentreren. Het komt overal terug, je kunt het overal, op allerhande wijzen naar je eigen hand zetten. RSS feeds zijn voor mij allang ontkoppeld van blogs, maar dat is nog niet voor iedereen het geval. Het gaat er bij RSS vooral om, de informatie van de ene toepassingen naar de andere om te zetten. Om inhoud van hier naar daar te transporteren, waar het nuttig is voor je gebruikers. Uiteindelijk om de bibliotheek naar buiten te brengen in plaats van de gebruikers naar binnen te brengen.

Mijn powerpoint en de verzameling links gebruikt in de presentatie zijn natuurlijk voor iedereen beschikbaar.

Labels: Bibliotheek 2.0, Web 2.0, Zorg 2.0

Sinds de aankondiging van de Google Books API zijn wij in Wageningen (en Leiden) heel wat wijzer geworden over de relatie tussen de GGC en WorldCat. Peter had het voortouw genomen om met OCLC verder te onderzoeken hoe we onze pre-ISBN boeken naar de Google Books API konden linken. Hij heeft over het uiteindelijke resultaat op zijn blog verslag gedaan.

Toch is er nog een detail in de uitwisseling met OCLC dat niet onvermeld mag blijven. Iedereen kan in feite zoeken met een PICA productie nummer (PPN) in Worldcat. De syntax is supereenvoudig.

http://worldcat.org/search?q=NLGGC+ppn

Bijvoorbeeld:

http://worldcat.org/search?q=NLGGC+29353490X

Is dit nuttig zullen sommigen zich afvragen?
Stel je nu eens voor dat je als bibliotheek wel een boek in bezit hebt, maar alle exemplaren zijn uitgeleend. Zou het dan niet handig zijn dat je op basis van worldcat toont in welke dichtsbijzijnde bibliotheek er ook een exemplaar aanwezig is. Ik ben altijd onder de indruk van die sortering op afstand in WorldCat. Ik klik altijd met plezier naar de verste bibliotheek. Gewoon omdat het zo'n mooie sortering is.

Ondertussen bouwen ze in Leiden voor ons een tooltje waar wij een PPN tegenaan kunnen gooien dat een OCLC nummer teruggeeft. Dat OCLC nummer stoppen wij vervolgens weer in de Google Books API, die dan op zijn beurt weer een plaatje, fulltext of partial fulltext teruggeeft. Vooral met de oudere boeken uit onze collectie hopen we natuurlijk op een aanzienlijke toename van succesvolle fulltext links.

Dit zijn nu eens kanten van Web 2.0 voor bibliotheken die naar mijn smaak te vaak onderbelicht blijven. Je haalt iets uit het een, stop het in het ander en krijgt er weer wat voor terug, allemaal om de gebruiker ten dienste te zijn. Allemaal mogelijk omdat we op grote hopen gestructureerde metadat zitten te zitten. Nu is de kans aangebroken om daar gebruik van te maken.

Maar wanneer we een boek in onze catalogus hebben dan hebben we toch het papieren exemplaar riep iemand nog, onze opwinding niet begrijpend. Helaas staat ons papieren exemplaar veilig in het magazijn, en kost een kwartier om op te duikelen. Onze gebruikers zitten elders op de campus, en willen snel even wat checken. Voor dat soort gebruik en gebruikers bouw je dit soort diensten.

Het verhaal gaat door
Worldcat is een dienst die zich steeds verder ontwikkeld. Het mooie van die ontwikkeling is dat bibliotheken overal ter wereld daar aan meewerken en OCLC faciliteert dat proces. Ik zie WorldCat zich verder ontwikkelen tot een resource waar we straks meer metadata van gaan harvesten. In het hierboeven omschreven geval gaat het nog om een nummer uit WorldCat om de FTXT bij Google Books op te kunnen halen. Straks gaan we de samenvattingen en inhoudsopgave vanuit WorldCat ophalen. Dat zijn niet de standaard metadata waar we ons in de bibliografische controle mee bezig houden, maar in de praktijk wel uiterst nuttig blijken. Een stap verder zijn natuurlijk de recensies en trefwoorden (tags) die toegekend worden door allerlei gebruikers. Waar ook ter wereld! Nu kan dat al bij LibraryThing, maar voor een toegepaste wetenschappelijke bibliotheek zie ik meer heil in WorldCat voor dit soort dingen. Dit is eigenlijk wat Robin Murray van OCLC al een tijdje loopt te verkondigen. We moeten dan alleen verder gaan kijken hoe we onze additionele gegevens -afgezien van de exemplaar gegevens- weer kunnen terugploegen in WorldCat. De GGC is daar op dit moment nog niet op berekend maar moet volgens mij evolueren tot een soort tool om die lokale data te globaliseren.

We gaan vooruit met dit soort ontwikkelingen. Het is slechts stapje voor stapje, maar de neuzen lijken de goede kant op te staan. Mogen we het bibliotheek 2.0 noemen?

Labels: Bibliotheek 2.0, GGC, Google books, OCLC, Web 2.0

Een tijdje terug had ik een gesprek met iemand die in zijn eentje de informatiedienstverlening voor zijn organistie moest verzorgen. Vanuit een klassieke bedrijfsbibliotheek voorziening gegroeid naar een mediatheek en nu de sprong willen maken naar een digitale bibliotheek. Een lovenswaardig streven, maar het prijskaartje dat er aan mocht hangen was eigenlijk alleen zijn tijd. Geen andere kosten. Wanneer wordt de informatievoorziening nu eens serieus genomen vroeg ik me onderwijl af.

Waar te beginnen?

