WoW! Wouter over het Web

Engadget komt op de proppen met de tamelijk concrete voorspelling van Gartner (die van de beroemde hype cycle) dat in 2013 de mobiele telefoon het meestgebruikte webbrowsing device zal zijn.

Ik heb twee simpele observaties bij dit bericht.
Browsing in 2013 zal niet hetzelfde zijn als browsing anno nu. Het verschil zit hem in de widgets. Bij mobiele webapplicaties was de vraag tot voor kort of we mobiele websites moesten bouwen versus widgets. Het lijkt er op dat de widgets het daarbij gaan winnen. Het benaderen van het web zal dus meer en meer via widgets plaatsvinden. Met het gebruik van widgets blijf je meestal heel keurig binnen het straatje van de widgetontwikkelaar. Browsen zal er dus eigenlijk niet meer bij zijn. Slechts het betreden van gebaande paden. Da's toch wat anders.

Ach ja en de bibliotheken?
Die zijn er natuurlijk allemaal klaar voor met de meest mooie widgets. Zo om en nabij 2020.

Hattip: @hochstenbach

Labels: bibliotheken, Mobiel, mobiele websites, widgets

Collega Sieverts wil het maar niet met mijn pleidooi eens zijn dat het verstandig is voor bibliotheken om hun waren met Google en soortgelijke zoekmachines doorzoekbaar te maken. Hoewel hij lijkt voor een type zoekactie een uitzondering te willen maken. Zijn pleidooi ligt misschien iets anders voor de zogenaamde "known item" zoekacties, zoals hijzelf aangeeft. Wanneer ik naar de log files van onze catalogus kijk valt het juist op hoeveel van dit soort zoeken naar de bekende weg plaats vindt. Zo gauw iemand een regeltje met 6 titelwoorden in een zoekmachine klopt, wordt de zin al zo specifiek dat de kansen van catalogusrecords om boven komen te drijven alweer behoorlijk toenemen. Als het dan ook nog eens om rapportliteratuur gaat dat niet in de reguliere boekhandel te krijgen is, dan nemen de kansen nog meer toe. Afijn, zo kan je dit naar hele specifieke gevallen toe redeneren, maar dat wil ik hier niet doen. Mij gaat het om het principe dat Google de favoriete zoekingang is van veruit de meeste mensen en onze studenten en onderzoekers zijn in wezen ook mensen. Dus wil je gevonden worden dan moet je in Google zitten.

Mijn redenering werd van de week weer kracht bijgezet door een grote wetenschappelijke uitgever. Wij werden door Wiley geattendeerd op het feit dat tot hun schande de gebruiksstatistieken van de elektronisch tijdschriften en boeken over mei en juni zwaar zouden tegenvallen omdat de indexeerregels van Google waren veranderd.

"Google excluded all Wiley InterScience content from its search results. As Google is a key driver of users to content this had a significant impact on usage of our journals in May and June 2009".

Het is een geluid dat mij niet onbekend voorkomt. Op het oude platform van BioOne werden er nog statistieken verstrekt over de herkomst van bezoekers die artikelen downloaden. Daar bleek dat van onze gebruikers 76% gebruik maakte van Google om tot die tijdschriften te komen. Met de nieuwe opzet van het BioOne platform kan ik deze getallen helaas niet meer actualiseren. Wel is het zo dat ik soortgelijke geluiden ook al eens bij Elsevier te horen heb gekregen, hoewel je het daar ook niet via de gebruikersstatistieken zelf kunt bekijken.

Ik denk dat het belangrijk is om te leren dat uitgevers er duidelijk baat bij hebben dat hun inhoud terug te vinden is in Google. Wat voor uitgevers geldt, geldt mijns inziens ook voor bibliotheken. Vervolgens kunnen we natuurlijk bakkeleien over de vraag of dat dan in de gewone Google moet zijn, Google Scholar of Google Books. Moeten bibliotheken het eigen kracht doen of via een koepel organisaties zoals OCLC met zijn vlaggenschip Worldcat? Het zijn allemaal keuzes en opties waar wel over nagedacht dient te worden. En een passende strategie voor ontwikkeld dient te worden. Niets doen op dit vlak is geen optie.

Overigens de veranderde indexeerregels van Google hebben ook ons ernstig parten gespeeld. We zijn teruggezet van zo'n 700,000 items een paar maanden terug naar ruim 400,000 op dit moment. Even ter geruststelling van Eric, het zijn juist de kale catalogusrecords die gewipt zijn. Onze documentatierecords, dissertaties en WUR publicaties zitten er nog netjes in. Toch eens zien of we in de toekomst dingen kunnen verbeteren zodat we wel weer naar de 800,000 items in Google door kunnen groeien.

Labels: bibliotheken, Google, Indexeren, SEO

Het is alweer die tijd dat de inzendingstermijn van de, ondertussen alweer de derde, biblioblogkermis nadert. Ik heb verzaakt bij de tweede blogkermis, maar hier wil ik het weer goed maken, en mijn bijdrage leveren aan het feest dat blogkermis heet.

Overigens als kleine tip tussendoor voor 23 dingen bloggers die er over dubben om door te gaan met bloggen, of nieuwe bibliobloggers in het algemeen. Een blogkermis biedt goede mogelijkheden om je weblog onder de aandacht te brengen van potentiële lezers. Via de trackbacks in de originele post en de linkbacks straks in de samenvatting wordt je blog weer een stukje beter bekend. Kortom grijpt die kans! Je hebt nog een dag of wat, Annemarie gaat toch pas dit weekend haar samenvatting schrijven.

Op de derde blogkermis doet Annemarie de volgende oproep vanaf haar zeepkist

Bibliotheeklanders zijn heel goed in consumeren van informatie. We zijn goed in het geven van een oordeel, beoordelen en het vinden van onze weg. Maar we zijn veel minder goed in het produceren van eigen content of in het vertalen van content naar onze eigen versie daarvan. Is deze cultuuromslag nodig om aansluiting te krijgen bij onze veeleisende klanten en wie zou dat moeten doen? Moeten we dat überhaupt wel doen?
Of is het juist nodig om te zoeken naar partners in crime die die slag al gemaakt hebben?
Ofwel: moeten we consuminderen, produmeerderen of zijn er nog andere opties die er voor ons liggen?

Bibliotheken die consumeren of produceren vraag ik me af? Wat consumeren bibliotheken dan? Of produceren we?

Laat ik het consumeren eerst maar heel simpel afdoen met het inkopen van content voor onze eigen organisatie. Content voor de bibliotheek is in deze in de klassieke zin het inkopen van documentaire informatie voor de eigen organisatie, medewerkers en studenten. Het kan gaan om boeken, bibliografische bestanden –daar denk je al niet eens meer aan tijdschriften- en tijdschriften. Natuurlijk is mettertijd de drager van deze materialen veranderd, maar het gaat nog steeds om de inhoud. Als laatste grote verandering bij deze content is hier de digitalisering van boeken. Uitgevers en bibliotheken zijn hier in samenspraak met onze gebruikers op zoek naar het beste business- en uitgeefmodel om het wetenschappelijke boek ook in digitale vorm aan te bieden.

We consumeren al die informatie niet, net zo min als we het op zijn wetenschappelijke merites kunnen beoordelen. Wel is inkopen van deze materialen zodanig specialistisch werk dat we hier een team van domeindeskundigen voor in dienst hebben. Anders zou dit onderdeel van de bibliotheekorganisatie misschien net zo goed kunnen thuishoren bij de afdeling inkoop van de Universiteit.

Wanneer je de content hebt ingekocht begint eigenlijk het volgende bibliotheek kunstje. Ontsluiten en beschikbaar stellen. Dat is allebei enorm veranderd de laatste tijd, zeker wat betreft de digitale versies van al onze documenten, maar bij lange na niet ver genoeg. Bibliotheken zitten wat ontsluiting en beschikbaarstelling enorm gevangen in het Digital Rights Management web, het auteurs- en databankrechten mijnenveld of anders wel de uiterst restrictieve licentiemodellen gevangen. We beschikken niet over de data, maar slechts flinterdunne metadata. We hebben ons zelf gevangen in ouderwetse standaarden die stammen uit de jaren '60 van de vorige eeuw voor het uitwisselen van die schamele metadata, waarin bijvoorbeeld niet voorzien is in het uitwisselen van linkjes naar de vrij toegankelijke content. Maar daar ging deze post niet over.

Consumeerderen
Sinds we in 2000 zijn begonnen met onze eerste big-deal voor elektronische tijdschriften, is onze titelbestand aan tijdschriften enorm toegenomen. We zitten nu ergens tussen de 10 of 11000 tijdschriften, maar in werkelijkheid is dat hoger. Via de 'knowledgebase' van onze URL resolver hebben we ook gemakkelijk toegang tot alle 3800 DOAJ tijdschriften, die we slechts deels gecatalogiseerd hebben.

We hebben tegenwoordig toegang tot zoveel tijdschriften dat we het niet eens meer compleet gecatalogiseerd hebben. Begrippen als de collectie zijn sinds de big deals aan inflatie onderhevig. De catalogus als complete beschrijving van je bezit is daarmee ook achterhaald. Neem daar nog eens bij dat de meeste tijdschriften op zichzelf weer een stevige groei laten zien in volumes, issues en pagina's per artikel die er uitgegeven worden omdat elektronische opslag en distributiekosten niet meer limiterend zijn.

Je kunt dus veilig beweren dat we als bibliotheek onze gebruikers in staat stellen te consumeerderen. En wanneer we naar de statistieken van de elektronische bronnen kijken kun je stellen dat ze dat op grote schaal doen. Toch laat een recent artikel in Science zien dat wetenschappers eigenlijk niet meer van deze informatie explosie gebruik maken, maar steeds minder van alleen de meest recente artikelen raadplegen (Evans, 2008).

Produceren
Zijn er ook bibliotheken die produceren? In mijn wereld, die van de wetenschappelijke bibliotheken kijk je onmiddellijk naar de universiteitsuitgeverijen. De university presses zijn meestal zelfstandig opererende bedrijven, maar wel met korte lijntjes naar de bibliotheek. De waarheid gebiedt om te zeggen dat ze in de meeste gevallen zijn omgevallen, of op zijn minst kwijnende zijn. Slechts een enkele die nog overleeft. Toch is het produceren weer op een andere manier teruggekomen bij de bibliotheek. De repositories zijn hiervan het grote voorbeeld.