Tot nu toe nooit een catalogus gebruikt om boeken in te registreren, laat staan uitleningen bij te houden? LibraryThing lijkt dan een goede oplossing. Door je boeken te registreren kan je in elk geval al je gebruikers laten weten welke boeken er binnen de organisatie aanwezig zijn. Kost welliswaar een beetje. Maar US$ 10,- is natuurlijk een koopje voor een catalogussysteem. Lijkt me dat je door middel van tags ook wat kunt afspreken over locatie van de boeken binnen je organisatie. Open source oplossingen als Koha of Scriblio zijn natuurlijk ook voorhanden, maar dat vergt behoorlijk wat meer technische ondersteuning.

Een nuttige verzameling internetbronnen vastleggen voor je gebruikers is natuurlijk ontzettend waardevol. Dat doe je natuurlijk met een social bookmarking site. Del.icio.us is natuurlijk de eerste die op komt in de gedachte maar misschien is een meer wetenschapplijk georienteerde social bookmarking site in het gegeven geval meer toepasselijk.

Vervolgens zou ik een groot aantal relevante websites en databases op het vakgebied opnemen in een Google Custom Search Engine zodat ik voor mijn gebruikers een bovengemiddelde zoekmachine ter beschikking heb.
Daarnaast zou ik op zoek gaan naar zeer relevante RSS feeds op het vagebied van de organisatie. Dit zou ik aanvullen met RSS feeds van Google news zoekacties en Google Blog zoekacties. Die zoekacties moeten natuurlijk wel redelijk specifiek zijn zodat de meeste ruis er uit blijft. Concentreren op precisie en wat minder op recall. Om dat ook een paar heel algemenen bronnen te ontsluiten zou ik ook gaan spelen met Yahoo pipes, om een paar goede filters voor de organisatie te maken (Hier nog een goede inleiding).

Ik zou een en ander vervolgens bij elkaar brengen in een Netvibes Universe. Liefst natuurlijk meteen lekker pittig. Gember dus.

Nu nog voor je eigen eenpitter status een oplossing zoeken. Meteen aansluiten bij de Bibliotheek2.0 Ning en de nog niet bestaande groep voor eenpitters oprichten.

Er zijn vast meer suggesties (laat het weten, post een comment). Maar hiermee zou ik starten. Voorlopig genoeg te doen.

Labels: Bibliotheek 2.0, digitale bibliotheek, Web 2.0

't is de VPRO die het 'm weer flikt. Ik had het tot nu toe volledig gemist, maar vanavond zat ik ineens midden in hun kenniscentrum.

VPRO’s Kenniscentrum onderzoekt online gereedschappen en hun mogelijke toepassingen voor (programma)makers bij de realisatie van crossmediale projecten en brengt in kaart wat de sterke punten zijn en waar de beperkingen liggen. Dat publiceren we op dit weblog, en in de Kenniscentrum-wiki met beschrijvingen, handleidingen en screencasts.

Ze blijken al sinds december vorig jaar live te zijn. Combinatie van weblog en wiki over tv en radio. Als dat niet crossmediaal is, dan weet ik het ook niet meer.

Labels: crossmedia, VPRO, Web 2.0

Morgen mag ik de aftrap geven voor een Web 2.0/Bibliotheek 2.0 dag bij de UB in Utrecht. Mijn Powerpoint is klaar, is alvast gepost op Slideshare. Op slideshare komen niet alle plaatjes er even goed af omdat ik dit keer wat overgangen gebruikt heb. De bijbehorende wiki is nog niet helemaal klaar -het is nog wat chaotisch- maar morgenavond zal die ook volledig zijn. Wat bijzonder is aan deze presentatie is dat ik bijna alleen maar bibliotheek 2.0 voorbeelden uit de Nederlandse bibliotheekwereld gebruik. Ik heb tot nu toe nog nooit een poging tot een dergelijk overzicht gezien. Dit overzicht is niet volledig, maar wanneer je denkt dat ik grote ommissies heb, of de verkeerde keuzes heb gemaakt laat het mij dan weten in het commentaar of op info (at) wowter.nl

Labels: Bibliotheek 2.0, Nederland, Web 2.0

Mocht je nu al een dode link in de NVB del.icio.us verzameling tegen zijn gekomen. De verzameling is net al weer aangepast. Jan van Hee liet me via het commentaar weten dat hij zijn PPT presentatie voor de sub keynote voor de Web 2.0 track van de NVB dag had aangepast.

Labels: NVB07, Web 2.0

Eindelijk stond er dit jaar een hele track Web 2.0 geprogrammeerd tijdens de NVB dag. De aftrap voor deze track werd gegeven door Jan van Hee van Maarifa. Hij heeft een goede poging gedaan om een inleiding over de betekenis van Web 2.0 voor bibliotheken te schetsen. Hoewel het soms wat theoretisch bleef en goede voorbeelden schaars waren in zijn presentatie vond ik het wel mooi dat hij inging op organisatorische en praktische aspecten van eventuele implementatie van Web 2.0 diensten in de bibliotheek. In de discussie kwamen al snel vragen over concrete voorbeelden, maar helaas dat zou een volgende presentatie kunnen vullen. Daar kwamen we dus niet helemaal uit.

Hadden we eindelijk Web 2.0 op het programma, was de tweede spreker niemand minder dan de net criticus Geert Lovink, die de Wikipedia tegen het licht hield. Geert is gefascineerd door de groei van de vele talen in de Wikipedia. Op het hele web trouwens. De marginalisering van het Engels zeg maar. Als antropoloog van Web stelde Geert ook de conflict hantering van de Wikipedia aan de kaak. De discussie pagina’s zijn eigenlijk niet goed geprofileerd in de Wikimedia software, en het altijd zoeken naar de consensus hekelde hij als een echte technocratische oplossing. Om een goede Wikipedia entry te maken over bijvoorbeeld het midden oosten conflict moet er volgens hem eigenlijk een ander soort wiki software ter beschikking komen dat niet alleen resulteert in een consensus lemma.