Repositories –goed Engels voor digitale archieven van alle publicaties van de wetenschappers aan de universiteit- zijn het antwoord van universiteitsbibliotheken op de teloorgang van de universitaire uitgeverijen. Door middel van de repositories hebben wetenschappelijke bibliotheken een prachtige nieuwe taak op zich genomen. Deze taak behelst de omgekeerde informatiestroom van het consumeren. Het gaat erom de informatie van binnen naar buiten brengen. Eigenlijk een geheel nieuwe taak die een interessante uitdaging lijkt in het gedigitaliseerde informatielandschap.

We staan slechts in de kinderschoenen met het ontwikkelen en vullen van onze repositories. Iedere universiteitsbibliotheek doet dat op zich zelf met eigen methoden, maar gelukkig zijn hier wel al betere standaarden om informatie te delen of te aggregeren. Van de lokale repository via Dare naar Europeana lijkt een kleine stap maar bleek toch weerbarstiger. Toch heeft de universiteit van St. Gallen in zijn uppie een zoekmachine ontwikkeld die van de rijkdom van al deze repositories optimaal gebruik maakt. Helaas, erg onbekend en dus nog minder bemind.

In Wageningen zijn we heel druk met het inzetten van de repository voor de komende onderzoeksevaluatie. Een bibliotheekrol die volop nieuwe kansen biedt en ik tot nu toe alleen in Zweden ben tegengekomen.

In conclusie
We zijn wat betreft het inkopen van nieuwe materialen in het nieuwe gedigitaliseerde informatielandschap om onze oren geslagen met een enorme informatie-explosie, waardoor we onze gebruikers in staat stellen te consumeerderen. Alleen gebeurt dat minder dan verwacht. Waarschijnlijk omdat we qua ontsluiting en beschikbaarstelling nog werken met technieken uit de vorige eeuw.

Waar wetenschappelijke bibliotheken zich bezighouden met produceren van informatie gaat het meestal om nieuwe digitale diensten gebaseerd op repositories. Deze repositories zijn echter nog maar een begin van een heel nieuw palet aan mogelijkheden voor bibliotheken.

Kortom er is zat werk aan de winkel.

Literatuur:
Evans, J. A. (2008). Electronic Publication and the Narrowing of Science and Scholarship. Science 321(5887): 395-394. http://dx.doi.org/10.1126/science.1150473 (restricted access)

Labels: bibliotheken, blogkermis, consumeren, produceren

Op dit moment zijn er op de bibliotheek 2.0 ning twee hele leuke discussies gaande, aangezwengeld door Josje Calff. Advies? en Één OB-catalogus?. Twee discussies die in elkaars verlengde liggen.

Wat ik nog mis in die discussies, is dat er aan mogelijkheden en kansen liggen voor bibliotheken om met LibraryThing aan de slag te gaan. De eerste gedachte is natuurlijk dat alle titelbeschrijvingen van de Nederlandse openbare bibliotheken ook aan LibraryThing toegevoegd moeten worden, maar dat lijkt op databaserecht problemen te stuiten. NBD Biblion lijkt te zitten op dat recht. Een klein jaar geleden werd dat all een besproken. Maar het hoeft niet zo groot. Maak het gewoon op titelniveau mogelijk om een titel vanuit de catalogus aan je persoonlijke LT toe te voegen. Net zoals je een print opdracht kan geven, of zoals in de meeste academische bibliotheken je een titel naar EndNote over kan halen. Het gaat om titel per titel, of een klein setje op zijn hoogst, dus om eigen gebruik. Daar kan toch niemand bezwaren tegen maken. Technisch niet moeilijk, maar ik weet geen OB catalogus die dat nu al mogelijk maakt.

Wanneer een bibliotheek nu eens heel voorzichtig begint met zijn aanwinsten in LT in te voeren, dan zijn er hele mooi aanwinsten planken te maken met LT. Vele malen mooier dan de platte lijsten uit bijvoorbeeld Bicat. Ik kan me ook voorstellen dat bij leesactiviteiten in de bibliotheek LT ingezet wordt, je zou je klanten zelfs kunnen aanbieden dat op basis van hun leengegevens hun LT zich vult. Natuurlijk, privacy. Je doet het alleen maar wanneer de klant het wil. Maar laat het niet na, het aan te bieden voor hen die het wel zouden willen. Ik heb een keer een boek geleend, een groenige kaft, maar welke was dat ook alweer? Je kijkt even in je eigen LT en je hebt het weer gevonden.

Bedenk eens wat een service je kan bieden wanneer je als bibliotheek van een gebruiker weet wat hij gelezen heeft, niet alleen uit de bibliotheek, maar ook thuis. LT suggereert titels, met een druk op de knop besteld hij die bij de bibliotheek. De zoek en boek knop in LibraryThing? Waarom niet? Jammer dat Tim Spalding net weer uit Nederland weg is.