De derde spreker in deze track was Guus van den Brekel. Een van de twee meest bekende bibliothecarissen actief in second life. Guus had natuurlijk ook kunnen vertellen over Netivbes universes of library toolbars, maar dit keer ging het over second life. Guus doet met enkele Amerikanen onderzoek in Second Life naar de mogelijkheden van gezondheidsvoorlichting in de virtuele wereld. Hij nam ons aan het eind van zijn presentatie live mee in SL en stelde de zaal voor aan zijn Amerikaanse collega. Een fascinerend tripje.

Laatste presentatie van de dag was van Stefaan Froyman, en ging over gaming. Wat minder web 2.0, maar een boeiend verhaal over de rol van bibliotheken op het gebied van gaming. Hoewel de wetgeving beperkend is, zijn er volgens Stefaan wel degelijk kansen. Bibliotheken moeten dit qua collectievorming daarom een plaats geven. Daarnaast zou met het aanbieden van voorzieningen om samen te gamen, of lan parties, nieuw publiek kunnen worden getrokken.

Vier presentaties die eigenlijk te kort waren om alle aspecten van Web 2.0 aan het licht te laten komen. Catalogus 2.0 of de Social OPAC kwamen helaas niet voorbij, ook het delen en verrijken van data, zoals de gebruiker wil of nodig heeft kwam niet uit de verf. Deze track was een eerste aanzet voor Web 2.0 in bibliotheken maar behoeft een duidelijk vervolg.

Labels: Bibliotheek 2.0, NVB07, Web 2.0

In december mag ik een presentatie geven bij de UB Utrecht over de betekenis van Web 2.0 voor de bibliotheek. Dat wordt leuk.

Labels: Bibliotheek 2.0, Library 2.0, UBU, Web 2.0

Toch weer een Engelse kop op de Nederlandse blogpost. Het boek met deze titel kwam vandaag binnen, en verdween in mijn tas omdat het geschreven is door Geert Lovink. Lovink is de tweede spreker tijdens de Web 2.0 track van het NVB congres in de Reehorst. Geert heeft een indrukwekkend oevre bij elkaar geschreven, en dit is zijn nieuwste boek. Ik heb het nog niet gelezen en zal het voor donderdag ook niet uit krijgen. Wat ik zo proef is een zeer kritisch houding tegenover alles wat met Web 2.0 en cybercultuur te maken heeft. Ik moet eerst nog maar eens verder worstelen met deze sociologische van de cybercultuur voordat ik er verder over schrijf (als dagvoorzitter blijk ik een zware taak op me genomen te hebben :). Geert blogt trouwens zelf ook op Net critque en zijn studenten bloggen vrolijk, doch kritisch, op Masters of Media. Blogs die je feed reader wat peper geven.

Reference:
Lovink, G. (2008). Zero comments : blogging and critical internet culture. New York, NY, USA, Routledge. 312 pp.

Labels: Cybercultuur, NVB07, Web 2.0

Defensie heeft Web 2.0 ook ontdekt onder de titel Militair 2.0. Ze willen innoveren, discussieren en heel veel participatie op hun nieuwste weblog.
Realisme klinkt ook door in een van hun posts:

Alleen hoe waardevol is die informatie als je zo transparant bent geworden dat je vijand ook toegang heeft tot diezelfde informatie terwijl hij zelf redelijk autonoom kan blijven opereren door voor haar eigen onderlinge communicatie nauwelijks gebruik te maken van moderne technologiën?

Ik zie ineens verbanden met de AIVD sessie op de NVB dag later deze maand. Maar ergens doemt zich ook een kreet als Vietnam 2.0 op. Daar moet ik toch niet aan denken. Maar soms....

Labels: defensie, Web 2.0

Dit blog gaat niet over marketing schreef ik ooit. Vanavond kom ik er een beetje op terug. Ik zit met rode oortjes een rapport te lezen over een onderzoek naar het digitale leven van 6000 mensen in de Verenigde Staten, Canada, Frankrijk, Duitsland, Groot Brittannië en Japan. Hoe Internet ingeburgerd is, hoeveel tijd er mee gemoeid is, wie er wat aan heeft bijgedragen, hoeveel tijd ze er vertoeven, hoeveel geld ze spenderen, en waar ze het deden. En nog veel meer. Zo veel dat ik er het komende jaar ieder dag weer een nieuw staatje uit zou kunnen posten, zo vol boordelvol informatie staat dit rapport.
Het rapport werd al eerder door Edwin aangehaald, ik haalde al eens een quote aan. Maar laat je niet bedotten door het feit dat het rapport door een van de grootste bibliotheek organisaties van de wereld is geschreven, of dat het door twee bibliobloggers wordt geattendeerd (dat is immers een van onze primaire taken). Het rapport gaat van pagina 1 tot 280 over het Web en hoe mensen er mee omgaan. Belangrijker, het gaat over de sociale dimensie van het Web. Helemaal Web 2.0 dus.
Kortom, verplichtte kost voor alle (e-)marketeers.
Overdrijven mag in deze (dat doen jullie ook).
Natuurlijk ook aan te raden voor bibliotheken. Directeuren of anderzijds.

Labels: bibliotheken, Marketing, Social Web, Web 2.0

Uit de introductie van het laatste OCLC rapport:

Many information professionals I spoke with about our plans to study social networking saw little merit, educational or otherwise, in what is happening on these sites.

Reference
De Rosa, C. (2007). Introduction. Sharing, privacy and trust in our networked world : a report to the OCLC membership. De Rosa et al. Ed. Dublin, OH, OCLC: vii-ix pp. http://www.oclc.org/reports/pdfs/sharing_introduction.pdf

Labels: Citaat, Social Software, Web 2.0

Niemand weet precies wat Web 2.0 of Bibliotheek 2.0 inhoudt. Op Read/Write Web stond een heel leuk lezenswaardig artikel over het gestructureerde Web, of het semantische Web. Het Web, waar het gaat om de inhoud en de betekenis. Zelf voel ik sterk voor de boodschap van Tim O'Reilly om vooral niet door te gaan met Web versie nummers -de Web 3.0 in de kopregel is een beetje hype. Ik ben het eigenlijk wel met O'Reilly eens. Sterker nog. Op mijn Bibliotheek 2.0 Ning pagina staat niet voor niets dat "Library 2.0 is meer dan alleen maar social libraries!". Wat in het Read Write uiteengezet wordt hoort gewoon tot het repertoire van bibliotheek 2.0. Waar ik daarmee op doel, is dat er ook op technologisch gebied een hoop werk valt te verzetten in het bouwen van gebruiksvriendelijk, slimme toepassing die goed met andere toepassingen kunnen samenwerken. Het sluit nauw aan bij de definitie die Peter Binkley gaf tijdens de Ticer 2007 cursus "Web 1.0 was the human-readable web; Web 2.0 is the machine-readable web".
Bibliotheken zijn traditioneel altijd al bezig geweest met de metadata, en zijn daarom bij uitstek geschikt om een rol in dat hele Web 2.0 of semantische Web verhaal te spelen. Maar afgezien van metadata moeten we ook meer gaan doen met echte data. It takes two to tango. Daarom zijn digitaliserings projecten zo belangrijk, daarom zijn repositories belangrijk. Zodat we beschikken over de data naast de metadata. Dat we vanuit de data weer andere metadata kunnen genereren. Dat we daar weer belangrijke dingen mee gaan doen.
Het is niet zo, dat omdat we metdata experts zijn kunnen gaan achteroverleunen en het Web 2.0 fenomeen ove ons heen kunnen laten rollen. We hebben al jaren veel te weinig gedaan met onze prachtige metadata en we moeten ons meer gaan bekommeren om de data, maar ..... we hebben nu ook nog eens de door de gebruikers aangedragen data. User generated content. Wat zijn we er blij mee. Maar hoe combineren we dat allemaal?
Daar valt nog heel veel te ontwikkelen, te experimenteren en over na te denken.

Labels: Bibliotheek 2.0, semantisch web, Web 2.0, Web 3.0

De wisdom of crowds wordt soms afgeschilderd als niet echt werkend (van der Meij, 2007) . Maar ik was getuige van twee discussies op de bibliotheek 2.0 Ning, waarop zeer zinnige antwoorden en bijdragen kwamen waar we mee verder komen. De discussie over het bloggen door jongeren vind ik een alleraardigst voorbeeld van een discussie waarbij er vanuit de gemeenschap voorbeelden van onderzoeken elders worden aangedragen waarvan we weer meer kunnen leren.

Het tweede voorbeeld was de vraag die door Bert Huizing gesteld werd, met hoeveel zijn wij eigenlijk? In de bibliotheekwereld dan. Niemand had eigenlijk een goed antwoord, totdat Francien van Bohemen een paar uur geleden met een zeer bruikbaar antwoord kwam voor op zijn minst de OB wereld.

Voor mij zijn dat twee kleine voorbeeldjes waarin dat Web 2.0 gebeuren zich bewijst.
Een ander voorbeeld is ook de oplossing die Edwin en ik gevonden hebben voor het doorgeven van de feeds van alle biblioblogs op de bibliotheek 2.0 ning. Ik heb het mapje nl-biblioblogs uit mijn google reader openbaar gemaakt, en de script daarvoor heeft Edwin weer opgenomen. En zo heeft Dee'tje de zoekmachine voor de biblioblogsophere ook weer op dat lijstje gebaseerd, uitgebreid met de bibliotheek 2.0 Ning, enkele Wiki's en nu ook Slideshare sites opgenomen in de Google Custom zoekmachine.

Samen komen we er wel.

Literatuur:
van der Meij, B. (2007). The wisdom of crows. Kenniseconomisch magazine : intellectueel kapitaal 6(2): 14-16. http://www.ikmagazine.nl/downloads/ik0207-crows.pdf

Labels: Evidence Based Librarianship, Web 2.0

Colbert kicks ass with Keen.



Voor de liefhebbers van Keen's "The Cult of the Amateur: How Today’s Internet is Killing Our Culture".
Wat een humbug.

Hattip:David Rothman

Labels: Keen, Web 2.0

Op de I&C weblog heeft Jacob van Sluis weer eens een van zijn dwarse replieken. Helaas mag je daar niet reageren, daarom moet ik de discussie maar eens hier open stellen. Jacob gaat terug naar de kern van wat een (wetenschappelijke) bibliotheek moet zijn: “het beschikbaarstellen van informatie die elders niet (meer) beschikbaar is” en “De universiteitsbibliotheek dient ertoe om die enorme bulk aan informatie die er achter schuil gaat te herbergen en beschikbaar te stellen.” Niet helemaal netjes geformuleerd. Hij zal al net zo min een bibliotheekopleiding hebben als ik. Maar ik vermoed dat Jacob vooral het ietsjes verouderde adagium “collectioneren en verwerven, ontsluiten, beheren en beschikbaar stellen” in gedachte heeft wanneer het het zo beschrijft. Met deze gelimiteerde visie is de bibliotheek vooral een intern gerichte organisatie waarin de voornaamste taak bestaat uit het inkopen van informatie en deze te organiseren en archiveren voor de eigen organisatie. De universiteit dus. Daar is op zich niets mis mee. Het is een valide basis om vanuit te opereren.