Ik kan zo nog wat meer bedenken. Maar Ritanila ben ik mede schatplichtig. Zij heeft al vaker en krachtig over de kansen die LT voor bibliotheken biedt geblogd. Wat ik in elk geval ga doen, mijn zoon helpen om de Koning van Katoren, Brief voor de Koning, Oorlogswinter etc. die hij heeft geleend van de bieb, en moet lezen voor Nederlands in zijn eigen LT te zetten. Nu zie ik hem steeds alles bijhouden op een lijstje, maar hij kent LT helemaal niet, net zo min als de juffrouw Nederlands. Die werkt nog lekker met lijstjes en stimuleert de kinderen niet om dit soort handige tools te gebruiken, maar moppert later wel wanneer ze onvolledige titelbeschrijvingen krijgt van de leerlingen. Dat laatste ga ik mijn zoon dus maar besparen.

Labels: bibliotheken, LibraryThing

Zelf besteed ik nooit zoveel tijd aan YouTube, mijn kinderen des te meer. Ik weet dat er bibliotheken op YouTube actief zijn. Ik zie daar ook het nut zeker van in. Zeker wanneer ik zie hoe mijn kinderen altijd muziek kijken. Voor hen is muziek synoniem met YouTube en Clipjes.nl

Ik heb wel eens het YouTube kanaal van de UB Groningen genoemd, maar vandaag kwam ik bij het rondstruinen heel wat openbare bibliotheken tegen. Die doen mooie dingen.

1. De Bibliothecaris YouTube kanaal van de UB Groningen
2. DOKDelft's Channel
3. Bibliotheek Kortrijk
4. Bibliotheek Maassluis
5. Bibliotheek Moerwijk
6. Bibliotheek Rivierenland
7. Bibliotheek Rotterdam
8. Bibliotheek Waterweg
9. Bibliotheek4Dommel
10. Jaap van de Geer (DOK Delft)
11. Koninklijke Bibliotheek
12. Moqub
13. Rita Niland
14. YouBieb Bibliotheek Transvaalkwartier (Den Haag)

Het mooiste voorbeeld vind ik de laatste met filmpjes gemaakt in de zomervakantie door kinderen uit de Schilderswijk en Transvaalkwartier in de leeftijd van 8-12 jaar.

Op een mooie zomervakantie zou ik bijna zeggen.

Labels: Bibliotheek 2.0, bibliotheken, YouTube

Vanmiddag hadden we twee heren van Checkit op bezoek die een ons wijzer kwamen maken over website optimalisatie. Na een algemene inleiding viel de lezing viel uiteen in drie delen: Search Engine Ranking (1) architectuur en techniek, (2) copywriting en (3) link strategie.

In de zaal zat eigenlijk heel wat eigen website en zoekmachinekennis verenigd, maar toch heb je af en toe buitenstaanders nodig om je de ogen te openen. Het gebruik van framepagina's werd natuurlijk zwaar ter discussie gesteld, onder het mom van dat zoekmachines daar niet goed mee om kunnen gaan. Nu is dat natuurlijk een beetje een achterhaald standpunt (daarbij ziet Google ook maar liefst ruim 650.000 pagina's van onze website ondanks de frames, dus helemaal nodig is het niet) Maar het argument van de heren van Checkit dat het voor een gebruiker vervelend is om vanuit een zoekresultaat op een los frame terecht te komen snijdt natuurlijk wel hout. Ook is het linken naar losse framepagina's erg vervelend en dat staat op gespannen voet met de wens dat je uiteindelijk wil je dat veel van je materiaal gelinkt wordt.

Andere technische en architectuur zaken die de revue passeerden waren gebruiken van titles, header tags, en de index en follow tags van links. Maar echt goede richtlijnen voor het probleem des bibliotheek met veel 'dunne' metadata records, waar we al een boektitel vermelden in de title tag, de description en ook nog eens in de text van en record en hoe dat dan verder te optimaliseren daar werd geen duidelijk advies over gegeven.

Het deel over copywriting ging mijns inziens een beetje de mist omdat we met enorm veel kleine records zitten die volgens geldende standaards in opgesteld worden. Wel is het zo dat we die records moeten verrijken daar waar mogelijk is. Trefwoorden uit de thesaurus, maar het is vooral belangrijk om inhoudsopgaven en samenvattingen ook in het catalogusrecord te stoppen. Dat is niet zo zeer copy writing, maar ouderwtse verrijking. Iets waar we al jaren over praten, maar we zijn nog steeds niet in staat gebleken om zoiets in productie te brengen.

Link building was het laatste onderdeel het seminar. Volgens de heren van Checkit hadden we een Google Pagerank van 5, en dat vonden zij voldoende. Daar kon ik het niet mee eens zijn. Op dit moment is de PR van onze website zelfs 6, maar de bibliotheken van Utrecht, Twente, UBA en Maastricht scoren een volle punt meer. Dus daar lijkt nog ruimte te liggen. Trouwens wanneer je snel de inlinks met Yahoo telt zie je dat alleen Utrecht meer inlinks heeft dan wij. Van alle universitaire bibliotheken hebben we wel veruit de grootste site met ruim 650,000 geindexeerde pagina's. Ik denk dat aan het aantrekken van links nog veel kan gebeuren en dat sluit weer aan op de vervelende frame-pagina's die in mijn ogen vervelend linken.

Waarom een middag als dit georganiseerd werd? Wij hebben al een tijdje terug ingezien dat het belangrijk is om je informatie in de grote zoekmachines te stoppen. Dat lijkt nu wel redelijk gelukt. Nu is het de wens om vooral hoger in de rankings te klimmen met inhoud van je bibliotheek, waar dat mogelijk is. Maar ranken deden we al niet zelf in onze eigen catalogus, laat staan dat we ons er druk over maakten in Google. Toch lijkt het tij te keren. We gaan er oog voor krijgen.