Maar neem nou eens de oude universitaire uitgeverij. In zijn klassieke vorm vrijwel geheel gedecimeerd. Had Klugkist niet eens een artikel over de Phoenix van de universitaire uitgeverij geschreven? In elk geval, de bibliotheken hebben hier de handschoen opgepakt. In plaats van het klassieke uitgeven met papier, persen en inkt, zijn we in de slag gegaan met elektronische archieven. Repositories of depositories, om het even. Ik wil alleen maar aangeven dat we hiermee een taak op ons hebben genomen in het verlengde van de klassieke universitaire uitgeverij die meestal was ondergeschoven bij de bibliotheek. Collectioneren en verwerven, ontsluiten, beheren (archiveren), en beschikbaar stellen. Alleen nu betekent het beschikbaar stellen ineens iets heel anders. Het is niet zozeer gericht op de eigen leden. Nee, om de drommels niet. De bibliotheek moet ineens de etalage van de universiteit voor de rest van de wereld beheren. Alleen een etalage hebben is niet meer genoeg anno tegenwoordig. De bibliotheek moet zorgen dat die etalage aantrekkelijk is. Dat er klanten van elders op af komen. Dat die klanten komen shoppen bij de universiteit, dat zij met nieuwe opdrachten komen voor verder onderzoek.

Op een gegeven moment komt die winkelier met zijn prachtige etalage erachter dat de aantallen klanten achterblijven. Kortom hij moet gaan folderen, reclame maken, het onder de aandacht van het publiek brengen dat er een verdomd goede winkel is achter die prachtige etalage. Die etalage alleen is niet meer genoeg. Mensen willen online shoppen, op zondag kopen, na zessen en noem zo maar eens wat barrières die een klassieke winkel biedt.

Gelukkig leven we in het digitale tijdperk, en hebben we van doen met informatie die makkelijk in de digitale wereld gedistribueerd kan worden. Daarom kunnen we heel wat van bovengenoemde hobbels in de digitale wereld wegnemen. Alleen is het nog steeds zo dat Google (veruit de meest populaire zoekmachine) nog steeds niets bakt van ons prachtige OAI-MPH protocol. De voortreffelijke wetenschappelijke zoekmachine ScientificCommons die dat protocol wel verstaat is helaas totaal onbekend.

Kortom we hebben als bibliotheek een belangrijke taak om die rijke collectie onder een breder publiek te brengen. We hebben prachtige collecties. Maar er alleen op zitten en bewaren voldoet allang niet meer. Web 2.0 komt daar nu met slimme toepassingen om meer te doen met de content, en biedt mogelijkheden om de wereld kond te doen van die prachtige content. Er is dus wel degelijk een dringende noodzaak om in de bibliotheek aan de slag te gaan met de mogelijkheden die Web 2.0 bieden. Op het sociale gebied en op de kansen die de rijke content bieden. Dan spreken we vanzelf op een gegeven moment over bibliotheek 2.0.

Labels: Bibliotheek 2.0, Web 2.0

Maakte ik mij een tijdje geleden nog hard om de rijke set van mogelijkheden die social software bieden voor het samenwerken van studenten in de klas of voor groepsopdrachten op te nemen in het informatievaardigheden curriculum. Vandaag gaf ReadWrite web dit pleidooi concrete handen en voeten met een overzicht van Web 2.0 tools voor studenten. Soms zijn dit soort opsommingen wat obligaat. Maar de set aan tools die de revue passeren is groot, en de selecties zijn goed. De opsomming betreft de betere MS-Office vervangers waarmee je echt kunt samenwerken, aantekeningen hulpmiddelen, Mind Mapping software, een relatief summiere set van naslagwerken, favorieten managers, sociale netwerken, agenda's, rekenmachines en citatie managers. Ook nuttig om de commentaren op deze post te lezen voor aanvullingen op de indrukwekkende lijst.

Labels: PGO, Social Software, Studenten, Web 2.0

Ik was er niet bij en wanneer ik de verzamelde presentaties zie vind ik dat best een beetje jammer. Maar ja, afwegingen worden gemaakt en het was een juiste beslissing. Het mooie van het Web is dat je je vervolgens zeer goed kan informeren over hetgeen je gemist hebt.
Moqub had ons al van te voren ingelicht over hetgeen zij ging vertellen. En de meeste (niet alle) posts over dit onderwerp zijn getagged met 'stroomt'. Zij heeft goede verslagen geschreven van presentaties die dag.

Interessant is dat er gisteren door de organisatie , de inleiding op de middag door Maarten Woldering en twee additionele presentaties op Slideshare zijn geplaatst. Die van Moqub, I'm tagging it, stond er al. Daar zijn nu de presentaties van Menno Rasch, Utrecht University Library 2.0, en van Alexander Blanc over de SURFnet videodiensten bijgekomen. Ontbreekt nog het verhaal over de Aquabrowser van Taco Ekkel. Jammer, maar helaas. Op slideshare staat een en ander bij elkaar onder de tag 'Stroomt'.

Zoals Moqub al aangaf, het laatste issue van het Stroomt Journal is geheel gewijd aan Bibliotheek 2.0

Allemaal de moeite meer dan waard!