Nu eerst maar eens goede gebruiksstatistieken van de website verzamelen, dan kunnen we straks eens vertellen wat werkte.

Labels: bibliotheek websites, bibliotheken, SEO, zoekmachine optimalisatie

Eerlijk is eerlijk. Ik ben soms een wat kritisch bibliotheeklid van mijn eigen openbare bibliotheek, maar vandaag verdienen ze een grote pluim. De eerste elektronische nieuwsbrief viel in mijn elektronische brievenbus. Hij zat al een tijdje in de pijplijn, maar vandaag werd die dan toch bezorgd.

Word ik netjes geïnformeerd over het nieuwe pasje dat ik met mijn eerstvolgende bezoek mag ontvangen. Wat de openingstijden tijdens de vakantie zijn. Ach gewoon even handig de hoofdlijnen van het bibliotheeknieuws bij elkaar in een berichtje.

Hij staat nog niet op de website zelf, maar dat zal nog wel komen. Daar heb ik wel vertrouwen in.

Labels: bibliotheken, Marketing, nieuwsbrieven

De nieuwe service van ProBiblio om digitale nieuwsbrieven voor bibliotheken te gaan versturen verbaast mij hogelijk. De schellen vielen mij van de ogen. Natuurlijk is hier een markt voor! Tot voor kort had mijn bibliotheek zoiets nog niet en werd een gedrukte nieuwsbrief in de bibliotheek verspreid. Tegenwoordig wordt die naar leden en niet leden toegestuurd, maar op het Web is die niuwsbrief nog steeds niet terugvindbaar.

Ik vraag me af of deze nieuwe dienst van ProBiblio dan zo'n betrouwbare, uitonwikkelde oplossing is, die Josje Calff zo graag ziet. Geen gepruts met goedkope, laat staan gratis, Web 2.0 oplossingen zoals blogs in combinatie met Feedblitz of een Yahoo! danwel Google Groups, of heel basaal in Web 1.0 voorbeelden een Word toepassing, met PDF Creator en een Outlook distributielijst.

Neen, ProBiblio komt als redder van alle bibliotheken in nood, met een gedegen oplossing voor het communicatie en marketingprobleem. Een goed georganiseerde elektronische nieuwsbrief. 't Mag wat kosten, maar dat kan de pet niet drukken.

Je moet die nieuwsbrief nog steeds wel zelf schrijven.

Labels: bibliotheken, Communicatie, Marketing

Helene Blowers (Jawel dé Helene Blowers van 23 things) doet een van de pre-conference workshops van de CIL 2008 over marketing 2.0 voor bibliotheken. Twee (mooie) powerpoints zijn op haar slideshare te vinden. De 8 lessen samengevat:

1. Onderwijs, leer over social media
2. Ervaar, neem deel aan discussies op het Web
3. Beeld je in, creeër een 2.0 marketingplan
4. Betrek, vier sociale mijlpalen
5. Verspreid, geef bekendheid aan je bibliotheek
6. Verleg grenzen, speel met multimedia
7. Verken, leer terwijl je bezig bent
8. Experimenteer, experimenteer, experimenteer

Mijn kromme vertalingen, maar moge de boodschap is duidelijk zijn.

Labels: bibliotheken, CIL2008, Marketing

De bibliotheek van TU Delft is begonnen met een kleine collectie historische prenten op Flickr. Naar de toekomst zal het aantal zeker gaan toenemen. Het idee er achter is natuurlijk om bekedheid te geven aan hun rijke historische collecties die bij een groter publiek vaak onbekend zijn.

Labels: bibliotheken, BTUD08, Flickr

Tijdens de Lezing van Paul Suijker liet hij even een screenshot zien van een blog van de Bibliotheek TU Delft. Het is leuk dat ze rond een nieuw project om kaartmateriaal toegankelijk te maken via een website zodat de bezoekers op een efficiënte manier aan digitale kaartbestanden kunnen komen. Ga eens kijken op de Geoloket.

Labels: bibliotheken, BTUD08, Geoinformatie, Weblog

Voor bibliotheken is het meestal even zoeken wat ze nu precies met Flickr aan moeten. Wel, vanaf vandaag niet meer. De Library of Congress verpletterd iedereen en alles, en komt met de mooiste Flickr toepassing tot nu toe, gewoon een gigantische fotocollectie daar ook neergezet. Ruim 3000 foto's vrij van rechten zijn sinds vandaag te vinden in de fotostream van de LOC. Het geheel is onderdeel van een speciaal Flickr project waarbij buitenstaanders -Flickr members, uiteraard- ook nog eens tags naast het commentaar kunnen toevoegen. Dit laatste hangt samen met een nieuw model de Flickr commons, in feite een open boekje van Flickr om meer organisaties uit te nodigen om mee hun te doen.
Wie volgt er na de LOC?

Ik moet nu toch noch eens nagaan hoe het zit met de vindbaarhied van Flickr foto's in de verschillende zoekmachines. Yahoo! zal goed scoren, maar hoe zit het met Google, Live of Ask? Ik weet het niet zo een twee drie......

Labels: bibliotheken, Flickr

Sex sells is een oud marketing adagium. Bibliotheken onder de aandacht brengen met sex, trekt in elk geval de aandacht. Dat zagen we vorig jaar het concept vorig jaar getest in de bibliotheek van Wenen. Ritanilla geraakte daarvan in hogere sferen en fantaseerde er lustig op los. Uiteindelijk werd het concept van 'sex sells' niet in Rotterdam getest.
De Nationale Bibliotheek van Frankrijk, in de stad van: Oh la, la, neemt het stokje uit Wenen over. Onder de titel 'de Hel in de bibliotheek' organiseren ze een koppen trekkende tentoonstelling. Om de tentoonstelling echt aantrekkelijk te maken is de leeftijdsgrens gesteld op 16 jaar. Of dat werkelijk nodig is om de handschriften van Marquis de Sade te mogen zien kunnen alleen de bezoekers beoordelen.

Foto: Gilles Aligon/RATP

Labels: bibliotheken, Marketing

Eergisteren had ik met de kinderen weer eens een hele stapel boeken geleend bij mijn openbare biblioteek. Bij het afstempelen -zelfs mijn twee jongsten noemen dat zo- zag ik de laatste nieuwbrief op de balie liggen. Een glimmend A-4tje in kleurendruk. Ik zei nog gekscherend tegen de jongen die afstempelde, dat het toch wel een beetje het paard achter de wagen spannen is om het nieuws van en over de bibliotheek alleen maar in de bibliotheek te verspreiden.
"Het staat ook op Internet hoor" was zijn antwoord. Ik heb er vanavond nog eens naar gekeken. Het staat er echt niet. Terwijl de drukker vast een PDF-tje heeft gebruikt, maar in de OB van Wageningen, behalve dat wat er op de voorpagina staat, verder geen nieuws.
Misschien is dat ook wel zo prettig. Van de bibliotheek geen nieuws.
Wat wel modern is: Geen ideenbus te vinden in de bibliotheek, gelukkig wel een formulier voor dat soort dingen op het web.
Ik denk dat ik ze vanavond maar eens een tip ter hand stel.

Labels: bibliotheken, Marketing

De blog Library Hacks van de bibliotheek van Duke University vind ik een mooi voorbeeld van waarin een blog nu verschilt van een feed op het laatste bibliotheek nieuws. Op dit blog komen tal van bibliotheek gerelateerde onderwerpen voorbij die niet echt over de bibliotheek gaan maar wel degelijk raakvlakken hebben. Het zijn geen nieuwsitem, maar hebben te maken met het informatiepakket in de breedste zin van het woord. Bijvoorbeeld de posts over Zotero, file recovery of podcasts. Zo maar wat voorbeelden van hun blog, die naar ik hoop het verschil illustreren. De toon, de onderwerpen, en de mogelijkheid om commentaar te geven, maken het voor mij een prachtige bibliotheek blog. Eentje waar ik best wel een beetje jaloers op ben.
Wat nog mooier is aan deze blog is de about:

Library Hacks is a place to find out about tools, resources, services, and ideas that can help make the library more efficient for you. It’s written mostly by librarians, but we’ll also have occasional student and faculty guest bloggers.

Als dat laatste lukt is verdient het helemaal een pluim.
En na volging!

Hattip: Ed Vielmetti

PS. de verzameling van blogs op Duke is indrukwekkend.

Labels: bibliotheken, blogging

Het zijn een aantal berichten van de laatste dagen die mij opvielen en aanzetten tot deze post. Op Resourceshelf was ik twee dagen geleden dit lijstje tegen gekomen van bibliotheken in de USA die op mobiel internet zijn voorbereid. Ik moest even terug denken aan het Horizon rapport van 2005 waar het al aan de orde kwam als belanrijke trend die binnen afzienbare tijd zou spelen in het onderwijs. Het bleek dat de Commissaresse 2.0 kort daarvoor ook al deze zelfde vraag had gesteld. Maar het plaatje werd compleet toen de diverse kranten begonnen te berichten over het toennemende gebruik in Nederland van mobiel internet door T-mobile klanten. Als klap op de vuurpijl kwam Google gisteren na open social met het nieuws over het open GSM systeem voor mobiel internet Android.
These are "Sign 'O' the times". Dit laatste verwijst natuurlijk niet naar het geweldige nummer van zijn doorluchtigheid Prince


Referentie:
NMC The New Media Consortium (2005). 2005 Horizon Report, NMC: The New Media Consortium. http://www.newmediacenter.org/pdf/2005_Horizon_Report.pdf

Labels: bibliotheken, Mobiel

Dit blog gaat niet over marketing schreef ik ooit. Vanavond kom ik er een beetje op terug. Ik zit met rode oortjes een rapport te lezen over een onderzoek naar het digitale leven van 6000 mensen in de Verenigde Staten, Canada, Frankrijk, Duitsland, Groot Brittannië en Japan. Hoe Internet ingeburgerd is, hoeveel tijd er mee gemoeid is, wie er wat aan heeft bijgedragen, hoeveel tijd ze er vertoeven, hoeveel geld ze spenderen, en waar ze het deden. En nog veel meer. Zo veel dat ik er het komende jaar ieder dag weer een nieuw staatje uit zou kunnen posten, zo vol boordelvol informatie staat dit rapport.
Het rapport werd al eerder door Edwin aangehaald, ik haalde al eens een quote aan. Maar laat je niet bedotten door het feit dat het rapport door een van de grootste bibliotheek organisaties van de wereld is geschreven, of dat het door twee bibliobloggers wordt geattendeerd (dat is immers een van onze primaire taken). Het rapport gaat van pagina 1 tot 280 over het Web en hoe mensen er mee omgaan. Belangrijker, het gaat over de sociale dimensie van het Web. Helemaal Web 2.0 dus.
Kortom, verplichtte kost voor alle (e-)marketeers.
Overdrijven mag in deze (dat doen jullie ook).
Natuurlijk ook aan te raden voor bibliotheken. Directeuren of anderzijds.