Labels: Bibliotheek 2.0, Stroomt, Web 2.0

Gisteren zag ik dat Phil Bradley zijn nieuwe boek over de toepassing van Web 2.0 in bibliotheken gepubliceerd heeft. Wanneer je door de inhoudsopgave heengaat zie je dat het helemaal over social software toepassingen in de bibliotheek gaat. 12 hoofdstukken, zo te zien tamelijk praktisch georienteerd, over bloggen, Flickr, IM, startpagina's etc.
Binnenkort zal het verlate boek van Meredith Farkas ook wel eindelijk komen. Zoals de titel aangeeft gaat dit boek vooral over social software in bibliotheken. Via de inhoudsopgave van het boek krijg je daar een goede indruk van het boek(het is trouwens zeer de moeite waard om de links per hofdstuk eens af te lopen). Ook hier bloggen, wiki's, podcasts etc..
Als derde voorbeeld het recente boek van Michael Casey en Savastinuk, meer filosofisch georienteerd zo te zien aan de inhoudsopgave. Dat mag ook wel van diegene die de term library 2.0 gelaceerd heeft, en het eerste lemma in de wikipedia er over schreef. Maar wanneer het op het implementeren van library 2.0 in de praktijk aan komt weer zo'n rijtje social software applicaties (hoofdstuk 6.0). Allemaal belangrijk natuurlijk, maar ik mis in al die boeken een belangrijk aspect van web 2.0 toepassingen in bibliotheken.
Het was daarom een verademing om in de twee laatste Informatie Professionals de artikelen van Theo Veen en Paul Doorenbosch te lezen over de nieuwe gegevens arichitectuur van de KB en de toepassing die mogelijk worden. Zonder al te technisch te woorden schetsen ze een belangrijke toepassing van Web 2.0 technology in bibliotheken. Diensten die meer doen met de geweldige berg aan gegevens metadata waar we op zitten. Laat die data eens harder werken. Bouw nieuwe toepassingen. Combineer en deel.
Dat is een web 2.0 aspect dat in de meeste library 2.0 discussies niet de aandacht krijgt die het verdient. Af en toe in de wat meer technische rapporten over vernieuwing rond de OPAC. Maar er is in veel (wetenschappelijke) bibliotheken meer dan alleen de bibliotheekcatalogus om mee te gaan stoeien.
Ik heb de heren al eens eerder bezongen in dit blog. Nu alleen nog eens zien wanneer deel twee ook elektronisch beschikbaar komt.

Literatuur
Doorenbosch, P. and T. van Veen (2007). Nieuwe gegevensarchitectuur ondersteunt nieuwe diensten. Informatie Professional 11(4): 24-29. http://research.kb.nl/pdf/IP200704_24_29.pdf
van Veen, T. and P. Doorenbosch (2007). KB gegevensarchitectuur ondersteunt nieuwe diensten. Informatie Professional 11(5): 24-31. http://ieno.pbwiki.com/f/webservices-2.pdf

Updated met link naar het tweede artikel. Dank aan de Saskia Scheltjens

Labels: Bibliotheek 2.0, Web 2.0

Kort achter elkaar kwam ik twee tijdbalken tegen over een stukje webgeschiedenis in wording. Indira Reynaert zette vandaag haar persentatie over de ontwikkelingen in het sociale medialandschap op Slideshare. Het was vooral de tijdbalk op slide 4 die me opviel. Een andere tijdbalk die ik kortgeleden tegenkwam was de geschiedenis van Web 2.0 buzzwords die aangehaald wordt in de Wikipedia (Afgeleid van het Duitse origineel).
De overeenkomst?
Ze gaan allebei stevig terug in de tijd. Indira's tijdbalk gaat helemaal terug naar de opkomst van e-mail in 1971 (moet dat trouwens geen 1972 zijn?) en Jürgen Schiller Garica zijn tijdbalk en buzz wolk gaat terug tot 1991. Allemaal lang voordat web 2.0 in 2005 een buzzword werd.

Labels: Geschiedenis, Social Software, Web 2.0

Web 2.0 is ergens in 2004 aan het gedachtegoed van Tim O'Reilly ontsproten. Ik denk dat de Web 2.0 conferentie in Oktober 2005 het begrip voor het eerst goed op de kaart zette. In de aanloop naar die conferentie kwam O'Reilly met het artikel dat Web 2.0 omschreef. Een paar dagen later kwam hij met een bondige definitie. Over deze punten schreef ik al eens eerder. Wat ik nog niet had meegekregen is dat O'Reilly een jaar later, zijn bondige definitie van Web 2.0 bijgesteld heeft. Dat is ondertussen geworden tot:

Web 2.0 is the business revolution in the computer industry caused by the move to the internet as platform, and an attempt to understand the rules for success on that new platform. Chief among those rules is this: Build applications that harness network effects to get better the more people use them. (This is what I've elsewhere called "harnessing collective intelligence.")

Labels: definitie, Web 2.0

Only 3.1 billion!

In the defining Web 2.0 post by Tim O'Reilly "What is Web 2.0" the difference between DoubleClick and Google AdSense is listed as the first and perhaps most exemplary Web 1.0 and Web 2.0 undertakings.
Since Google acquired DoubleClick last Friday, we only should realize that there is still a lot of value in Web 1.0

Labels: English, Web 1.0, Web 2.0

Vandaag de hele dag al live geblogd. Net even elders gekeken, en gezien dat er meer dan een deuk in een pakje boter is geslagen. Tjonge wat een stroom aan posts..... Ik heb ze maar even verzameld op een handige del.icio.us link. Ik denk niet dat het al compleet is, maar je krijgt al een aardig beeld van deze nuttige dag.
De grote vraag die me vandaag wel een beetje bezig heeft gehouden is of dit soort bijeekomsten nog wel zin hebben? Het wordt live uitgezonden, er is een chat kanaal in de lucht, er werd geblogd. Moest ik er echt wel naar toe?

Ik denk wel dat mijn collegae gek naar me zouden kijken wanneer ik heel de dag naar mijn scherm zou zitten kijken -tamelijk passief- mijn telefoon niet aanneem, en af en toe een commentaartje chat. Het had gekund. Ik denk dat moderen technologie, web2.0, 3.0 of 4.0 dit soort bijeenkomsten niet een twee drie vervangen.

De dag zelf?
Ik had me al ingeschreven voordat het programma er was, omdat Moqub blogde dat het vol liep. Toen ik het programma zag speet het me wel een beetje. Toch heb ik wel een paar leuke presentaties voorgeschoteld gekregen. Sommige verhalen kende ik wel -maar ik lees dan ook veel te veel blogs- andere verhalen vond ik iets te veel gadgets laten zien. Een reis door YouTube aan de hand van een gids was wat "over the top" voor mij, terwijl een collega dat juist wel leuk vond. Hij had zich tot nu toe nooit zo verdiept in YouTube, anders dan eens een filmpje kijken.