Labels: bibliotheken, Marketing, Social Web, Web 2.0

Het laatste issue van CTWatch Quarterly (hetgeen staat voor Cyberinfrastructure Technology Watch, lekker vet coole titel) is geheel gewijd aan de trends wetenschappelijke communicatie. De ondertitel van dit special issue luidt dan ook "The Coming Revolution in Scholarly Communications & Cyberinfrastructure". Een titel gekozen op toch wel enig effect bejag. Maar wanneer ik zie wie er aan bijdragen dan wil ik dat door de vingers zien. Cliford Lynch, veteraan op het gebied van de digitale bibliotheek, Paul Ginsparg die eigenhandig ArXiv uit de grond heeft getrokken, Herbert van Sompel, zonder wie we nooit Link resolvers hadden gekend, Stevan Harnad, die niet nalaat de OA boodschap er in te rammen of Peter Suber die hetzelfde op een wat meer tactvolle wijze doet. Even petje af voor de verzameling auteurs die ze hier bij elkaar gekregen hebben. Ik zou het niet hoeven te zeggen, maar dit issue is een must read voor iedereen die wil weten waar het met het wetenschapsbedrijf naar toe gaat, of iets meer wil weten van een onderwerp als e-Science.
Alleen... alle mooie en boeiende verhalen ten spijt, nergens komt er ook maar een keer een bibliotheek om de hoek kijken. Dat baart me wel een beetje zorgen. Er is ruimte genoeg voor de bibliotheek om de tanden eens fiks in de e-Science taart te zetten en hun deel te claimen. Wanneer we op basis van onze klassieke taken niet een rol spelen in dit debat of de ontwikkelingen zelf, dan moeten we razendsnel inspelen op de huidige ontwikkelingen en als de wiede weerga aantonen dat we een onontbeerlijke en betrouwbare partner zijn om de geschetste ontwikkelingen gestalte te geven.
Deze verzameling artikelen geeft genoeg aanknopingspunten om die rol vorm te geven.
Allez, werk aan de winkel.

Wil je hier meer over lezen?
Begin eens hier:
Brody, T., L. Carr, Y. Gingras, C. Hajjem, S. Harnad and A. Swam (2007). Incentivizing the Open Access Research Web : Publication-Archiving, Data-Archiving and Scientometrics. CTWatch Quarterly 3(3): 42-50. http://www.ctwatch.org/quarterly/articles/2007/08/incentivizing-the-open-access-research-web/
Fink, J. L. and P. E. Bourne (2007). Reinventing Scholarly Communication for the Electronic Age CTWatch Quarterly 3(3). http://www.ctwatch.org/quarterly/articles/2007/08/reinventing-scholarly-communication-for-the-electronic-age/
Fitzgerald, B. and K. Pappalardo (2007). The Law as Cyberinfrastructure CTWatch Quarterly 3(3): 51-57. http://www.ctwatch.org/quarterly/articles/2007/08/the-law-as-cyberinfrastructure/
Ginsparg, P. (2007). Next-Generation Implications of Open Access CTWatch Quarterly 3(3): 11-18. http://www.ctwatch.org/quarterly/articles/2007/08/next-generation-implications-of-open-access/
Hannay, T. (2007). Web 2.0 in Science. CTWatch Quarterly 3(3): 19-25. http://www.ctwatch.org/quarterly/articles/2007/08/web-20-in-science/
Lynch, C. (2007). The Shape of the Scientific Article in The Developing Cyberinfrastructure CTWatch Quarterly 3(3): 5-10. http://www.ctwatch.org/quarterly/articles/2007/08/the-shape-of-the-scientific-article-in-the-developing-cyberinfrastructure/
Suber, P. (2007). Trends Favoring Open Access. CTWatch Quarterly 3(3): 67-74. http://www.ctwatch.org/quarterly/articles/2007/08/trends-favoring-open-access/
Van de Sompel, H. and C. Lagoze (2007). Interoperability for the Discovery, Use, and Re-Use of Units of Scholarly Communication CTWatch Quarterly 3(3): 32-40. http://www.ctwatch.org/quarterly/articles/2007/08/interoperability-for-the-discovery-use-and-re-use-of-units-of-scholarly-communication/
Willbanks, J. (2007). Cyberinfrastructure for Knowledge Sharing CTWatch Quarterly 3(3): 58-66. http://www.ctwatch.org/quarterly/articles/2007/08/cyberinfrastructure-for-knowledge-sharing/