Toch miste ik wat deze dag. Daar heb ik even over moeten nadenken. Maar het waren teveel gadgets, trucjes, en mooie plannen. Een duidelijke pedagogische visie ontbrak. Daarover had wel een goede spreker uitgenodigd mogen worden. Alleen tijdens de presentatie van Warmelink kwam een stukje pedagogiek om de hoek zetten. Daar had ik graag meer over gehoord. Ook had een verhaal vanuit een bibliotheek niet misstaan, daar wordt veel content beheerd, en beschikbaar gesteld. Daar zijn onder invloed van Web 2.0 adagium ook veel veranderingen gaande. Een verhaal over bibliotheek 2.0 had het programma verbeterd.

Toch heb ik er achteraf geen spijt van dat ik deze dag bezocht heb.

Labels: CWIS0307, Web 2.0

Gerard Bierens heeft een leuk hoofdstuk geschreven voor het Handboek effectief opleiden (een van die afschuwelijke losbladige werken). In dat hoofdstuk slaat Gerard een brug tussen kennismangement en portal ontwikkelingen naar allerhande Web 2.0 applicaties. Knap werk om het zo simpel op te schrijven en het tegelijkertijd in zo'n het perspectief te stellen. Wanneer je nog zoekt naar een framewerk om allerhande web 2.0 ontwikkelingen, hypes en applicaties in een structuur te plaatsen of de samenhang te doorgronden dan helpt het lezen van dit hoofdstuk zeker.

Op een punt gaat Gerard wat te ver door, wanneer hij RSS tot een definitief succes verklaart, "Op de succesgolven van weblogs brak ook de begeleidende techniek RSS (Real
Simple Syndication) definitief door" (p.12/10). Ik denk dat de echte doorbraak moet komen, als die al komt. Maar RSS kan, en wordt wel succesvol ingezet om portals te onderhouden en te voorzien van verse, relevante content. Voor web ontwikkelaars is RSS daarom echt doorgebroken, maar voor het grote publiek is dat nog lang niet zo. Daarvoor moet een en ander nog simpeler worden.

Literatuur:
Bierens, G. (2006). Kennisportals 2.0. Handboek effectief opleiden. P.W.J. Schramade, Elsevier: 12.01-12-18. http://www.gerardbierens.nl/pdf/kennisportals20.pdf.

Technorati tags: Leestips; Web2.0; portals; KM

Labels: Dutch, Kennismanagement, KM, Portals, RSS, Web 2.0

Bij Read/Write Web (Een andere naam voor Web 2.0) loopt op dit moment een aardige serie over populaire web2.0 applicaties in verschillende landen. Waar Dappere Bas laatst de verschillen tussen Hyves in Nederland, MySpaces in de US en Bebo in Engeland probeerde te duiden, maken ze er op Read/Write Web een serie van.
Tot nu toe zijn Spanje, Rusland, Groot Britannië, Zuid Korea, Polen, Duitsland en Nederland aan bod gekomen.
Nederland?
Ja ook Nederland. Was dat een goed verhaal? Niet helemaal. Ik zou nooit beginnen 'Wat vinden wij over'. Hyves, ok. Die hoort hoog in de top, wordt dan ook terecht als tweede genoemd. Maar een site als Marktplaats lijkt mij als een typisch Nederlandse site duidelijk in dat rijtje te horen. Misschien niet hip, maar wel erg Web 2.0. Van de superdudes en sugababes had ik wel eens gehoord, waarbij ik de laatste altijd door elkaar haal met een moderne variant van Luv. De rest? Nooit van gehoord. Ook met de suggesties die aangedragen worden in de commentaren, schiet ik niet zoveel op.
Zelf zou ik ik Habbo hotel aangedragen hebben als een in Nederland succesvolle Web 2.0 toepassing. Maar voor het meest lijk ik toch meer intresse in de US Web 2.0 producten te hebben.
Ook wanneer je dit lijstje op Frankwatching bekijkt kan je je niet aan die indruk ontrekken dat daar de nieuwste ontwikkelingen plaats vinden.
Of moeten we trots zijn op een Digg kloon?

Technorati tags: Web 2.0

Labels: Web 2.0

Terwijl in de NL biblioblogosphere library 2.0 warme aandacht krijgt, gaan op hetzelfde moment aan de de andere kant van de oceaan Shirl Kennedy en Gary Price in de ResourceShelf rubriek "Resource of the week" ook uitgebreid in op dit fenomeen. Shirl begint met het weergeven van de inhoud van enkele "klassiekers" op dit gebied. Gary neemt de post van Shirl verder en noemt een hele batterij applicaties die hij onder de noemer Web 2.0 schaart. Een spannende lijst van applicaties. Hij wijst vervolgens op de union catalogus van RLG, redlightgreen, die inderdaad verder gaat dan een gewone catalogus. Zo verwijzen ze vanuit een catalogus record direct naar Amazon, en worden vanuit Amazon de covers van boeken getoond.
Het is aardig om te weten dat RLG partner is geworden van de OCA groep, en dat RLG de bibliografische gegevens voor de gescande boeken gaan leveren. Ik verwacht dat er straks vanuit deze catalogus ook naar de FTXT gelinkt gaat worden. Om goed in de gaten te houden dus.

Klassiekers
Miller, P. (2005). Web 2.0: Building the New Library. Ariadne(45). http://www.ariadne.ac.uk/issue45/miller/.
O'Reilly, T. (2005) What is Web 2.0: Design patterns and business models for the next generation of software. http://www.oreillynet.com/pub/a/oreilly/tim/news/2005/09/30/what-is-web-20.html

Technorati tags: Web 2.0; library 2.0; OCA; e-books

Labels: Bibliotheek 2.0, e-books, OCA, Web 2.0

Eergisteren begon deze discussie, die nu over drie schijven loopt. Het punt dat Sybilla maakt is een goede. Waar ik het had over “de sociale, interactieve kant en de zogenaamde longtail, van Web2.0 een veel belangrijkere rol gaan spelen”, grijpt zij terug naar de parabel van “digital natives en digital immigrants” maar benadrukt de rol van de digital natives. Er is ook een belangrijke rol voor de digital immigrants, en dat is die van loslaten. Durf los te laten, om de ontwikkelingen zijn gang te laten gaan.
Amazon laat gebruikers een review schrijven. Tot op heden weet ik alleen van OpenWorldCat die gebruikers hun leesgenot laat optekenen en dat vervolgens met de rest van de wereld laat delen. Maar je moet wel durven om de catalogus open te stellen voor deze vorm van verrijking. Andere voorbeelden zijn PictureAnnArbor waar de gemeenscahp wordt gevraagd om informatie over foto’s te geven. Net zoiets doet het gemeentearchief in Den Haag ook (dank aan Jan Molendijk). Wanneer je in het fotoarchief zoekt, bijvoorbeeld Bezuidenhoutseweg, dan wordt je vervolgens in de resultatenpagina uitgenodigd om aanvullingen te geven op de getoonde foto's door middel van een simpele knop. Wat het gemeentearchief er vervolgens mee doet weet ik nog niet, maar het zou toch logisch zijn wanneer dat netjes als metadata wordt opgenomen en terugvindbaar wordt gemaakt.
Dit zijn voorbeelden waarbij er ook een knop om is gegaan bij de digital immigrants. Om te durven. Om los te laten.
Helaas hoor ik het gestegel in de bibliotheek al over FOBID regels of MARC2 records, of de gevolgen voor de NCC.
Library 2.0 staat ook voor die cultuuromslag.

Technorati tags: Web 2.0; library 2.0

Labels: Bibliotheek 2.0, Web 2.0

Het is weer die tijd van het jaar. De Sint komt komende zaterdag in Wageningen langs, en de folders worden door mijn jongste twee uitvoerig uitgeplozen. Alles wat mooi lijkt wordt uitgeknipt, en op een groot vel geplakt. Knippen en plakken is zo ineens heel natuurlijk. En wensenlijstjes zijn heel belangrijk.

Yahoo! speelt hier op in met hun Shopsphere. Het aantal producten beperkt zich niet tot een enkele folder van de Intertoys die alleen in september in de bus glijdt. Nee, miljoenen producten, het hele jaar door, en overal bij de hand door in Yahoo! Shopsphere je wensenlijst te maken. Bij zoveel producten is het lastig te overzien wat voor moois er allemaal is, en daarom gebruikt Yahoo! deze wensenlijstjes om klanten te helpen met het maken van keuzes, en uiteindelijk iets bij hen te kopen. Van Yahoo! noemen we dat Web 2.0.

Nu de overstap naar mijn eigen wereld, de bibliotheek. Van oudsher was het maken van een boekenlijst voor bepaalde vakgebieden iets wat altijd al werd gedaan door de bibliotheek. Toen ik vijf jaar geleden begon, kreeg ik ook nog zo’n lijst van mijn collega voor het vakgebied van ecologische landbouw. We deden dat meestal los van het onderwijs, maar was vooral bedoeld om nieuwkomers wegwijs te maken in de collectie, die soms toch wel als intimiderend wordt beschouwd.

Die boekenlijstjes werkten een beetje, maar niet echt goed. Daarom hebben we onze portals ontwikkeld. Aanbevolen literatuur voor een vakgebied. We nemen dat idee, van boekenlijstjes nu een stap verder door de onderwijsgevenden ‘course libraries’ te laten maken. Natuurlijk doen we dat in een elektronische omgeving. Aanbevolen literatuur voor een specifiek vak. Wij hopen natuurlijk dat op deze manier de collectie nog beter benut gaat worden. Je ziet het maken van wensenlijstjes, boekenlijstjes nemen we ons zelf uit handen, en leggen het dichter bij de gebruikers. In dit geval alleen de onderwijsgevenden. Ik verwacht wel dat het effectiever is dan het boekenlijstje in de la van de bibliothecaris of een portal samengesteld door de bibliothecaris. Rieb et al. (2004) en Rieger et al. (2004) geven daarvoor voldoende aanwijzingen.

Nu nog een stap verder. Leeslijstjes laten maken door onze eindgebruikers. We hebben er de tools voor. We zouden het kunnen proberen. Maar durven we het ook te proberen? Of zeggen we op voorhand, daar is EndNote voor, dat hoeven wij niet te doen. Echter een groot manco is dat EndNote niet makkelijk deelbaar is, dat zijn boekenlijstjes op het Web wel. Dat delen van literatuur is een wens die we vaak horen, maar echte oplossingen bieden we er niet voor. Wanneer we dit laatste stapje durven nemen hebben we het niet meer over Web 2.0 maar Library 2.0.

Aanbevolen literatuur:
Reeb, B. & S. Gibbons (2004). Students, librarians and subject guides: improving a poor rate of return. Portal : libraries and the academy 4(1): 123-130.
Rieger, O.Y., A.K. Horne & I. Revels (2004). Linking course web sites to library collections and services. The Journal of Academic Librairianship 30(3): 205-211. http://dx.doi.org/10.1016/j.acalib.2004.02.013

Technorati tags: Shoposphere; Web 2.0; Library 2.0; Yahoo!

Labels: Bibliotheek 2.0, Portals, Shoposphere, Web 2.0, Yahoo