Labels: bibliotheken, e-Science, Scholarly communication

Een boek dat ten grondslag ligt aan veel ideeën over Web 2.0 is de Clue Train Manifesto van Christopher Locke, Rick Levine, Doc Searls en David Weinberger uit 1999. Crux van dat verhaal is dat markten conversaties zijn. Vertaal dat even naar de wat meer documentaire wereld van bibliotheken, en je komt uit op "markten zijn verhalen".
Bibliotheekveteraan Walt Crawford heeft een serie artikelen geplaatst op Web Junction die precies daar over gaan. Bibliotheken gaan over verhalen. Verhalen die uitgedragen moeten worden. Bibliotheken kunnen met goede verhalen zich prima in de markt kunnen zetten is zijn boodschap.
Walt heeft zijn verhalen over dit thema bij elkaar verzameld in zijn blogpost The Storied Librarian

Labels: bibliotheken, Marketing

Je hebt wiki's in soorten en maten. Mijn eigen wiki is tamelijk gelimiteerd, maar wel handig om er bij te hebben. De Wikipedia is natuurlijk het grote voorbeeld van de kracht van on-line samenwerken. Hoewel, mijn recente ervaringen met de Nederlandse Wikipedia style politie waren niet helemaal een genoegen. Anoniem relevante links toevoegen, dat wordt niet getolereerd. Wanneer je een account neemt lijkt dat makkelijker te zijn. De engelstalige wikipedia is in dat opzicht vele malen soepeler.
Waarom ik beroepsmatig geinteresseerd ben in de Wikipedia? Dat is omdat ik denk dat het voor bibliotheken belangrijk is om hun digitale documenten beter te verspreiden. Door het aanbrengen van referenties, zoals Jeroen betoogt, of external links die net wat makkelijker aan te brengen zijn, in de Wikipedia bevorder je het gebruik van je digitale schatkamer.
De echte aanleidingvoor deze post was dit bericht van Googlecache waarin wordt bevestigd wat ik al een tijdje vermoede, de Wikipedia rankt waanzinnig hoog in Google. Natuurlijk krijg je direct verkeer vanuit de zoekmachines voor bepaalde trefwoorden en dat zijn er waarschijnlijk veel meer dan je ooit uit de links in de Wikipedia krijgt. Maar het zou toch mooi zijn wanneer je een relevante bron uit jouw collectie in die prachtige verzameling van bronnen in de Wikipedia opgenomen krijgt, en daar directe bezoekers door trekt (de Wikipedia helpt terecht niet meer voor zoekmachine indexering, sinds de invoering van de no-follow tags in links).
Kunnen (universitaire) bibliotheken dat verrijken van de Wikipedia alleen af? Ik denk het niet. Ik denk niet dat we het ons niet kunnen veroorloven, ook al kost het maar 2 minuten. Ik denk dat aanstaande promovendi er wel mee kunnen helpen. Thans zijn zij verplicht een persbericht te schrijven over hun onderzoek -althans bij onze universiteit. Maar dat is toch zo 1.0. Het zou toch mooi zijn om het bruggetje te slaan naar het verrijken van relevante artikelen in de Wikipedia. Het liefst in meerdere taaledities. Het brengt voor de promovendus ook extra exposure voor zijn werk mee. Wij moeten alleen het proefschrift goed archiveren. Maar dat was onze taak al lang. Nu nog eens de promovendi wijzen op deze kansen voor zelfpromotie. Gelukkig gaan we die web 2.0 vaardigheden integreren in het curriculum.

Labels: bibliotheken, Wikipedia

Gisteren was ik op de website van de lokale bioscoop op zoek naar een geschikte film om met de kinderen te bezoeken. Tot mijn verbazing zag ik bij de uitgebreide link-collectie van de films ook een linkje naar de plaatselijke bibliotheek. Links naar IMDB, cinema.nl had ik wel verwacht. Maar de lokale bibliotheek is toch leuk. Vooral wanneer je een film als Kruistocht in spijkerbroek hebt, heel relevant om dan ook meteen het boek in de plaatselijke bibliotheek te zien zodat je het kan reserveren of op de terugweg van de film het boek meteen kunt gaan halen.
De link is een zoekactie op titel in de catalogus. Het werkt in veel gevallen goed, zoals bij Charlotte's Web, Eragon of zelfs Casino Royale (wel wat grote letters, maar die zijn ook best te lezen). Bij La Tourneuse de Pages gaat het verkeerd. Althans er wordt niets in de lokale catalogus gevonden wat er ook maar enigszins op lijkt. Wel kan je verder door naar de Aquabrowser resultaten op bibliotheek.nl, helaas mag ik de recensie uit de NRC pas in de bibliotheek zelf lezen. Daar zouden ze nog iets meer hun best op kunnen doen. De plaatselijke bibliotheek dan, of bibliotheek.nl. Ik ben toch lid, dan zou ik toch wel resultaten uit de krantenbank mogen inzie?
De bioscoop verleent een geweldige service op deze manier. Een mooi voorbeeld op de bibliotheek daat te brengen waar je gebruikers zijn. Echt bibliotheek 2.0. Waar? Gewoon in Wageningen ;)

Trouwens het werd Flushed Away. Heerlijk gelachen. Een aanrader voor mensen met kinderen.

Labels: Bibliotheek 2.0, bibliotheken, Bioscoop